توکن ICO چیست؟


عرضه اولیه توکن صرافی (IEO) چیست

عرضه‌ اولیه سکه (ICO) چیست؟ – قسمت سوم

وضعیت حقوقی ICO عمدتا نامشخص است. در حالت مطلوب، توکن به عنوان یک دارایی مالی به فروش نمی‌رسد، بلکه به عنوان یک کالای دیجیتال به آن نگاه می‌شود. به همین دلیل ICO اغلب «فروش جمعی» نامیده می‌شود. علاوه بر این، جذب سرمایه با ICO قانونمند نشده است.

با این حال، به نظر می‌رسد برخی از حوزه‌های قضایی از ICO آگاه هستند و تمایل دارند آنها را مشابه فروش سهام و اوراق بهادار تنظیم کنند. انفجار دیدنی DAO کار موثری در جلب توجه رگولاتوری‌ها انجام داد. بنابراین در حالی که ICO در اغلب موارد در یک منطقه‌ی خاکستری اتفاق می افتد، به احتمال زیاد در آینده ICOها نیز قانونمند خواهند شد. این موضوع می‌تواند برخی از خطرات مالی و قانونی برای سرمایه گذاران را رفع کند. همچنین هزینه و تلاش برای رعایت مقررات می‌تواند مزایای ICO را در مقایسه با روش‍های سنتی تامین مالی کاهش دهد.

بسیاری از ICOها انتخاب خوبی برای سرمایه‌گذاران بوده است. برای مثال، ETH در 0.0005 بیت‌کوین فروخته شد و امروز BTC 0.05 ارزش دارد. سود: 10،000 درصد. توکن Augur (REP) حدود 0.005 فروخته شد و اکنون در 0.01 معامله می‌شود. افزایش ارزش 100 تا 500 درصد در بیت‌کوین برای ICO موفقیت آمیز است.

از سوی دیگر، بسیاری از ICO ها با زیان پایان می‌یابند. ارزهای رمزنگاری شده‌ای مانند Lisk، IOTA-token یا Omni ارزش‌شان را در بیت‌کوین نگه نداشتند، توکن ICO چیست؟ این توکن‌ها در ICO نگه داشته می‌شوند یا تلاش می‌کنند خود را در ICO نگه دارند . اغلب ICO ها حتی توسط کلاهبرداران هم استفاده می‌شود: وب سایتی حرفه‌ای و زیبا بسازید، وعده‌ی بزرگ‌ترین پروژه‌ی ارز رمزنگاری شده تا به امروز را بدهید و اگر تنها 50 یا 100 توکن ICO چیست؟ بیت‌کوین هم به دست آوردید خوشحال باشید. در کنار ICOهای بزرگ و موفق، مانند Lisk، Melonpost، Augur یا Iconomi، بسیاری از ICOهای کوچک و در سایه، سرمایه‌ای جمع آوری کردند و هیچ چیزی تحویل ندادند.

بازار ICO در حال حاضر هنوز غیرقابل کنترل است. همه باید بدانند که این موضوع بدان معنی است که نه تنها پتانسیل سودهای بزرگ برای سرمایه گذاران وجود دارد بلکه پتانسیل زیان‌های بزرگ نیز بسیار محتمل است.

جذاب ترین ICOهای دیروز و امروز

بیایید ببینیم که چه چیزی در بازار ICO اتفاق می‌افتد. در سال‌های گذشته، چندین ICO بسیار موفق در گذشته وجود داشته است.

ICOهای موفق گذشته

آزمایشگاه Ripple حدود100 میلیارد XRP-token ایجاد کرد که مکانیسم ضد اسپم Ripple در شبکه‌ی پرداخت است، زیرا باید هزینه‌های شبکه خود را به XRP پرداخت کنید. XRP توسط آزمایشگاه Ripple فروخته می‌شود؛ جهت حرکت ارزش آنها مشخص نیست، اما روند آن بیشتر به سمت پایین است. این ICO با حدود 5000 Satoshi آغاز شد، که بعضی اوقات نیز به زیر از 1000 Satoshi رسید، به بالاتر از 7000 نفوذ کرد و در نهایت دوباره به زیر 600 Satoshi سقوط کرد و دوباره به 3000 افزایش یافت.

NEXT یک رمزنگاری جدید ارز رمزنگاری شده است که در سال 2013 معرفی شد. برای شروع، 1 میلیارد توکن به سرمایه‌گذاران اولیه فروخته شد. توسعه دهندگان با این ICO، تنها مقدار کمی بیت‌کوین دریافت کردند. امروزه، توکن NXT، ارزش بسیار بیشتری دارد و تبدیل به یک ارز رمزنگاری شده‌ینسبتا موفق و پایدار شده است.

در سال 2013، Mastercoin اعلام کرد که یک لایه را در بالای بیت‌کوین ایجاد کرده و Mastercoin-token را به سرمایه گذاران فروخته است. توسعه‌دهندگان حدود 10،000 بیت‌کوین دریافت کردند. یک ماه پس از آن ارزش توکن Mastercoin بیشتر شد. برخی سرمایه‌گذاران سودهای کلانی به دست آوردند. بعدها Mastercoin با Counterparty و Omni ادغام شد.

