انواع توکن کدامند؟


تفاوت کوین و توکن چیست؟ آشنایی با انواع ارزهای دیجیتال

تفاوت کوین و توکن یکی از موضوعاتی است که تقریباً همه افراد تازه وارد به دنیای ارزهای دیجیتال در مورد آن دچار سردرگمی می‌شوند. اساساً توکن و کوین از بسیاری از جهات شبیه به هم هستند. هر دو آن‌ها دارای ارزش هستند و می‌توان برای پرداخت‌ها از آن‌ها استفاده کرد. از طرفی کوین و توکن هردو قابل تبدیل به هم و تبدیل به پول انواع توکن کدامند؟ نقد هستند. اما در مقابل تفاوت‌های فراوانی هم دارند و هریک ویژگی‌های خاصی دارند که در دیگری دیده می‌شود.

اگر با داجکس تا انتهای این مقاله همراه باشید، تفاوت‌های اساسی بین کوین و توکن را بررسی می‌کنیم و با ویژگی‌های هریک از آن‌ها آشنا می‌شویم. با مطالعه این مقاله از این به بعد زمانی که نام کوین و توکن را می‌شنوید دقیقاً می دانید که با چه نوع ارزهای دیجیتالی رو به رو هستید. اگر فرصت کافی برای مطالعه این مقاله را ندارید، ویدیو کوتاه زیر به شما کمک می‌کند تا دید کلی نسبت به کوین‌ها و توکن ها به دست آورید.

کوین چیست؟ آشنایی با ویژگی‌های اصلی coin ها

با عرضه بیت کوین، استاندارد مشخصی برای کوین (coin) در دنیای ارزهای دیجیتال به وجود آمد. در واقع قواعد مشخصی وجود دارد که باعث می‌شود کوین‌ها از توکن ها جدا شوند. در تعریف کوین، 3 ویژگی اصلی را در نظر می‌گیرند. هر ارز دیجیتالی که این 3 ویژگی را داشته باشد یک Coin به حساب می‌آید:

کوین چیست

1.کوین‌ها بلاکچین اختصاصی دارند

مهم‌ترین تفاوت کوین و توکن، استفاده از بلاکچین اختصاصی برای کوین‌ها است. هر بلاکچین اختصاصی اطلاعات تمامی تراکنش‌های کوین بومی خود را ذخیره و نگهداری می‌کند. برای مثال وقتی با اتریوم تراکنشی انجام می‌دهید، اطلاعات آن تراکنش در بلاکچین اتریوم ذخیره می‌شود. اگر با بیت کوین تراکنشی انجام دهید، اطلاعات تراکنش شما در بیت کوین ذخیره می‌شود.

2. کوین‌ها جایگزین پول هستند

از همان ابتدا، هدف اصلی ارزهای دیجیتال این بود که جایگزین پول شوند. بیت کوین، اتریوم، NEO، لایت کوین و سایر کوین‌ها همگی این قابلیت را دارند که همانند پول‌های رایج مورد استفاده قرار بگیرند. امروزه می‌توانیم با استفاده از کوین‌ها، از بسیاری از شرکت‌های بزرگ مانند آمازون، مایکروسافت و تسلا کالا و خدمات مورد نیاز خود را خریداری کنیم. همچنین اخیراً بیت کوین در کنار دلار آمریکا به ارز رسمی کشور السالوادور تبدیل شده است.

3. کوین‌ها می‌توانند استخراج شوند

سومین ویژگی کوین این است که شما می‌توانید آن‌ها استخراج کنید. دو سیستم مختلف برای استخراج در حال حاضر وجود دارد: گواهی اثبات کار و گواهی اثبات سهام. در روش اول ماینر ها باید انرژی و توان سخت افزاری زیادی را صرف کنند تا در ازای آن کوین دریافت نمایند. مانند استخراج بیت کوین که روز به روز سخت‌تر نیز می‌شود. در روش دوم یعنی گواهی اثبات سهام، مصرف انرژی به شکل قابل توجهی کاهش می یاد و ماینر ها از طریق به اشتراک گذاری کوین‌های خود، کوین جدید به دست می‌آورند. کاردانو یکی از بهترین مثال‌های استفاده از گواهی اثبات سهام است.

به این ترتیب هر ارز دیجیتالی که سه ویژگی بلاکچین اختصاصی، قابلیت معامله به جای پول‌های رایج و استخراج را داشته باشد در دسته کوین‌ها قرار می‌گیرد. ارادی که به تازگی آموزش ارز دیجیتال را شروع کرده اند، باید با مفهوم کوین و تفاوت آن با توکن آشنا باشند.

بیت کوین، بهترین کوین

لیست معروف‌ترین و بهترین کوین‌ها

اگر قصدترید یا سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال را دارید، دانستن تفاوت کوین و توکن برای شما مهم خواهد بود. ما در اینجا برای آشنایی بیشتر لیستی از معروف‌ترین و بهترین کوین‌ها تهیه کرده‌ایم تا در هنگام معامله بتوانید تشخیص دهید که در حال استفاده از توکن یا کوین‌ها هستید. لیست زیر شامل برترین انواع توکن کدامند؟ کوین‌ها از لحاظ ارزش بازار می‌شود.

  • بیت کوین یا BTC
  • اتریوم یا ETH
  • بایننس کوین یا BNB
  • کاردانو یا ADA
  • سولانا یا SOL
  • ریپل یا XRP
  • پولکادات یا DOT
  • دوج کوین یا Doge

علاوه براین از لایت کوین، بیت کوین کش و استلار نیز می‌توان به عنوان کوین‌های معروف نام برد. ما در دوره های آموزش مقدماتی ارز دیجیتال به شما آموزش می دهیم که هریک از این کوین ها چه ویژگی هایی دارند و چگونه باید از آن ها در ترید استفاده کنید.

توکن چیست به زبان ساده

توکن چیست؟ بررسی تفاوت token با coin به زبان ساده

اصلی‌ترین تفاوت توکن و کوین این است که توکن ها به جای استفاده از بلاکچین اختصاصی، از بلاکچین سایر ارزهای دیجیتال همانند شبکه اتریوم استفاده می‌کنند. برای مثال استیبل کوین‌های معروف و پر طرفداری مانند تتر و USDC از جمله مهمترین توکن های شبکه اتریوم هستند. از طرفی اگر تراکنش‌های کوین‌ها وابسته به بلاکچین اختصاصی آن‌ها است، تراکنش توکن ها به قراردادهای هوشمند وابستگی دارد.

در تعریف توکن ها باید بگوییم آن‌ها مجموعه‌ای از کدها هستند که معاملات یا پرداخت‌ها را بین کاربران تسهیل می‌کنند. هر بلاکچین دارای قراردادهای هوشمند اختصاصی است که استفاده از توکن ها را امکان پذیر می‌کند. برای مثال اتریوم از قرارداد هوشمند ERC-20 استفاده می‌کند. به همین دلیل به توکن های شبکه اتریوم، توکن های ERC-20 می گویند. در ادامه چند ویژگی اختصاصی توکن ها که در کوین‌ها دیده نمی‌شود را بررسی می‌کنیم. با این حال اگر می خواهید با جزئیات بیشتر در مورد کوین و توکن به همراه نحوه استفاده از آن ها در ترید آشنا شوید، پیشناد می کنیم بسته آموزش پیشرفته ارز دیجیتال را تهیه کنید.

1.توکن ها در هنگام تراکنش به طور کامل جا به جا می‌شوند

هنگامی که یک توکن خرج می‌شود، به صورت فیزیکی از مکانی به مکان دیگر منتقل خواهد شد. این موضوع یکی دیگر از تفاوت‌های کوین و توکن است. زیرا اگر برای خرید خود از کوین استفاده کنید، این کوین از شبکه‌ای به شبکه دیگر منتقل نمی‌شود. در واقع فقط موجودی حساب شما تغییر می‌کند و تراکنش مربوط به آن در شبکه بلاکچین ثبت می‌شود.

2.توکن ها فقط جایگزین پول نیستند!