در حال حاضر بزرگترین ICO توسط Ethereum ساخته شده است. پیش فروش حدود 60 میلیون ETH، ارزش بنیاد Ethereum را حدود 31،500 بیت‌کوین افزایش داد. این رویداد به یکی از بزرگترین تامین مالی‌های حال حاضر و شروع یک ارزدیجیتال به شدت موفقیت آمیز تبدیل شده است. سرمایه گذاران پیش فروش ETH سود زیادی به دست آوردند.

بر اساس BitShares، Lisk یک بلاک‌چین نوشته شده با جاوا اسکریپت است که قراردادهای هوشمند را تحت sidechains فراهم می‌کند. LISK سکه‌ها را در ازای بیت‌کوین فروخت و حدود 5 میلیون دلار دریافت کرد.

ICOهای جذاب توکن اتریوم در گذشته

در حالی که اکثر ICOها در گذشته محدود به ساختن یک ارز رمزنگاری جدید بودند، قراردادهای هوشمند Ethereum استارتاپ‌ها را نیز قادر ساخت تا از ICOs برای تأمین بودجه استفاده کنند. اکثر آنها با خود Ethereum کار می‌کنند و به همین ترتیب در این فرایند، توکن‌های پیش فروش شده‌ی خود را نیز وارد می‌کنند. به عنوان مثال:

بازار پیش‌بینی غیرمتمرکز از REP-token برای تصمیم در مورد خروجی و نتایج رویدادهای مختلف استفاده می‌کند. 80 درصد از این توکن‌ها برای تأمین بودجه‌ی توسعه فروش رفت و تیم بیش از 5 میلیون دلار دریافت کرد. امروزه همه‌ی توکن‌ها بیش از 100 میلیون دلار ارزش دارند.

پروژه‌ی Golem با هدف ایجاد یک ابر رایانه‌ی غیرمتمرکز ایجاد شد که شرکت کنندگان بتوانند با رایانه‌ی خود مشارکت داشته و با فروش قدرت رایانه‌ی خود درآمد کسب کنند. Golem از بلاک‌چین Ethereum برای قراردادهای هوشمند استفاده می‌کند؛ توکن GNT برای پرداخت هزینه‌های خدمات مورد نیاز است. ICO به 820،000،000 توکن محدود شده است، که توسعه دهندگان بیش از 10،000 BTC دریافت کرده اند. امروز سهم بازارGolem بیش از 50،000 BTC است.

Iconomi پلتفرمی برای مدیریت دارایی‌های مجازی است. توکن ICN چیزی شبیه به سهام در پلتفرم است و باید بخشی از سود را دریافت کند. توسعه‌دهندگان 85،000،000 عدد توکن را به فروش رسانده و بیش از 17،000 BTC را دریافت کرده‌اند. امروزه دارایی بازار حدود 40،000 BTC است.

پلتفرم آسیایی برای شرط‌بندی غیرمتمرکز در ورزش، ICO را در چند ثانیه به پایان رساند. اکثر آنها توسط یک اکسچنج چینی خریداری شده است.

SingularDTV می ‌خواهد Ethereum، قراردادهای هوشمند و تولید و جریان ویدئو را ادغام کند. با ICO سرمایه‌ی این پلتفرم بیش از 12،000 BTC افزایش یافت. امروزه تمام توکن‌ها حدود 40،000 BTC ارزش دارند.

تفاوت عرضه اولیه توکن صرافی (IEO) با عرضه اولیه (ICO) سکه دارد؟

تفاوت توکن صرافی و عرضه اولیه

تفاوت توکن صرافی و عرضه اولیه

پس از سروصداهای زیادی که مدل جذب سرمایه ICO طی دو سال گذشته به پا کرده است، اکنون مدل جدیدی به نام توکن صرافی (IEO) در حال باب شدن است. تفاوت این دو مدل چیست و کدام یک بهتر است؟

زمانی که در اواخر سال 2017، دولت چین استفاده از عرضه اولیه سکه (ICO) را ممنوع اعلام کرد، استارتاپ‌های رمزارز این کشور به دنبال راه جدیدی برای تأمین منابع مالی رفتند و اینگونه بود که عرضه اولیه توکن صرافی (IEO) به‌وجود آمد. این نوآوری به آن‌ها اجازه می‌داد بدون ترس از نهادهای نظارتی و قانونی، به جذب سرمایه بپردازند.

IEO (توکن صرافی) چیست؟

همانطور که از نامش مشخص است، عرضه اولیه توکن صرافی یا IEO روی پلتفرم یک صرافی رمزارز اجرا می‌شود. بر خلافه عرضه اولیه سکه، IEO توسط صرافی و از طرف استارتاپی اجرا می‌شود که می‌خواهد در ازای ارائه توکن، سرمایه جذب کند.

استارتاپ صادرکننده توکن باید هزینه‌ای برای لیست شدن توکنش در صرافی و درصدی از توکن‌های فروخته شده در زمان IEO را به صرافی بپردازد. در مقابل، پلتفرم صرافی امکان فروش توکن‌های آن استارتاپ را فراهم می‌کند و پس از پایان فرآیند IEO، توکن را در فهرست توکن‌های قابل خرید و فروش خود ثبت می‌نماید. از آنجایی که خود صرافی درصدی از توکن‌های فروخته شده استارتاپ را دریافت می‌کند، انگیزه کافی برای کمک کردن به بازاریابی IEO را دارد.