از دیگر تفاوت‌های قابل توجه بین توکن و کوین‌ها، این است که کوین‌ها اساس نسخه‌های دیجیتالی از پول هستند اما توکن ها می‌توانند علاوه بر استفاده به عنوان پول، نشان دهنده دارایی‌ها یا اسناد خاصی نیز باشند. مانند NFT ها که نمایانگر یک کار هنری دیجیتالی هستند. توکن ها می‌توانند ارزش بسیار بیشتری از پول داشته باشند. برای مثال بعضی از توکن ها نماینده سهم یک شرکت هستند.

3. نقدینگی توکن از کوین کمتر است

بعضی از توکن ها، خصوصاً آن‌هایی که نماینده سهام، دارایی یا اسناد هستند، دارای محدودیت‌های زیادی برای خرج کردن هستند. بنابراین نقدینگی آن‌ها از انواع توکن کدامند؟ یک کوین کمتر است. به عبارت ساده‌تر، یک توکن نشان دهنده چیزی است که شما صاحب آن هستید، اما کوین نشان دهنده چیزی است که شما قادر به داشتن آن هستید.

4. هرکسی می‌تواند توکن بسازد!

یک ویژگی جذاب توکن ها این است که شما می‌توانید با استفاده از قابلیت‌های شبکه‌های مختلف مانند اتریوم، توکن های اختصاصی برای خود ایجاد کنید. این مورد نیز یکی از تفاوت‌های اصلی توکن و کوین است. برای مثال برخی از شبکه‌ها مانند اتریوم قالب‌های آماده‌ای را در اختیار شما قرار داده که بدون نیاز به ایجاد بلاکچین مستقل و حتی با دانش فنی بسیار کم بتوانید توکن اختصاصی راه اندازی کنید.

بهترین توکن ها

لیست مهم‌ترین و بهترین توکن ها

توکن ها در سال‌های اخیر توانسته‌اند بخش بزرگی از بازار را در اختیار بگیرند. بسیاری از تریدر ها و سرمایه گذاران از این توکن ها به صورت روزانه استفاده می‌کنند. بعضی از آن‌ها مانند تتر نیز در بین 10 ارز دیجیتال برتر بازار قرار گرفته‌اند که نشان دهنده اهمیت بسیار زیاد آن‌ها است. در اینجا لیستی از مهم‌ترین توکن ها بر اساس ارزش بازار را مشاهده می‌کنید.

  • تتر یا USDT
  • شیبا اینو یا SHIB
  • USDC
  • یونی سواپ یا UNI
  • چین لینک یا LINK
  • BUSD
  • اکسی اینفینیتی یا AXS

از سایر توکن های محبوب می‌توان به دای، پنکیک سواپ، Aave و earn.finance اشاره کرد که در بین تریدرها و سرمایه گذاران ارزهای دیجیتال ایرانی نیز شناخته شده هستند. توکن های کم نام و نشان دیگری نیز وجود دارند که می توانند پتانسیل بالایی برای رشد و سود دهی داشته باشند. برای اینکه در پیدا کردن توکن های مستعد حرفه ای شوید، استفاده از تدریس خصوصی ارز دیجیتال بهترین گزینه برای شما خواهد بود.

تفاوت کوین و توکن از لحاظ کابرد و اهداف

با توجه به تفاوت ویژگی‌های کوین و توکن، نوع کاربرد و اهدافی که هریک از انواع توکن کدامند؟ انواع توکن کدامند؟ این دو دسته ارزهای دیجیتال دنبال می‌کنند نیز با هم متفاوت است. این روزها کاربرد ارزهای دیجیتال بسیار گسترده‌تر از زمانی است که برای اولین با بیت کوین معرفی شد. به همین دلیل وجود هر دو دسته کوین و توکن ها برای جامعه ارزهای دیجیتال بسیار مفید و کاربردی است.

کاربرد کوین‌ها، هدف coin ها چیست؟

کوین‌ها در حال حاضر بیشتر به عنوان یک ارز رایج و ذخیره ارزش مورد استفاده قرار می‌گیرند. جدول زیر انواع توکن کدامند؟ می‌تواند به درک کاربرد و اهداف اصلی کوین‌ها کمک کند.

کاربردهای توکن

کاربرد توکن ها؛ از token ها چه استفاده‌ای می‌شود؟

توکن ها به دلیل قابلیت‌های ویژه‌ای که دارند دارای کاربردهای بیشتری نسبت به کوین‌ها هستند. به همین دلیل انواع توکن ها بسیار بیشتر از کوین‌ها است. در جدول زیر اهداف اصلی توکن ها را بررسی می‌کنیم:

کاربرد توکن

آموزش سرمایه گذاری در کوین و توکن ها در داجکس

در این مقاله با تفاوت کوین و توکن آشنا شدیم. کوین‌ها ارزهای دیجیتالی با بلاکچین اختصاصی هستند که بیشتر به عنوان جایگزین پول از آن‌ها استفاده می‌شود. در مقابل توکن ها روی بلاکچین های دیگر مانند اتریوم ساخته می‌شوند و کاربردهای بسیار گسترده‌تری دارند. هر دو دسته ارزهای دیجیتال می‌توانند گزینه‌های خوبی برای سرمایه گذاری و کسب درآمد باشند. با شرکت در دوره‌های آموزش ارز دیجیتال داجکس می‌توانید نحوه سرمایه گذاری و معامله کوین و توکن را بیاموزید و در فضایی امن در کنار هزاران کاربر به معامله آن‌ها بپردازید. برای شروع همین حالا می‌توانید در سایت داجکس ثبت نام کنید.

در نهایت اگر هر سوالی یا ابهامی در مورد تفاوت توکن یا کوین دارید، می‌توانید از طریق نظرات با ما در ارتباط باشید. کارشناسان حرفه‌ای داجکس پاسخگوی سؤالات شما خواهند بود.

توکن چیست؟ (معرفی ۵ نوع توکن مختلف)

توکن چیست و انواع آن کدامند

در رقابت میان پذیرش رمز ارز‌ها، پروژه‌های جدیدی با استفاده از فن‌آوری ارز دیجیتال وارد بازار شدند. برخی از این پروژه‌ها توکن نام دارد. در ادامه‌ به مفاهیم توکن چیست و انواع آن در دنیای کریپتو می‌پردازیم.

توکن چیست؟

هزاران رمزارز به دنبال استفاده از فن‌آوری بلاک چین هستند. در سال گذشته، ارزش بازار صنعت کریپتو به مقدار قابل توجهی افزایش یافت. فیسبوک در ژوئن ۲۰۱۹ برای تأکید بر ارز‌های دیجیتال در حال تولید با استیبل کوین لیبرا (Libra= استیبل کوین فیسبوک) نظرات زیادی را به سمت رمزارز‌ها جلب کرد.

به عنوان مثال، مردم برای اولین بار رمزارز‌ها را با نام “کوین” و “توکن” می‌شنیدند. بین این دو اصطلاح تمایزی وجود دارد که به روش استفاده از هر یک بستگی دارد. کوین ها، از جمله اتریوم ، بیت کوین و کاردانو عملکردهای ارزی مانند پول فیزیکی دارند. در حالی که توکن ارزی است که بلاک چین مستقل خود را ندارد و معمولاً بر پایه‌ی یک بلاک چین دیگر مانند اتریوم ساخته شده است.

انواع توکن ها

  • توکن‌های پلتفرم (Platform Token)
  • توکن‌های اوراق بهادار (Security Token)
  • توکن‌های معاملاتی (Transactional Token)
  • توکن‌های ابزاری (Utility Token)
  • توکن‌های حاکمیتی (Governance Token)

توکن ارز دیجیتال دارایی‌های غیرمثلی هستند که می‌توانند به عنوان رمز ارز معاملاتی در بلاک چین استفاده شوند. تقسیم بندی توکن‌ها بر اساس استفاده‌ی آنها انجام می‌شود. با این حال یک توکن می‌تواند در بیش از یک یک دسته قرار بگیرد.

انواع توکن های ارز دیجیتال

توکن پلتفرم (Platform Token) چیست؟

توکن‌های پلتفرم از زیرساخت های بلاک چین برای ارائه برنامه‌های غیرمتمرکز (dapps) استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، دای (Dai) در استیبل کوین طبقه بندی می‌شود، زیرا به دلار آمریکا متصل است و قیمت آن از طریق قراردادهای هوشمند حفظ می‌شود. همچنین می‌توان آن را به عنوان یک توکن پلتفرم طبقه بندی کرد، زیرا بر روی بلاک چین اتریوم ساخته شده است. توکن های پلتفرم بر روی مواردی که از آن استفاده می‌کنند از سرویس های بازی و دیجیتال (مجموعه CryptoKitties) گرفته تا صنعت تبلیغات و بازار جهان، اجرا می‌شوند.