افرادی که می‌خواهند در IEO مشارکت داشته باشند باید حساب کاربری روی پلتفرم صرافی موردنظر ایجاد کنند. شرکت‌کننده‌ها در ادامه می‌توانند با پرداخت پول از طریق کیف پول آنلاین خود، توکن‌های استارتاپی که در حال جذب سرمایه است را خریداری کنند.

در ادامه چند مورد از IEOهایی که به زودی برگزار خواهند شد را مشاهده می‌کنید.

عرضه اولیه توکن صرافی (IEO) چیست

عرضه اولیه توکن صرافی (IEO) چیست

تاکنون عرضه اولیه توکن صرافی در چند صرافی بزرگ اجرا شده است. صرافی باینانس یکی از اولین صرافی‌هایی بود که اقدام به ایجاد پلتفرم اختصاصی خود برای این کار به نام Binance Launchpad کرد. بیت‌تورنت که به مالکیت TRON در آمده است، در ژانویه امسال اقدام به فروش توکن‌های خود روی Binance Launchpad کرد و توانست در کمتر از 15 دقیقه، 7.2 میلیون دلار سرمایه جذب کند.

هرچند این رکورد 15 دقیقه‌ای فراتر از رویاهای اکثر استارتاپ‌های رمزارز است، دومین IEO انجام شده روی Binance Launchpad رکورد بسیار عجیب‌تری از خود به جا گذاشت. Fetch.AI توانست در عرض 22 ثانیه، 6 میلیون دلار فروش توکن داشته باشد.

پس از موفقیت چشم‌گیر این پروژه‌ها، پلتفرم‌های IEO دیگری مانند Bitmax Launchpad، Bittrex IEO، OK Jumpstart (OKEx)، KuCoin Spotlight و Huobi Prime آغاز به کار کرده‌اند.

عرضه اولیه توکن صرافی (IEO) چیست

عرضه اولیه توکن صرافی (IEO) چیست

بازگشت سرمایه چند مورد از IEOهای اخیر

عرضه اولیه توکن صرافی (IEO) چیست

عرضه اولیه توکن صرافی (IEO) چیست

تفاوت‌های IEO و ICO

جدول زیر تفاوت‌های اصلی بین ICO و IEO را نشان می‌دهد.

تفاوت توکن صرافی و توکن با عرضه اولیه

تفاوت توکن صرافی و توکن با عرضه اولیه

مزایا و معایب IEO

اعتماد

یکی از مزایای اصلی IEO مبحث اعتماد است. از آنجایی که فروش توکن روی پلتفرمی انجام می‌شود که مسئولیت بررسی تمام جزئیات پیش از فروش را به عهده دارد و آبرویش در گروی ارزیابی دقیق استارتاپ‌های صادرکننده توکن است، افراد عادی اعتماد بیشتری به IEO خواهند داشت.

بنابراین، مدل IEO می‌تواند پروژه‌هایی که به دنبال کلاه‌برداری هستند را حذف کند زیرا دور زدن صرافی‌های آنلاین کار ساده‌ای نیست.

پروژه IEO استارتاپ RAID نمونه بسیار خوبی برای این موضوع است. Bittrex چند ساعت قبل از شروع فروش توکن‌های این پروژه اعلام کرد که فرآیند IEO را لغو خواهد کرد زیرا قرارداد همکاری بین RAID توکن ICO چیست؟ و شرکت تحلیل داده OP.GG فسخ شده بود. به این ترتیب، RAID نتوانست 6 میلیون دلاری که مدنظر داشت را جذب کند.

به ادعای Bittrex مشارکت بین RAID و OP.GG اهیمت زیادی برای این پروژه داشت و زمانی که آن‌ها متوجه فسخ شدن قرارداد بین این دو مجموعه شدند، تصمیم گرفتند که فروش توکن را لغو کنند زیرا معتقد بودند که این IEO به نفع مشتریان Bittrex نخواهد بود.

امنیت

در مدل IEO، صادرکننده‌های توکن مجبور نیستند نگران امنیت فروش توکن‌های خود باشند زیرا خود IEO قرارداد هوشمند را مدیریت می‌کند و به این ترتیب فرآیندهای ضدپولشویی و احراز هویت مشتری قبل از اجرا شدن فروش توسط صرافی انجام می‌شوند.

ساده‌تر شدن پروژه‌ها

استارتاپ‌هایی که می‌خواهند توکن‌های خود را بفروشند می‌توانند از فرآیندهای موجود روی پلتفرم صرافی استفاده کنند. در نتیجه دیگر مجبور نیستند خودشان این فرآیند را مدیریت کنند. این کار باعث افزایش بهره‌وری و کاهش خطاهای احتمالی می‌شود.

هرچند استارتاپ مجبور به پرداخت هزینه‌ای برای انجام این فرآیندها و ثبت شدن توکنش در صرافی خواهد بود، صرافی در زمینه بازاریابی هم به آن‌ها کمک خواهد کرد. بنابراین، استارتاپ‌هایی که از IEO استفاده می‌کنند هزینه بازاریابی کمتری می‌پردازند و به علاوه می‌توانند با بهره بردن از پایگاه مشتریان صرافی، احتمال موفقیت خود را افزایش دهند.

ثبت شدن توکن

ثبت شدن توکن روی پلتفرمی که IEO را انجام می‌دهد یک موضوع طبیعی است که به فروش و بقای توکن در آینده نیز کمک شایانی می‌کند.

شاید به نظر برسد که IEO نسبت به ICO امنیت و بهره‌وری بالاتری دارد ولی هزینه انجام آن برای استارتاپ زیاد است و حتی می‌تواند تا 20 بیت‌کوین هم برسد. این در حالی است که بعضی از صرافی‌ها حدود 10 درصد از توکن‌های شرکت‌هایی که به دنبال جذب سرمایه هستند را نیز می‌گیرند.

مشارکت کردن در توکن صرافی IEO

از آنجایی که IEO در حال حاضر پدیده‌ای به نسبت نادر در دنیای رمزارزهاست، نمی‌توان به سادگی پروژه‌ای مطلوب را پیدا کرد. با این حال اگر عرضه اولیه‌ای پیدا کردید که موردعلاقه‌تان بود باید ببینید کدام صرافی فروش توکن آن را انجام خواهد داد.

گام بعدی ثبت‌نام کردن روی بستر صرافی و طی کردن فرآیندها ضدپولشویی و احراز هویت است.

پس از آن باید ببینید از چه رمزارزهایی می‌توان برای شرکت در آن IEO استفاده کرد و مقدار لازم از آن رمزارز را خریداری کنید. در نهایت گام آخر این است که تا زمان آغاز فروش توکن‌ها صبور باشید.

آینده IEO

مدل توکن با عرضه اولیه ICO در سال‌های 2017 و 2018 توجه زیادی به خود جلب کرد ولی بخش زیادی از پروژه‌هایی که ICO انجام دادند تقلبی بودند. باتوجه به این شرایط و ممنوع شدن ICO، می‌توان گفت که این مدل دیگر کاربرد خاصی برای جذب سرمایه استارتاپ‌های رمزارز ندارد.

در مقابل، توکن صرافی IEO می‌تواند اعتماد و امنیت پروژه‌های تأمین سرمایه را افزایش دهد زیرا صرافی‌های معتبری در فرآیند جذب سرمایه و فروش توکن‌ها مشارکت دارند. بنابراین، IEO پتانسیل تبدیل شدن به مدل استاندارد جذب سرمایه در فضای رمزارز را دارد و حتی می‌تواند مدل جذابی برای استارتاپ‌های سایر حوزه‌ها باشد.

عرضه اولیه سکه یا ICO چیست؟

با داغ شدن اخبار بیت کوین، اتریوم و دیگر ارزهای رمزپایه، سرمایه‌گذاران زیادی به این بازار جذب شده‌اند؛ به همین دلیل دانستن اصطلاحاتی همچون عرضه اولیه سکه یا ICO برای توکن ICO چیست؟ هرکسی که قصد دارد به این بازار وارد شود، الزامی است.

عرضه اولیه سکه (ICO) چیست؟

ICO مخفف عبارت (Initial Coin Offering) به معنی عرضه اولیه سکه است. این عبارت در واقع همان سرمایه گذاری جمعی (Crowdfunding) است که در سیستم مالی سنتی وجود دارد. در سرمایه گذاری جمعی عده‌ی زیادی از افراد مقادیر کمی روی یک طرح یا پروژه سرمایه‌گذاری می‌کنند. به این صورت که ابتدا کارآفرین ایده خود را در یک وب‌سایت معرفی می‌کند؛ سپس به وسیله یک پلتفرم افرادی که تمایل به سرمایه‌گذاری روی این ایده دارند، مبالغ دلخواه خود را روی آن سرمایه‌گذاری می‌کند تا سرمایه اولیه برای راه‌اندازی ایده جمع‌آوری شود.

اما در ICOها معمولا یک استارتاپ (عموما یک ارز رمزپایه جدید) برای تامین مالی خود اقدام به فروش اولیه سکه‌های خود در قبال بیت کوین یا اتریوم می‌کند. از سال ۲۰۱۳ معمولا ICOها برای تامین مالی عرضه سکه‌های جدید صورت گرفته است. اگر تقاضا برای سکه‌های اولیه وجود داشته باشد، به راحتی می‌تواند با ارزهای رمزپایه مبادله شود و هزینه لازم برای عرضه آن جمع‌آوری شود. گفتنی است نه فقط برای استارتاپ‌ها در زمینه ارزهای رمزپایه، بلکه در زمینه فناوری و سلامت هم از تامین مالی به توکن ICO چیست؟ روش عرضه اولیه سکه استفاده می‌شود.

در سال ۲۰۱۳ بیش از ۵/۱ میلیارد دلار از این طریق تامین مالی صورت گرفت؛ این رقم در سال ۲۰۱۴ به ۱۶ میلیارد دلار و در سال ۲۰۱۵ به بیش از ۳۴ میلیارد دلار رسید. این تامین مالی در سال ۲۰۱۶ رشد شگفت‌انگیزی داشت و در حالی که در ماه آوریل کمتر از ۱۰۰ میلیون دلار از طریق ICOها تامین مالی صورت گرفت. در ماه می این رقم بیش از دو برابر شد و به ۲۵۰ میلیون دلار رسید. در ماه ژوئن هم به رشد خود ادامه داد و از ۵۰۰ میلیون دلار عبور کرد و طبق گفته گلدمن ساکس برای اولین بار از تامین مالی به روش سنتی سرمایه‌گذاری مشترک (Venture Capital) هم فراتر رفت. میزان تامین مالی به روش سرمایه‌گذاری مشترک در ماه ژوئن تنها ۳۳۰ میلیون دلار برآورد شده است.