توکن اوراق بهادار (Security Token) چیست؟

“توکن‌های اوراق بهادار” ابزاری است که از سوی یک شرکت، دولت یا سایر اشخاص حقوقی صادر می‌شود. با توکن‌های بهادار علاوه بر این که می‌توان محصول و خدمات خرید همچنین می‌توان با نگهداری آن‌ها انتظار کسب سود هم داشت. این ویژگی باعث شده تا کمیسیون اوراق بهادار آمریکا (SEC) آن را به عنوان اوراق بهادار در نظر بگیرد.

توکن معاملاتی (Transactional Token) چیست؟

توکن‌های معاملاتی برای معامله استفاده می‌شوند. آنها به عنوان واحدهای محاسبه عمل می‌کنند و با کالاها و خدمات مبادله می‌شوند. این توکن ها اغلب مانند ارزهای رایج عمل می‌کنند. اما در برخی موارد، مزایای اضافی را نیز به همراه دارند. به عنوان مثال، با وجود ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز، مانند بیت کوین، امکان انجام معاملات بدون واسطه برای کاربران وجود دارد.

توکن ابزاری (Utility Token) چیست؟

توکن‌های کاربردی به دارندگان اجازه دسترسی به محصول یا سرویس خاص را می‌دهند. توکن‌های کاربردی چند کاره هستند و معمولاً بر روی یک بلاک چین مانند اتریوم ساخته می‌شوند و می‌توانند در همان شبکه استفاده شوند.

توکن حاکمیتی (Governance Token) چیست؟

توکن های حاکمیتی به بزرگترین بخش اکوسیستم اتریوم تبدیل شده است. دارندگان توکن‌های حاکمیتی از قدرت تأثیر‌گذاری و جهت‌دهی پروژه دیفای (DeFi) برخوردار هستند. به توکن‌های حاکمیتی توکن مدیریتی نیز می‌گویند.

نکات پایانی

دنیای رمزارز‌ها بسیار گسترده و در حال توسعه است. در پاسخ اینکه توکن چیست به طور خلاصه باید گفت که توکن ارزی است که بلاکچین متسقل ندارد. همچنین انواع توکن‌ها به صورت خلاصه عبارتند از:

توکن پلتفرم: از dapp‌های ساخته شده در بلاک چین پشتیبانی می‌کنند.
توکن اوراق بهادار: نشان دهنده مالکیت قانونی یک دارایی فیزیکی یا دیجیتالی است.
توکن‌ معاملاتی: به عنوان یک واحد عمل کرده و با کالاها و خدمات مبادله می‌شوند.
توکن ابزاری: در یک پروتکل موجود ادغام شده و برای دسترسی به خدمات آن پروتکل استفاده می‌شود.
توکن حاکمیتی: به آنها توکن مدیریتی نیز گفته می‌شود.

هر کدام از توکن‌های ارائه شده برای هدف خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرند. با توجه به مفهوم اینکه توکن چیست و بررسی انواع آن می‌توانی توکن مناسب با شبکه یا هدف خود را بخرید.

توکن ارز دیجیتال چیست؟ چند نوع توکن وجود دارد؟

توکن ارز دیجیتال چیست

به خاطر رونق چشمگیر ارزهای دیجیتال، اصطلاحاتی مانند “توکن”، “کریپتو کارنسی“، “عرضه اولیه سکه” و بسیاری دیگر به اصطلاحات رایج در بین معامله‌گران و سرمایه‌گذاران تبدیل شده است.

اما استفاده از این اصطلاحات، گاهی اوقات با عدم قطعیت و بصورتی اشتباه همراه است.

توکن چیست؟

می‌توان گفت توکن، نماینده یک دارایی تایید شده و دارای ارزش مانند ارز، حواله، آیتم‌های بازی‌های کامپیوتری و… است. توکن در دنیای رمزارزها، به ارز دیجیتالی گفته می‌شود که معمولا بر پایه یک بلاک‌چین دیگر ساخته شده است.

مثلا توکن UNI (متعلق به صرافی غیرمتمرکز یونی سوآپ) یک ارز دیجیتال مستقل است که بر پایه شبکه اتریوم ایجاد شده است.

در ادامه این مطلب از بورسینس قصد داریم انواع توکن‌هایی که وجود دارد را بررسی کنیم.

توکن‌های ارزی (Currency tokens)

همانطور که از نام آنها مشخص است، از این توکن‌ها به عنوان یک روش برای پرداخت و ذخیره ارزش استفاده می‌شود، بنابراین کاربرد این توکن‌ها مانند سایر ارزهای دیجیتال (مثل بیت‌کوین) است.

توکن‌های کاربردی (Utility tokens)

ظهور اتریوم باعث به وجود آمدن “توکن‌های کاربردی” شد. برخلاف توکن‌های ارزی، این نوع از توکن‌ها به دارندگان‌شان اجازه دسترسی به یک محصول یا سرویس خاص را می‌دهند. توکن‌های کاربردی چندکاره هستند و معمولا بر روی یک بلاک‌چین مانند اتریوم ساخته می‌شوند و در همان شبکه می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند.

توکن‌های مشابه اوراق بهادار (Securities tokens)

با این توکن‌ها علاوه بر اینکه می‌توان محصولات و خدمات را خریداری کرد، می‌توان با نگهداری آنها انتظار بازده سرمایه‌گذاری و منفعت نیز داشت. این ویژگی باعث شده تا برخی از فعالان بازار و همچنین کمیسیون بورس اوراق بهادار آمریکا (SEC) آنها را به عنوان اوراق بهادار طبقه بندی کنند.

بنابراین این توکن‌ها به عنوان یک قرارداد سرمایه‌گذاری و دارای پتانسیل کسب سود و درآمد انفعالی (passive income) شناخته می‌شوند.

توکن‌های دارایی (Asset tokens)

این توکن‌ها به عنوان نماینده دیجیتال یک دارایی در یک پلتفرم یا سازمان شناخته می‌شوند. مثلا ممکن است یک توکن، نماینده و نشانگر مقدار مشخصی املاک یا دارایی فیزیکی مانند طلا باشد.

توکن‌های سهمی (Equity tokens)

این توکن‌ها بیشتر به عنوان یک مفهوم تئوری وجود دارند. این توکن‌ها به دارندگان‌شان، مالکیت سهام منتشر کننده آن توکن را می‌دهند (چیزی مانند سهام شرکت)

توکن‌های جایزه (Reward tokens)

این توکن‌ها را می‌توان معادل امتیاز وفاداری (loyalty points) یا برای پرداخت جایزه‌ دانست.

توکن‌های سودده (dividend tokens)

به استثنای توکن‌های ارزی، سایر توکن‌ها نوعی قرارداد سرمایه‌گذاری با پتانسیل درآمد انفعالی هستند. چنین درآمدی می‌تواند در اشکال و انواع مختلف وجود داشته باشد، بطور مثال کسب سود از طریق نگهداری توکن، سرمایه‌گذاری و یا انجام عملیات استخراج و…

برخی از سازمان‌ها، درآمدشان را با توزیع سود بین دارندگان توکن تقسیم می‌کنند. علاوه بر این، بلاک‌چین‌هایی وجود دارند که دارای ویژگی‌هایی مشابه پرداخت سود هستند که باعث می‌شود ارز آنها مشابه یک “توکن سودده” باشد.

همانند سهام، توکن‌های دارای قابلیت سوددهی می‌توانند امتیاز رای را با خود به همراه داشته یا نداشته باشند. اما برخلاف سهام، نگهداری توکن‌های سودده صرفا حق امتیاز کسب درآمد انفعالی را به دارنده آن می‌دهد و صرفا دارنده توکن، هیچ مالکیتی در سازمان مربوطه ندارد.