با موفقیت عرضه اولیه سکه یا همان ICO، اتریوم استفاده از این روش برای تولید و عرضه پروژه‌های جدید در زمینه ارزهای رمزپایه مرسوم شد و یک انقلاب، نه تنها در زمینه ارزهای مجازی بلکه در کل سیستم مالی به وجود آمد.

تاریخچه مختصری از عرضه اولیه سکه (ICO)

اولین ارز رمزپایه‌ای که به وسیله ICO عرضه شد، ریپل (Ripple) است. در اوایل سال ۲۰۱۳ توسعه‌دهندگان ریپل، ۱۰۰ میلیون توکن‌های اولیه XRP (نشان اختصاری سکه‌های ریپل) را ایجاد کردند و توانستند با فروش آن، هزینه لازم برای توسعه پلتفرم ریپل را تامین کنند.

بعد از ریپل، مسترکوین (Mastercoin) هم تصمیم گرفت یک لایه روی پلتفرم بیت کوین برای اجرای قراردادهای هوشمند (Smart Contracts) ایجاد کند و تراکنش‌های بیت کوین را به وسیله توکن انجام دهد. توسعه دهنده مسترکوین توانست چند میلیون توکن مسترکوین را در با بیت کوین مبادله کند و در حدود ۱ میلیون دلار به دست بیاورد.

چندین ارز رمزپایه دیگر مانند Lisk هم در اوایل سال ۲۰۱۶ توانستند سکه‌های خود را عرضه کنند. اما همچنان موفق‌ترین نمونه در عرضه سکه‌های اولیه به اتریوم اختصاص دارد. اتریوم در اواسط سال ۲۰۱۴ هر سکه اتریوم (ETH) را با ارزش ۰.۰۰۰۵ بیت کوین فروخت و ۲۰ میلیون دلار سرمایه اولیه جمع‌آوری کرد و به یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری‌های جمعی تبدیل شد.

سود و زیان عرضه اولیه سکه

بسیاری از ICOها انتخاب مناسبی برای سرمایه‌گذارها هستند؛ برای مثال اتریوم که با قیمت ۰.۰۰۰۵ بیت کوین فروخته شده بود، اکنون ۰.۰۵ بیت کوین یعنی سود ۱۰.۰۰۰ درصدی ارزش دارد. همچنین توکن Augur هم که با ارزش ۰.۰۰۵ عرضه شده بود، اکنون با ۰.۰۱ بیت کوین مبادله می‌شود. به طور کلی به دست آوردن سود ۱۰۰ تا ۵۰۰ درصدی، یک موفقیت برای ICOها محسوب می‌شود.

اما در طرف دیگر ICOهای زیادی وجود دارند که با شکست مواجه می‌شوند. ارز رمزپایه ای مانند Lisk یا Omni نتوانستند ارزش قابل قبولی در مقابل بیت کوین به دست بیاورند.

ICOهای سال ۲۰۱۷

در سال ۲۰۱۷ نزدیک به ۹۲ استارتاپ ICO معرفی شد که نزدیک به ۱/۲۵ میلیارد دلار تامین مالی صورت گرفت. چندین کمپانی هم توانستند به همین روش، هزینه اولیه خود را تامین کنند.

استارتاپ Tezos که در زمینه ایجاد بلاک چین فعالیت می‌کند، به تنهایی توانست بیش از ۲۳۰ میلیون دلار از این طریق به دست بیاورد. کمپانی دیگری به نام Bancor هم نزدیک به ۱۵۳ میلیون دلار از طریق عرضه اولیه سکه به دست آورد.

هرچند که ICOها به دلیل امکان پولشویی و فعالیت‌های غیر قانونی همواره مورد انتقاد نهادهای حقوقی و تنظیم کننده مقررات مالی هستند، اما به دلیل سهولت و امکان تامین مالی با مبالغ بالا در مدت زمان کم، در بین استارتاپ‌ها و کمپانی‌های جدید محبوب شده‌اند و کارشناسان مالی از آن به عنوان یک بیزینس مدل جدید که ترکیبی از تامین مالی و سرمایه‌گذاری روی سهام و ارز است، یاد می‌کنند.

منبع: پیمنت24

جهت کسب اطلاعات و مشاهده مقالات بیشتر به بخش مقالات آموزشی مراجعه نمایید.

ICO چیست ؟ Initial Coin Offering

عرضه اولیه سکه ICO (Initial Coin Offering) نوعی فعالیت افزایش سرمایه در بازار خرید و فروش رمز ارز و بلاک چین است که در آن برای عرضه یک ارز دیجیتال جدید، سرمایه جمع آوری می شود. ICO شبیه به یک IPO (عرضه عمومی اولیه) است که وقتی شرکت جدیدی وارد بازار سهام می شود، سرمایه جمع آوری می کند. در ادامه به بررسی اینکه ICO چیست و چه کاربردی دارد خواهیم پرداخت.

منظور از ICO چیست؟

ICO (Initial Coin Offering) یکی از محبوب‌ترین روش‌های تامین سرمایه می‌باشد. در واقع ICO شکلی از انتشار ارز دیجیتال یا پول الکترونیکی است که برای برای اولین بار در بازار با قیمتی تخفیف خورده، عرضه می‌شود. شرکتی که به دنبال جمع آوری سرمایه برای ایجاد یک ارز، برنامه یا سرویس جدید است، می‌تواند یک ICO را به عنوان راهی برای جمع آوری سرمایه راه اندازی کند.

برای خرید و فروش ارز دیجیتال می توانید از خدمات ایرانیکارت استفاده کنید.

خرید و فروش ارز دیجیتال

سرمایه‌گذاران علاقه‌مند می‌توانند برای دریافت یک توکن ارز دیجیتال جدید صادر شده توسط شرکت، یک پیشنهاد اولیه سکه (ICO) خریداری کنند. این توکن ممکن است دارای برخی کاربردهای مرتبط با محصول یا خدماتی باشد که شرکت ارائه می‌دهد یا ممکن است فقط نشان دهنده یک سهم در شرکت یا پروژه باشد.

انواع عرضه اولیه سکه ICO

انواع عرضه اولیه سکه ICO

دو نوع عرضه اولیه سکه یا ICO وجود دارد که در ادامه به آن اشاره می‌کنیم.

ICO خصوصی

در عرضه اولیه سکه خصوصی، تنها تعداد محدودی از سرمایه گذاران می‌توانند شرکت کنند. به طور کلی، تنها سرمایه گذاران معتبر (موسسات مالی و افراد دارای ارزش خالص بالا) می‌توانند در ICO های خصوصی شرکت کنند و یک شرکت می‌تواند حداقل مبلغ سرمایه‌گذاری را تعیین کند.

ICO عمومی

عرضه اولیه سکه عمومی نوعی از سرمایه‌گذاری جمعی است که عموم مردم را هدف قرار می‌دهد. عرضه عمومی یک شکل دموکراتیک سرمایه‌گذاری است زیرا تقریباً هر کسی می‌تواند سرمایه گذار شود. با این حال، به دلیل نگرانی‌های نظارتی، ICO‌ های خصوصی نسبت به عرضه‌های عمومی به گزینه‌ای مناسب‌تر تبدیل می‌شوند.

پیشنهاد اولیه سکه (ICO) چگونه کار می‌کند؟

زمانی که یک پروژه ارز دیجیتال می‌خواهد از طریق ICO پول جمع‌آوری کند، اولین قدم توسعه دهندگان پروژه این است که تعیین کنند چگونه آن را ساختار خواهند داد. ساختار ICO ها را می‌توان به چند روش مختلف تنطیم کرد. از جمله:

  • عرضه ایستا و قیمت ثابت: یک شرکت می‌تواند یک هدف یا محدودیت بودجه خاصی را تعیین کند. به این معنی که هر توکن فروخته شده در ICO دارای قیمت از پیش تعیین شده است و کل عرضه توکن ثابت است.
  • عرضه ایستا و قیمت پویا: یک ICO می‌تواند یک عرضه ثابت از توکن‌ها و یک هدف تأمین مالی پویا داشته باشد. این بدان معناست که مقدار وجوه دریافتی در ICO قیمت کلی هر توکن را تعیین می‌کند.
  • عرضه پویا و قیمت ثابت: برخی از ICO ها عرضه توکن پویا اما قیمت ثابت دارند. به این معنی که میزان سرمایه دریافتی تعیین کننده عرضه است.

عرضه اولیه سکه

عرضه اولیه سکه یک فرآیند پیچیده است که به دانش عمیق فناوری، امور مالی و قانون نیاز دارد. ایده اصلی ICO‌ ها استفاده از سیستم‌های غیرمتمرکز فناوری بلاک چین در فعالیت‌های افزایش سرمایه است که منافع ذینفعان مختلف را همسو می‌کند. مراحل ICO به شرح زیر است:

سرمایه‌گذاری هر ICO، با قصد شرکت برای افزایش سرمایه شروع می‌شود. این شرکت اهداف کمپین جمع آوری کمک‌های مالی خود را مشخص می‌کند و مطالب مربوط به شرکت یا پروژه را برای سرمایه گذاران بالقوه ایجاد می‌کند.

مرحله بعدی در عرضه اولیه سکه، ایجاد توکن است. در اصل، توکن‌ها نمایش دهنده یک دارایی یا ابزار در بلاک چین هستند. توکن‌ها قابل تعویض و مبادله هستند. برخلاف سهام، توکن‌ها معمولاً سهام یک شرکت را ارائه نمی‌کنند. در عوض، بیشتر توکن‌ها مقداری از سهام را در یک محصول یا خدمات ایجاد شده توسط شرکت به صاحبان خود می‌دهند. توکن‌ها با استفاده از پلتفرم‌های بلاک چین مشخص ایجاد می‌شوند. فرآیند ایجاد توکن‌ها نسبتاً ساده است، زیرا یک شرکت لازم نیست مانند ایجاد ارزهای دیجیتال جدید، کد را از ابتدا بنویسد. در عوض، پلتفرم‌های بلاک چین موجود که ارزهای رمزپایه موجود مانند اتریوم را اجرا می‌کنند، امکان ایجاد توکن‌ها را با تغییرات جزئی در کد را نیز فراهم می‌کنند.