Staking یا Proof of Stake که مفهوم آنرا می‌توان نگهداری و ذخیره توکن دانست، می‌تواند نوعی مفهوم سوددهی نیز داشته باشد و نگهدارندگان توکن در یک والت از پیش تعیین شده، به تناسب زمانی که توکن را نگه داشته‌اند، مقداری دریافتی داشته باشند.

پرداختی‌ها به دارندگان توکن می‌تواند بطور منظم (مثلا هفتگی، ماهانه یا هر از سه ماه) و براساس سطوح مختلف مالکیت در آن توکن باشد، بطور مثال افرادی که مقادیر زیادی از توکن را نگهداری می‌کنند، زودتر از افراد دارای توکن کمتر، سود را دریافت کنند.

توکن NFT چیست؟

حروف NFT مخفف کلمه Non-Fungible Token به معنای رمز غیر قابل معاوضه است. ان اف تی بک بخش از کد در کامپیوتر است که شبیه ارزهای دیجیتال مانند «بیت کوین» (Bitcoin) وجود دارد.

همانند هر شیء دیگری، فیزیکی یا دیجیتالی، ارزش ان اف تی بر مبنای مبلغی‌ست که یک نفر بابت مالکیت آن پرداخت می‌کند. لازم به ذکر است که برخلاف بسیاری از اشیاء فیزیکی، فیزیکی یا دیجیتالی، یک ان اف تی خود محصول نیست و بیشتر نمایانگر یک محصول فیزیکی یا دیجیتالی است که در بلاکچین ثبت و ذخیره می‌شود.

NFT ها را به راحتی می‌توانید ایجاد کنید، بخرید یا بفروشید.

ارزش توکن

با پیشرفت ابزارهای ایجاد توکن، همه می‌توانند با دانش اندک فنی، روی بلاک‌چین‌های مختلف توکن ایجاد کنند. بنابراین ایجاد توکن به خودی خود ارزشی ندارد.

توکن‌ها زمانی ارزشمند می‌شوند که عده‌ی زیادی حاضر شوند آنرا برای کاربرد خاصی مورد استفاده قرار دهند. چند مثال:

  • برای شروع یک بازی آنلاین جذاب، کاربران به مقدار خاصی از یک توکن نیاز داشته باشند.
  • توکن در یک انواع توکن کدامند؟ اپلیکیشن غیرمتمرکز نقش ارزبومی (Native currency) را بازی کند.
  • توکن به خاطر تبلیغات گسترده و یا ویژگی‌های خاص، توجه افراد زیادی را جلب کند و عده زیادی شروع به خرید و فروش آن کنند.
  • و….

کیف پول توکن ارز دیجیتال

توکن‌ها نوعی کریپتوکارنسی (ارز دیجیتال) هستند.

کریپتوکارنسی‌ها را روی کیف پول ارز دیجیتال دریافت، نگهداری و منتقل می‌کنند.

پس برای نگهداری کریپتوکارنسی‌ها نیاز به کیف پول‌هایی دارید که به شکل نرم‌افزاری، تحت وب و سخت‌افزاری وجود دارند.

متناسب با اینکه توکن مدنظر شما روی چه شبکه‌ای ایجاد شده و روی چه شبکه‌هایی قابل نقل و انتقال است، می‌توانید کیف پول‌های خاصی برای استفاده از آنها ایجاد کنید.

کیف پول‌های نرم‌افزاری مانند تراست ولت، کوینومی، کیف پول BRD و… رایگان هستند.

اما برای خرید کیف پول‌های سخت‌افزاری باید هزینه چندمیلیون تومانی را متقبل شوید.

قصد خرید یا فروش ارز دیجیتال در ایران را دارید؟ در این سایت می‌توانید با اطمینان و با چند کلیک خرید کنید:

توکن Token چیست؟ آشنایی با مفهوم توکن در ارزهای دیجیتال‌

توکن چیست

در سال‌های اخیر افراد زیادی با هدف کسب سود وارد بازار ارز دیجیتال می‌شوند. این بازار پرنوسان هرچند با سودهای زیادی همراه است، اما برخی از افراد نیز متحمل ضررهای مالی زیادی می‌شوند. یکی از مهم‌ترین دلایل عدم موفقیت در این بازار، عدم داشتن دانش کافی در این حوزه است. بازار رمزارزها نیز مانند سایر بازارها دارای اصطلاحات مخصوص به خود است. متاسفانه افراد زیادی هستند که با این اصطلاحات چندان آشنا نیستند و به درستی کاربرد آن‌ها را نمی‌دانند. یکی از اصطلاحات دنیای ارزهای دیجیتال، توکن Token است که گاهی به اشتباه به جای کوین یا اشاره به ارزهای دیجیتال استفاده می‌شود. در این مطلب درباره Tokenو کاربردهای آن صحبت خواهیم کرد.

آشنایی با توکن (Token) و عرضه اولیه آن

عرضه اولیه توکن

Token یکی از اصطلاحات ارز دیجیتال است که به یک رمزارز منحصربه فرد یا ارزهای دیجیتال اشاره دارد. توکن‌ها دارایی‌ها یا ابزارهای قابل تعویض و قابل مبادله‌ای هستند که بلاک‌ چین‌ مخصوص به خود را دارند. Tokenها معمولاً از طریق فرآیند استاندارد عرضه اولیه سکه (ICO) ایجاد می‌شوند و می‌توانند برای مقاصد سرمایه‌گذاری، ذخیره ارزش یا خرید از آن‌ها استفاده کرد.

هدف از ساخت توکن

یکی از مهمترین دلایل ساخت این ارز توسط پروژه‌ها، کاهش هزینه‌ها است. زیرا ساخت Token در بستر ارزهای دیجیتال نیازمند صرف هزینه‌های زیادی نیست. از طرف دیگر با استفاده از عرضه اولیه می‌توان سرمایه مورد نیاز برای فعالیت شرکت را جمع کرد.

یکی دیگر از دلایلی که شرکت‌ها به جای ساخت بلاکچین مخصوص خود، Token ایجاد می‌کنند این است که ساخت آن، راحت است. شرکت‌ها با به کار گرفتن افرادی که دانش برنامه‌نویسی دارند و با قراردادهای هوشمند به طور نسبی آشنا هستند می‌توانند توکن خود را ایجاد کنند.

از طرف دیگر کار کردن بر بستر ارزهای دیجیتال امن و بزرگ مانند اتریوم، امنیت لازم را برای بسیاری از شرکت‌ها فراهم می‌کند. زیرا با افزایش تعداد کاربران یک شبکه بلاکچینی، امنیت آن نیز افزایش پیدا می‌کند.

کاربردهای توکن

کاربردهای توکن

Tokenها بر پایه خصوصیات و عملکردهایشان کاربردهای مختلفی دارند. مهم‌ترین کاربرد Token جذب سرمایه و برگزاری ICO است. توکن‌ها به روش‌های مختلفی مانند مالکیت دارایی دیجیتال، حسابداری برای اقدامات دیجیتالی، اطمینان از امنیت شبکه و … می‌توانند مورد استفاده قرار بگیرند.

توکن‌ها، ارزهای دیجیتال و آلت کوین‌ها

توکن‌ها، ارزهای دیجیتال و آلت کوین‌ها

اصطلاح Token اغلب به اشتباه به جای دو کلمه رمزارز و آلت کوین استفاده می‌شود. اما این اصطلاحات از یکدیگر متمایز هستند.

آلت کوین‌ها ارزهای رمزنگاری شده جایگزینی هستند که پس از موفقیت عظیمی که بیت کوین به دست آورد راه اندازی شد. آلت کوین‌ها به عنوان جایگزین‌های پیشرفته بیت کوین راه اندازی شدند که ادعا می‌کنند در برخی از موارد به بیت کوین برتری دارند و نقاط ضعف آن را پوشش می‌دهند.

لایت کوین (LTC)، بیت کوین کش (BCH) و دوج کوین (DOGE) از نمونه‌های رایج آلت‌کوین‌ها هستند. اگر چه هر کدام از این آلت کوین‌ها توانسته‌اند تا حدی به موفقیت برسند،اما هیچ‌کدام نتوانسته‌اند محبوبیتی شبیه به بیت‌کوین کسب کنند.

ارزهای دیجیتال و آلت کوین‌ها اساساً ارزهای مجازی خاصی هستند که دارای بلاک‌ چین اختصاصی خود هستند و در درجه اول به عنوان یک بستر برای پرداخت‌های دیجیتال استفاده می‌شوند. از سوی دیگر، توکن‌های کریپتو در بلاک‌ چین مختص به خودشان عمل می‌کنند که به عنوان بستری برای ایجاد و اجرای برنامه‌های غیرمتمرکز و قراردادهای هوشمند عمل می‌کند و Tokenها برای تسهیل تراکنش‌ها استفاده می‌شوند.

توکن مثلی و غیر مثلی

Tokenها را در حالت کلی می‌توان به دو دسته توکن‌های «مثلی» و «غیرمثلی» تقسیم کرد. به توکن‌های مثلی توکن «تعویض‌پذیر» (Fungibile) و به توکن‌های غیر مثلی توکن «تعویض‌ناپذیر» (None-Fungible Token) نیز گفته می‌شود. تعویض‌پذیری یکی از ویژگی‌های توکن‌ها است که بیان ساده به این معنی است که یک واحد مشخص از آن نوع Token، هیچ تفاوتی با واحدی دیگر از آن ندارد.

به عبارت ساده، یک دلار همیشه یک دلار است و بیت کوین همیشه بیت کوین است. شما می‌توانید اسکناس‌های ۱۰ دلاری را با فرد دیگری مبادله کنید و هر کدام از شما همچنان همان ارزش را در کیف پول خود خواهید داشت. قابلیت تعویض‌پذیری به این معنی است که یک ارز دیجیتال و دارایی خاص ارزشمندتر یا کمیاب‌تر از بقیه نیستند. در صورتی که این چنین باشد، کل اکوسیستم را مختل می‌کند و معاملات روزمره را با مشکلات بزرگی مواجه خواهد کرد.

Tokenهای مثلی را می‌توان برای خرید، فروش و معاملاتی که در آن‌ها به واحدهای مثل هم توکن‌ها نیاز است، استفاده کرد. در مقابل از Tokenهای غیر مثلی در مواردی استفاده می‌شود که نیاز است هر واحد از Token منحصر‌به‌ فرد باشد مانند بازی‌های بلاک چینی جدید و آثار هنری دیجیتال.

انواع توکن

Tokenها را می‌توان به چهار دسته زیر تقسیم‌بندی کرد:

توکن‌های کاربردی (Utility Token)

Tokenهای کاربردی نوع محبوبی از نمونه‌های قابل تعویض هستند که به تعداد محدودی عرضه می‌شوند و از آن‌ها می‌توان برای پرداخت هزینه‌ها، خرید کالا و دریافت خدمات در یک یا چند پروژه خاص استفاده کرد.

معروف‌ترین نمونه Token کاربردی اتر است که تمام تراکنش‌ها و قراردادهای هوشمند را در شبکه اتریوم تامین می‌کند. همانطور که قبلاً گفتیم اتریوم را می‌توان به عنوان وسیله پرداخت استفاده کرد، با این حال، هدف اصلی آن استفاده در بلاک چین است.

توکن‌های اجتماعی (Social Tokens)

Tokenهای اجتماعی نوع بسیار جالبی از دارایی هستند که اخیراً در فضای رمزنگاری محبوبیت زیادی به دست آورده‌اند. همچنین باعث شده‌اند تا مردم با مفهوم Token بیشتر آشنا شوند. توکن‌های اجتماعی توسط اعتبار یک فرد، برند، باشگاه ورزشی یا هر جامعه‌ای پشتیبانی می‌شود. از آنها می‌توان به‌عنوان توکن‌های طرفداری (Fan Token) برای خرید محتوای اضافی، کالاها یا فقط برای حمایت از جامعه مورد علاقه استفاده کرد.

وقتی کاربر روی سکه‌های اجتماعی سرمایه‌گذاری می‌کند در واقع، در یک جامعه سرمایه‌گذاری می‌کند، با این انتظار که این جامعه در طول زمان رشد کرده و ارزشمندتر خواهد شد.

توکن‌های امنیتی (Security token)

در مقابل جمع‌آوری پول با Tokenهای کاربردی، سایر ICOها تصمیم گرفتند که کمپین‌های جمع‌آوری سرمایه را به صورت آشکار اعلام کنند و از مقررات پیروی کنند. اینگونه بود که توکن‌های امنیتی متولد شدند. در اصل یک گواهی سهام دیجیتال است که مالکیت دارنده آن را روی بلاکچین ثبت می‌کند.

توکن حاکمیتی (Governance token)

Token حاکمیتی نوعی دارایی رمزنگاری است که به دارندگان آن حق تصمیم‌گیری در مورد پروتکل پروژه، محصول و ویژگی‌های آن را اعطا می‌کند. دارندگان می‌توانند بر تصمیم‌گیری‌های درون پروژه مانند پیشنهاد یا تصمیم‌گیری در مورد ویژگی‌های جدید، تغییر مدل‌های توزیع Token و حتی بازسازی خود سیستم حاکمیتی تأثیر بگذارند.

توکن پرداخت (Payment token)

هدف از ایجاد این نوع ، پرداخت هزینه خدمات و کالا است. دارندگان این ارزها می‌توانند با استفاده از توکن پرداخت در فضای اینترنت محصولات مورد نظر خود را بخرند و یا هزینه لازم را برای دریافت خدمات خاص را با پرداخت کنند.

روش ساخت توکن

ساخت توکن

برای ساخت Token قبل از هرچیز باید کاربرد و نوع توکن مشخص شود. سپس باید بلاکچین مناسب برای ساختن آن شناسایی شود. بلاک‌ چین‌هایی که برای ساخت Token انتخاب می‌شوند با یکدیگر تفاوت‌هایی دارند. این تفاوت‌ها به دلیل زبان برنامه‌نویسی، استانداردهای ساخت Token و نحوه تعامل توکن با شبکه است.

اغلب Tokenهای قدیمی در بلاکچین اتریوم به وجود آمده‌اند. اما در یک سال اخیر با ظهور بلاکچین‌های جدید، برای ساخت Tokenها از آن‌ها استفاده می‌شود. برخی میم کوین های محبوب بر بستر اتریوم متولد شده‌اند.

تفاوت توکن (Token) وکوین (Coin)

تفاوت کوین و توکن

برخی از افراد دو اصطلاح Token و کوین (COIN) را به جای یکدیگر به کار می‌برند در حالی که با یکدیگر دارای تفاوت‌های مهم هستند. مهم ترین و اصلی ترین تفاوت توکن با کوین اینست که کوین‌ها بلاکچین مخصوص به خود را دارند، اما توکن‌ها بلاکچین مستقل ندارند و روی بلاکچین‌های دیگر پیاده سازی شوند.

از دیگر تفاوت‌های Token و کوین می‌توان به کاربردهای آن‌ها اشاره کرد. کوین‌ها بیشتر برای خرید و فروش مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما توکن‌ها به عنوان ارز برای اکوسیستم‌های خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

کیف‌ پول توکن

Tokenها کیف پول اختصاصی خود را ندارند و روی کیف پول و آدرس‌های بلاک چین میزبان خود ذخیره می‌شوند. برای مثال یک توکن مانند چین لینک که روی بلاکچین اتریوم ایجاد شده است می‌تواند روی تمام کیف پول‌هایی که از اتریوم پشتیبانی می‌کنند ذخیره شود. در برخی پلتفرم‌های جدید این امکان وجود دارد که Tokenها روی کیف پول‌های اختصاصی ذخیره شوند. مانند پولکادات

توکن‌های برتر بازار

Tokenهای زیادی در سال‌های اخیر به بازار معرفی شده‌اند. البته تمام آن‌ها نتوانسته‌اند در بازار جایگاه خوبی برای خود بدست آوردند و در لیست پروژه‌های شکست خورده قرار گرفته‌اند. اما تعدادی از Tokenها نیز به محبوبیت بالایی توانسته‌اند که دست پیدا کنند. مانند: اتریوم، یو‌اس‌دی کوین، بایننس یو‌اس‌دی، تتر و پالیگان

مراقب باشید در انتخاب توکن‌ها گرفتار دام شت کوین نشوید.