در همان زمان، یک شرکت معمولا یک کمپین تبلیغاتی برای جذب سرمایه گذاران بالقوه اجرا می‌کند. توجه داشته باشید که کمپین‌ها معمولاً به صورت آنلاین اجرا می‌شوند تا بیشترین دسترسی سرمایه گذاران را به دست آورند. با این حال، در حال حاضر، چندین پلتفرم آنلاین بزرگ مانند فیس بوک و گوگل، تبلیغات ICO‌ ها را ممنوع کرده اند.

پس از ایجاد توکن‌ها، پیشنهاد اولیه به سرمایه گذاران ارائه می‌شود. سپس شرکت می‌تواند از درآمد حاصل از ICO برای راه‌اندازی یک محصول یا خدمات جدید استفاده کند، در حالی که سرمایه‌گذاران می‌توانند انتظار داشته باشند که از توکن‌های به‌دست‌آمده برای بهره‌مندی از این محصول/خدمت استفاده کنند یا منتظر افزایش ارزش توکن‌ها باشند.

عرضه اولیه سکه یک پدیده کاملاً جدید در دنیای مالی و فناوری است. معرفی ICO در سال‌های اخیر تأثیر قابل توجهی بر فرآیندهای افزایش سرمایه داشته است. با این حال، مقامات نظارتی در سراسر جهان برای معرفی مدل جدید جذب سرمایه در امور مالی آماده نبودند. رویکردهای تنظیم مقررات عرضه اولیه سکه در کشورهای مختلف متفاوت است. به عنوان مثال، دولت‌های چین و کره جنوبی ICO‌ها را ممنوع می‌کنند. بسیاری از کشورهای اروپایی و همچنین ایالات متحده و کانادا، در حال کار بر روی تدوین مقررات خاصی برای نظارت بر اجرای ICO ها هستند.

مزایای ICO

از جمله مزایای ICO ها می توان به موارد زیر اشاره کرد.

  • با استفاده از ICO، می‌توان از طریق برنامه‌های جایزه، فروش خصوصی و عمومی و ایردراپ، سرمایه جمع آوری کرد.
  • شروع و راه اندازی یک پروژه ICO در مقایسه با STO و IEO نسبتا آسان است.
  • شرکت‌هایی که پروژه‌های ICO دارند باید یک Whitepaper، یک وب‌سایت محصولات مرتبط و تیمی که تکنیک‌های پروژه را اجرا می‌کنند، منتشر کنند.
  • هزینه راه اندازی ICO نسبتا پایین است. بنابراین برای سرمایه گذاران جدید در بازار با سرمایه‌ اندک مناسب است.
  • دولت در این شکل سرمایه گذاری دخالت کمتری دارد.
  • در مدت زمان کوتاه، نقدینگی بالایی دارد.
  • یکی از مهم ترین مزایای ICO، حذف واسطه‌ها از فرآیند افزایش سرمایه و ایجاد ارتباط مستقیم بین شرکت و سرمایه گذاران است.
  • سرمایه گذاران کنترل کاملی بر پول خود دارند.

معایب ICO

یکی از معایب اصلی این سیستم، ویژگی‌های امنیتی است. این سیستم به راحتی توسط افرادی با اهداف مخرب، مورد سوء استفاده قرار می‌گیرد. در واقع برای سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت، ICO ها ممکن است انتخاب خوبی نباشند.

سخن آخر

در مطلب ICO چیست خواندید ظهور ارزهای دیجیتال و فناوری بلاک چین به افزایش محبوبیت ICO ها کمک می‌کند. در سال 2017، بیش از 7 میلیارد دلار با استفاده از ICO ها جمع آوری شد. در سال 2018، این رقم تقریباً دو برابر شد. بزرگترین ICO تا به امروز توسط تلگرام، ارائه‌دهنده خدمات پیام‌رسانی فوری، اجرا شد. طی یک ICO خصوصی، شرکت ثبت شده در بریتانیا بیش از 1.7 میلیارد دلار جمع آوری کرد.

ICOها مفهوم جدیدی هستند و برخی نگرانی‌هایی را در مورد ارزش واقعی توکن‌ها و اینکه چقدر ثروتمند شدن برای صادرکننده آسان است، افزایش می‌دهند. در نهایت، زمان نشان خواهد داد که آیا ICO به آینده تأمین مالی کسب‌وکارها تبدیل می‌شود یا صرفاً یک طرح «پولدار شدن» توسط ناشران است؟! نظر خود را با ما به اشتراک بگذارید.

ICO (عرضه اولیه کوین) چیست؟

ICO چیست ؟

عرضه اولیه سکه (یا ICO) روش تیم‌ها برای جمع آوری سرمایه برای یک پروژه در فضای رمزارزها است. در یک ICO، تیم‌ها توکن‌های مبتنی بر بلاک‌چین را برای فروش به حامیان اولیه تولید می‌کنند. ICO به عنوان مرحله جذب سرمایه جمعی عمل می‌کند – کاربران توکن‌هایی را دریافت می‌کنند که می‌توانند از آ‌‌ن‌ها استفاده کنند (یا بلافاصله یا در آینده)، و پروژه برای تأمین بودجه توسعه پول دریافت می‌کند.