خرید و فروش توکن

اولین راه برای به دست آوردن Tokenها مراجعه به صرافی‌های ارزهای دیجیتال است. با توجه به این که خرید و فروش ارزهای دیجیتال در صرافی‌های خارجی برای کاربران ایرانی با محدودیت‌های زیادی همراه است و امکان بلوکه شدن دارایی وجود دارد؛ بنابراین بهترین راه، انجام معاملات Tokenها در صرافی‌های ایرانی است.شما می‌توانید در صرافی ارز دیجیتال والکس Tokenهای مختلف را معامله کنید، کیف پول خود را مدیریت کنید و قیمت لحظه‌ای ارزهای دیجیتال را مشاهده کنید. والکس معتبرترین بازار خرید و فروش ارزهای دیجیتال است.

توکن‌ها در واقع دارایی‌ها یا ابزارهای قابل تعویض و قابل مبادله‌ای هستند که بلاک‌چین‌ مخصوص به خود را دارند. توکن‌های رمزنگاری اغلب برای جمع‌آوری سرمایه برای فروش جمعی استفاده می‌شوند، اما می‌توانند جایگزینی برای بسیاری از موارد دیگر نیز باشند.

از مهمترین دلایل ساخت توکن توسط پروژه‌ها، کاهش هزینه‌ها است. زیرا ساخت Token در بستر ارزهای دیجیتال نیازمند صرف هزینه‌های زیادی نیست. از طرف دیگر با استفاده از عرضه اولیه می‌توان سرمایه مورد نیاز برای فعالیت شرکت را جمع کرد.

مهم‌ترین کاربرد توکن جذب سرمایه و برگزاری ICO است. توکن‌ها همچنین می‌توانند به روش‌های مختلفی مانند مالکیت دارایی دیجیتال، حسابداری برای اقدامات دیجیتالی، اطمینان از امنیت شبکه و … می‌توانند مورد استفاده قرار بگیرند.

مهم ترین و اصلی ترین تفاوت کوین با توکن این است که کوین‌ها بلاک‌ چین مخصوص به خود را دارند، اما توکن‌ها بلاک‌ چین مستقل ندارند و روی بلاک‌ چین‌های دیگر پیاده سازی شوند.

بلاک‌ چین‌هایی که برای ساخت Token انتخاب می‌شوند با یکدیگر تفاوت‌هایی دارند. این تفاوت‌ها به دلیل زبان برنامه‌نویسی، استانداردهای ساخت Token و نحوه تعامل توکن با شبکه است.

فرق کوین و توکن چیست و کدام بهتر است؟ کدام ارز دیجیتال توکن و کدام کوین است؟

کوین و توکن تو اصطلاح پرکاربرد دنیای ارزهای دیجیتال است و برای کاربرانی که از حضور آن ا در این دنیا زیاد نمی گذرد شاید مقداری گیج کننده باشد. کوین و توکن از لحاظ ماهیت و کاربرد تفاوت ها و شباهت هایی با یکدیگر دارند. به نظر شما توکن بهتر است یا کوین؟ در این مقاله از صرافی ارز دیجیتال رمزینکس به بررسی فرق میان کوین و توکن پرداخته شده است.

ارز دیجیتال کوین چیست؟

به طور سنتی، کوین یا سکه به عنوان یک قطعه فلزی دارای مهر رسمی تعریف می‌شود که توسط دولت منتشر شده و به عنوان ارز استفاده می‌شود.

در دنیای رمز ارزها، کوین یک ارز دیجیتال است که از بلاکچین مخصوص خود استفاده می‌کند و هیچ معادل فیزیکی در دنیای واقعی ندارد. برای اطلاع بیشتر در مورد ارزهای دیجیتال به مقاله «ارز دیجیتال چیست؟ رمز ارز چیست؟ به زبان ساده + ویدئو و اینفوگرافی» مراجعه کنید.

دفتر کل بلاکچین مانند پایگاه داده‌ای عمل می‌کند که از یک گره به گره دیگر منتقل می‌شود. داده‌ها نشان دهنده ورودی‌های مربوط به تعداد واحد ارز هر آدرس است. شرایط انتقال داده‌ها و نحوه ارتباط گره‌ها با یکدیگر توسط مجموعه‌ای از قوانین به نام پروتکل تعریف می‌شود.

ویژگی مبتنی بودن بر بلاکچین خاص خود برای کوین بسیار مهم است. کوین با ایجاد پروتکل اختصاصی خود از بالاترین سطح استقلال و انعطاف‌پذیری برخوردار می‌شود. شرکت یا گروهی که این کوین را راه‌اندازی کرده است می‌تواند در مورد هر جنبه‌ای از رمز ارز خود از جمله مکانیسم اجماع، کارمزدها یا مکانیسم انجام تراکنش‌ها تصمیم‌گیری کند.

اولین ارز دیجیتال جهان یعنی بیت کوین دارای ویژگی‌های یک ارز مجاز، واحد حساب، ذخیره ارزش و واسطه مبادله است. با این حال، اکثر کوین‌های بعد از بیت کوین شرایط لازم برای کوین بودن را ندارند و برخی از آنها توکن محسوب می‌شوند.

تمام کوین‌هایی که پس از بیت کوین وارد بازار شدند «آلت کوین» نامیده می‌شوند. بیش از هزار آلت کوین در بازار وجود دارد و بیشتر آنها نسخه تغییر یافته بیت کوین هستند.

به جز بیت کوین چند نمونه از توکن‌ها عبارت‌اند از:

ارز دیجیتال توکن چیست؟

به زبان ساده توکن ارز دیجیتالی است که خودش بلاک چین مستقل ندارد. فرهنگ لغت کمبریج توکن را این‌گونه تعریف می‌کند:

۱. عمل یا هدیه‌ای که احساسات یا نیات فرد را بیان می‌کند.

۲. یک تکه کاغذ که معادل مقدار مشخصی پول روی آن چاپ شده و می‌توان آن را در فروشگاه‌ها با کالاهای هم‌ارزش آن مبادله کرد.

۳. یک قطعه فلزی یا پلاستیکی گرد که به جای پول در برخی از ماشین‌ها استفاده می‌شود.

در بازار رمز ارزها، توکن نمایش دیجیتالی یک دارایی است. دارایی بیان شده توسط رمز ارز ممکن است شامل یک ابزار، کالای قابل معامله، امتیاز وفاداری، حق رأی و موارد دیگر باشد.

توکن در بستر بلاکچین ساخته شده است در نتیجه از یک پروتکل از پیش تعیین شده استفاده می‌کند و هیچ نقشی در توسعه آن شبکه ندارد. توکن‌ها توسط قرارداد هوشمند تعریف می‌شوند و علاوه بر این ممکن است ارزش آنها با توجه به هدف از ساختشان افزایش پیدا کند.

برای درک بهتر گفته‌های بالا بیایید پروژه بنانا کوین (Bananacoin) را در زیر بررسی کنیم.

چند کارآفرین روسی یک توکن در پلتفرم اتریوم ایجاد کردند و آن را بنانا کوین نامیدند. آنها با این کار قصد داشتند برای گسترش مزرعه موز خود در استان وینتیان لائوس سرمایه جذب کنند. ارزش هر توکن بنانا کوین معادل قیمت یک کیلوگرم موز صادراتی را داشت.

خریداران به جای دریافت یک کیلوگرم موز به ازای هر توکن خریداری شده توکن بنانا کوین دریافت می‌کردند که ارزش آن معادل یک کیلوگرم موز بود.

توکن‌ها در بستر یک کوین فعلی دیگر فعالیت می‌کنند بنابراین مشمول هرگونه استفاده و محدودیت شبکه آن کوین می‌شوند.

هر کسی می‌تواند ارز دیجیتال خود را در کمتر از نیم ساعت از طریق یک قرارداد هوشمند بسازد. اما در ازای این سهولت و سرعت ساخت توکن باید به پلتفرم میزبان انواع توکن کدامند؟ انواع توکن کدامند؟ کارمزد پرداخت کرد.

در زیر چند نمونه توکن‌ها آورده شده است:

توکن چگونه کار می‌کنند؟

بلاکچین از دفتر کل غیر متمرکز یا توزیع شده استفاده می‌کند که بر روی طیف وسیعی از کامپیوترهای مستقل ذخیره شده است و هدف آن ردیابی کردن تراکنش‌ها است.

هر گره داده‌های جدید را در بلوک‌ها سازماندهی کرده و آنها را در حالت «فقط الحاقی» به هم زنجیر می‌کند. این ساختار فقط الحاقی به این معنی است که هیچ کس در هیچ گره‌ای نمی‌تواند داده‌ها را از بلوک‌های قبلی تغییر داده یا حذف کند. آنها فقط می‌توانند اطلاعات جدید را به زنجیره اضافه کنند و این یکی از ویژگی‌های امنیتی اصلی بلاکچین است.

توکن‌های رمز ارزی تاریخچه امن فقط الحاقی رمز ارز را که به یک قرارداد دسترسی ویژه متصل است ارائه می‌دهد؛ این قرارداد دسترسی ویژه می‌تواند به همه نوع دارایی متصل شود.

قرارداد دسترسی ویژه به همراه توکن‌ها به کاربران حق استفاده از دارایی‌هایی مانند پول نقد، رمز ارزها، امتیاز پاداش یا حتی رسانه‌های دیجیتالی مانند موسیقی، هنر، کلیپ ویدئویی یا فیلم را می‌دهد. توکن‌ها امکان مالکیت یک قرارداد هوشمند خصوصی تأیید شده با بلاکچین که به آن دارایی متصل است را ایجاد می‌کنند.

انواع مختلف توکن

در حال حاضر، توکن‌ها در چهار گروه اصلی دسته‌بندی می‌شوند: توکن‌های پرداخت، توکن‌های ابزاری، توکن‌های سهامی و توکن‌های غیر مثلی. در ادامه بیشتر در مورد هر کدام توضیح خواهیم داد.

توکن پرداخت (Payment Tokens)

بیشتر معروف‌ترین و پرکاربردترین انواع رمز ارزها توکن‌های پرداخت هستند. از این توکن‌های رمزنگاری شده مانند دلار یا یورو برای خرید و فروش استفاده می‌شود، با این تفاوت که مانند ارزهای سنتی هیچ دولتی پشت آنها نیست.

توکن‌های پرداخت در بلاکچین شبکه‌های رمزنگاری شده‌ای مانند بیت کوین، مونرو و اتریوم ایجاد شده‌اند و بیانگر واحدهای ارزشی هستند که می‌توان آنها را با سایر ارزها مبادله کرد. همچنین متولیان یا صرافی‌های شخص ثالثی وجود دارند که توکن‌های پرداخت را به ارزهای قانونی مانند دلار تبدیل می‌کنند.

با این حال، مردم بیش از پیش از این توکن‌ها برای خرید کالا و خدمات استفاده می‌کنند؛ اگرچه تعداد مشاغلی که این توکن‌ها را می‌پذیرند هنوز نسبتاً کم است.

توکن ابزاری (Utility Tokens)

این توکن‌ها به دارندگان امکان دسترسی به محصول یا خدماتی را می‌دهند که یا در حال حاضر موجود است یا در حال توسعه است. از این توکن‌ها بیشتر به عنوان وسیله‌ای برای جذب سرمایه برای عرضه اولیه کوین استفاده می‌شود؛ دارندگان با پرداخت این توکن‌ها می‌توانند رمز ارزهایی را که در نهایت در شبکه بلاکچین آغاز به کار می‌کند از قبل خریداری کنند.

نام این توکن‌ها از آنجا ناشی می‌شود که می‌توان از آنها برای به دست آوردن کالا یا خدمات ارائه شده توسط صادرکننده استفاده کرد. وجود آنها در یک بلاکچین موجود به این معنی است که می‌توان صاحبان آنها را تأیید کرد و همچنین به راحتی آنها را مبادله کرد.

در دوره رونق رمز ارزها در ۲۰۱۷ هنگامی‌که صدها شرکت رمزنگاری در حال برنامه‌ریزی عرضه اولیه‌های جدید بودند توکن‌های کاربردی ERC-20 را در بلاکچین اتریوم با هدف ذخیره جا برای سرمایه‌گذاران احتمالی در توکن‌های آتی خود منتشر می‌کردند.

توکن سهامی (Security Tokens)

توکن‌های سهامی حقوق و تعهداتی را نسبت به اوراق بهادار مانند سهام و اوراق قرضه ارائه می‌دهند. اغلب، توکن سهامی بیانگر یک سهم از شرکتی است که آن را صادر کرده است. این توکن‌ها ممکن است نمایانگر مالکیت قانونی یک دارایی یا بخشی از یک دارایی مانند املاک، سهام، ای تی اف‌ها و غیره باشند.

از این رو توکن‌های سهامی نسبت به سایر توکن‌ها به شدت رگوله شده (تحت قوانین رسمی) هستند. ممکن است شرکت‌ها به جای سهام سنتی، توکن‌های سهامی صادر کنند تا سرمایه مدنظرشان را به صورت ارزان جذب کنند، یا شاید به این دلیل که به وسیله توکن‌ها می‌توان حساب‌ها را فوراً تسویه کرد و معاملات فرا مرزی را آسان‌تر انجام داد.

توکن غیر مثلی (Non-fungible Token)

توکن‌های غیر مثلی یا ان اف تی‌ها اخیراً به دلیل قیمت فروش چشمگیر ان اف تی‌های مرتبط با آثار هنری، توییت‌های فردی و یادگاری‌های ورزشی خبرساز شده اند. این توکن‌ها در شبکه‌های رمز ارزی از قبل موجود میزبانی می‌شود و شبکه اتریوم یکی از محبوب‌ترین آنها است.

این توکن‌ها دارای قراردادهای خصوصی هستند که می‌توان آنها را به سادگی از سایر توکن‌های موجود در بازار تشخیص داد. به دلیل این ویژگی، ورزشکاران، هنرمندان، موسیقی‌دانان و دیگر سازندگان که توکن‌های غیر مثلی را به عنوان دارایی‌های دیجیتالی منحصر به فرد می‌دانند از توکن‌های غیر مثلی به عنوان راهی برای ارتباط با مجموعه‌داران استفاده می‌کنند.

ان اف تی‌ها بازارهای جدیدی را برای هنرهای دیجیتال و یادگاری‌ها باز کرده است، زیرا با وجود این‌که خریدار می‌تواند رسانه‌های اصلی را تکثیر کند اما نمی‌تواند آنها را کپی کرده، به اسم خودش بفروشد یا دزدی هنری کند. برخی از افراد همچنین ان اف تی‌هایی تولید کرده‌اند که نشان دهنده مالکیت دارایی‌های غیر دیجیتالی منحصر به فرد مانند املاک و مستغلات هستند.

فرق کوین و توکن چیست؟

خب برویم سراغ بحث اصلی، با این همه به نظر شما توکن بهتر است یا کوین؟ در ادامه به چند مورد از تفاوت‌های مهم توکن و کوین پرداخته شده است.

۱. الگوریتم متفاوت

از نظر الگوریتم شبکه تمایز آشکاری بین کوین و توکن وجود دارد. کوین بر اساس بلاکچین ویژه خود طراحی شده است. توکن بر اساس یک قرارداد هوشمند در بستر یک بلاکچین موجود ساخته شده است.

۲. کاربردهای مختلف

به جز الگوریتم یکی دیگر از تفاوت‌های مهم بین کوین و توکن این است که کوین به عنوان پول استفاده می‌شود. علاوه بر این، می‌توان از آن برای حمایت از برنامه‌ها، قراردادهای هوشمند، تأیید معاملات یا استیکینگ (سهام‌گذاری) استفاده کرد.

برای مثال، بیت کوین یک کوین است که فقط دارای کاربرد «پول» است. کوین دیگری که کاربرد پول را دارد اتریوم است که از آن برای اجرای قراردادهای هوشمند شبکه اتریوم نیز استفاده می‌شود.

در سوی دیگر، توکن نمایش دیجیتال یک دارایی، کالای قابل معامله، امتیازات وفاداری و سایر موارد است.

مِیکر (Maker) یک مثال عالی از این کاربرد است. این توکن ERC-20 بر اساس یک قرارداد هوشمند در زنجیره اتریوم راه‌اندازی شده است که ارزش استیبل کوین دای (DAI) را پشتیبانی و تثبیت می‌کند. همچنین، از میکر برای پرداخت کارمزد تراکنش‌ها در سیستم میکر و دادن حق رأی‌دهی به دارندگان این توکن در سیستم رأی‌گیری این پلتفرم استفاده می‌شود.

ERC-20 یک استاندارد فنی است که برای انتشار و پیاده‌سازی توکن‌ها در بلاکچین اتریوم استفاده می‌شود.

۳. سیستم کارمزدهای مختلف

در معامله کردن ارزهای دیجیتال می‌توان یک کوین را به تنهایی با کارمزد بسیار کم یا بدون پرداخت کارمزد معامله کرد. اما برای معامله کردن یک توکن باید به شبکه‌ای که از توکن میزبانی می‌کند کارمزد پرداخت کرد.

در پلتفرم اتریوم انجام هر عملیاتی مستلزم پرداخت کارمزدی است که به آن گس می‌گویند. این گس برای تخصیص منابع EVM (ماشین مجازی اتریوم) و اجرای دستورالعمل‌های موجود در قراردادهای هوشمند استفاده می‌شود.

۴. آسیب پذیری در مقابل حملات ۵۱ درصدی

یکی از اهداف اصلی روی کار آمدن رمز ارزها ایجاد یک سیستم مالی امن‌تر و بدون نقطه شکست است. بنابراین قدرت شبکه یکی از تفاوت‌های بزرگ بین کوین و توکن است.

یک کوین، به ویژه در مراحل اولیه شکل‌گیری شبکه، ممکن است مستعد حملات ۵۱ درصدی باشد. اما توکن به دلیل استقرار بر روی یک شبکه از قبل موجود به ندرت در معرض چنین حملاتی قرار می‌گیرد.

حمله ۵۱ درصدی به معنی حمله به بلاکچین توسط یک ماینر (یا گروهی از ماینرها) است که بیش از ۵۰ درصد هش ریت یا قدرت محاسباتی شبکه را در اختیار دارد. حمله ۵۱ درصدی به عنوان حمله اکثریت نیز شناخته می‌شود.سرمایه گذاری در توکن بهتر است یا کوین؟

برای سرمایه گذاری توکن بهتر است یا کوین؟

تا به اینجا می‌بایست با تفاوت‌های بین کوین و توکن آشنا شده باشید. لازم به ذکر است که توکن و توکن نمی‌توانند جای یکدیگر را بگیرند بلکه هر کدام اهداف مختلفی دارند. هر کدام از آنها در زمینه مناسب خود بهتر عمل می‌کند.

توکن رمزنگاری شده بیشترین میزان استقلال و انعطاف‌پذیری را به کاربر می‌دهند. از سوی دیگر، ساخت آنها گران است و به سازنده به حمایت و استفاده جوامع بزرگ از کوین نیاز دارد.

بهترین مورد استفاده از یک کوین به عنوان پول است؛ در واقع از کوین می‌توان به عنوان ذخیره و تبادل ارزش استفاده کرد.

اگر پروژه‌ای که می‌خواهید توسعه دهید متمرکز بر رمز ارز است، یعنی هدف اصلی توسعه آن و/یا ایجاد یک پلتفرم بر اساس آن یا مطرح کردن یک سیستم مالی جدید است کوین انتخاب بهتری خواهد بود.

در سوی مقابل، توسعه دادن توکن‌ها ارزان، سریع و آسان است. آنها نیازی به سرویس و نگهداری ندارند اما به شبکه اصلی وابسته هستند که این باعث فقدان انعطاف‌پذیری در توکن می‌شود.

توکن‌ها ممکن است به عنوان پروژه‌های جانبی عمل کنند که برای کسب و کار اصلی سرمایه جذب می‌کنند؛ یا می‌توانند بیانگر دارایی‌های واقعی باشند که می‌توان بدون نیاز به لمس فیزیکی آنها را به جابه‌جا کرد.

به عنوان سرمایه‌گذار ابتدا باید بدانید که هم توکن و هم کوین را می‌توان به شرط لیست بودن در صرافی‌ها به راحتی معامله کرد. تفاوت این دو در موارد استفاده آنها است. کوین معمولاً کاربرد به عنوان پول را دارد.

اگر می‌خواهید روی کوین یا توکنی سرمایه‌گذاری کنید – نه با هدف مبادله کردن آن در آینده بلکه استفاده کردن از آن – ابتدا اطمینان حاصل کنید که این رمز ارز توسط فروشندگان پذیرفته می‌شود. از سوی دیگر، توکن‌ها، حتی اگر هیچ کاربرد دیگری نداشته باشند، را می‌توان در داخل برنامه‌های غیر متمرکز (DApp‌) که برای آن طراحی شده‌اند استفاده کرد.

تفاوت توکن و کوین از نظر کاربرد؛ کدام بهتر است؟

در ادامه به تفاوت توکن و کوین از نظر کاربرد و اینکه از این نظر کدام بهتر است، پرداخته شده است.

کاربرد کوین‌ در ارزهای دیجیتال

هدف کوین‌های رمز نگاری شده جایگزین شدن بانکداری سنتی است. بیت کوین با ارائه تراکنش‌های غیر متمرکز نیاز به دفاتر کل متمرکز را دور زده و به یک ذخیره ارزش قابل اطمینان تبدیل شده است.

تمرکز رمز ارز دش، دارک کوین سابق، بر روی تراکنش‌های دیجیتال است. دش بر خلاف سایر رمز ارزها تلاش می‌کند از طریق ویژگی پرایوت سِند خود هویت کاربران را پنهان نگه دارد.

تسویه حساب بین‌المللی

کوین شرکت ریپل، XRP، جزو ده رمز ارز بزرگ از نظر ارزش بازار است. این کوین برای سهولت در پردازش تراکنش‌های بین‌المللی در زمان واقعی طراحی شده است زیرا در این صورت نیازی به تایید متمرکز طرف مقابل برای انجام پرداخت‌ها نیست.

کاربرد توکن در ارزهای دیجیتال

قرارداد هوشمند پروتکلی است که در صورت رعایت شدن شرایط مورد توافق در قرارداد تراکنش‌ها را به صورت خودکار انجام می‌دهد. این قابلیت می‌تواند با خودکارسازی و غیر متمرکز کردن فروش املاک در صنایعی مانند حوزه املاک تحول ایجاد کند.

توکن‌های مبتنی بر اتریوم به بخش مهمی از برنامه‌های غیر متمرکز و منبع باز اعم از بازی‌ها یا شبکه‌های اجتماعی مانند Karma تا پلتفرم‌های وام دهی مانند میکر دائو تبدیل شده‌اند.

پلتفرم‌های ابر رایانه‌ها

گولم (Golem) اولین ابر رایانه غیر متمرکز جهان است که به طور انحصاری از مراکز داده و لپ تاپ ها و کامپیوترهای شخصی در سراسر جهان استفاده می‌کند. در این پلتفرم از توکن‌های مبتنی بر اتریوم استفاده می‌شود.

تایید هویت دیجیتالی کاربران

دولت‌های مختلف قوانین متفاوتی در مورد خدمات دیجیتال وضع کرده‌اند. از توکن سیویک، هویت دیجیتالی غیر متمرکز، برای تأیید دسترسی به خدمات دیجیتالی مانند وب سایت‌ها و نرم‌افزارهای دارای محدودیت سنی استفاده می‌شود.

ریپل کوین است یا توکن؟

از آنجایی که ریپل شبکه بلاکچین اختصاصی خود را دارد، پس یک کوین است.

دوج کوین کوین است یا توکن؟

دوج کوین نیز به مانند ریپل از شبکه بلاکچین اختصاصی بهره می برد، پس دوج کوین نیز یک کوین است.

سخن آخر

به طور خلاصه، همه ارزهای دیجیتال را می‌توان رمز ارز نامید، اما همه رمز ارزها را نمی‌توان کوین نامید. توکن‌ها می‌توانند رمز ارز باشند، اما می‌توانند ان اف تی و سایر دارایی‌های غیر ارزی نیز باشند. در این مقاله سعی شد به مهمترین فرق کوین و توکن پرداخته شود.

به نظر شما کدام یک برای سرمایه گذاری توکن بهتر است یا کوین؟

راهنمای ابزار رایگان تریدینگ ویو (TradingView) به زبان ساده برای تحلیل تکنیکال



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.