ICO در سال 2014 زمانی که برای تأمین مالی توسعه اتریوم مورد استفاده قرار گرفت، رایج شد. از آن زمان، صدها شرکت سرمایه‌گذاری با درجات مختلف موفقیت (مخصوصاً در دوره رونق سال 2017) ICO را به کار گرفتند. در حالی که نام آن شبیه به عرضه اولیه سهام (IPO) به نظر می‌رسد، اما این دو اساساً روش‌های بسیار متفاوتی برای کسب بودجه هستند.

IPO ها معمولاً برای کسب و کارهای تأسیس شده اعمال می‌شوند که سهام مالکیت جزئی شرکت خود را به عنوان راهی برای جمع‌آوری سرمایه می‌فروشند. در مقابل، ICOها به‌عنوان مکانیزمی برای جمع‌آوری سرمایه استفاده می‌شوند که به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا برای پروژه خود در مراحل اولیه سرمایه‌گذاری کنند. زمانی که سرمایه گذاران ICO، توکن خریداری می‌کنند، در واقع هیچ مالکیتی در شرکت نمی‌خرند.

ICO چگونه کار می‌کند؟

یک ICO می تواند اشکال مختلفی داشته باشد. گاهی اوقات، تیمی که آن را میزبانی می‌کند، یک بلاک‌چین کاربردی خواهد داشت که در ماه‌ها و سال‌های آینده به توسعه آن ادامه خواهد داد. در این صورت، کاربران می‌توانند توکن‌هایی را خریداری کنند که به آدرس آن‌ها در زنجیره ارسال می‌شود.

از طرف دیگر، ممکن است بلاک‌چین راه اندازی نشده باشد، در این صورت توکن‌ها بر روی یک توکن ثابت (مانند اتریوم) صادر می‌شوند. هنگامی که زنجیره جدید فعال شد، هولدرها می توانند توکن‌های خود را با توکن های تازه صادر شده در بالای آن تعویض کنند.

با این حال، رایج‌ترین روش، صدور توکن‌ها در زنجیره‌ای با قابلیت قرارداد هوشمند است. باز هم، این کار عمدتاً بر روی اتریوم انجام می‌شود – بسیاری از اپلیکیشن‌ها از توکن استاندارد ERC-20 استفاده می‌کنند. اگرچه همه از ICOها منشا نمی‌گیرند، اما تخمین زده می‌شود که امروزه بیش از 200,000 توکن مختلف اتریوم وجود دارد.

علاوه بر اتریوم، زنجیره‌های دیگری نیز وجود دارد که می‌توان از آنها استفاده کرد – Waves، NEO، NEM یا Stellar نمونه‌های محبوبی هستند.

یک ICO زودتر از موعد اعلام می‌شود و قوانینی را برای نحوه اجرای آن مشخص می‌کند. ممکن است یک بازه زمانی را مشخص کند که در آن اجرا می‌شود، سقفی مشخص کند برای تعداد توکن‌هایی که قرار است فروخته شوند، یا هر دو را ترکیب کند. همچنین ممکن است لیست سفیدی وجود داشته باشد که شرکت‌کنندگان باید از قبل در آن ثبت نام کنند.

سپس کاربران وجوه خود را به یک آدرس مشخص ارسال می کنند – به طور کلی، بیت‌کوین و اتریوم به دلیل محبوبیت آن‌ها پذیرفته می‌شوند. خریداران یا یک آدرس جدید برای دریافت توکن ها ارائه می‌دهند یا توکن‌ها به طور خودکار به آدرسی که پرداخت از آن انجام شده ارسال می‌شود.

چه کسی می تواند ICO راه اندازی کند؟

فناوری ایجاد و توزیع توکن ها به طور گسترده‌ای در دسترس است. اما در عمل، ملاحظات قانونی زیادی وجود دارد که باید قبل از راه اندازی ICO در نظر گرفته شود.

به طور کلی، فضای ارزهای دیجیتال فاقد دستورالعمل‌های مقرراتی است و برخی از سوالات مهم هنوز پاسخ داده نشده است. برخی از کشورها راه اندازی ICO ها را به طور کامل ممنوع می کنند، اما حتی حوزه های قضایی دوستدار کریپتو هنوز قوانین شفافی را ارائه نکرده‌اند. بنابراین ضروری است که قوانین کشور خود را قبل از راه‌اندازی ICO در نظر بگیرید.

ریسک‌های ICOها چیست؟

چشم انداز یک توکن جدید با بازدهی بالا ، جذاب است. اما همه کوین‌ها به صورت یکسان ایجاد نمی‌شوند. مانند هر سرمایه‌گذاری در رمزارزها، هیچ تضمینی وجود ندارد که بازگشت سرمایه (ROI) مثبتی داشته باشید.

تعیین اینکه آیا یک پروژه پایدار است یا خیر دشوار است، زیرا عوامل زیادی برای ارزیابی وجود دارد. سرمایه‌گذاران بالقوه باید بررسی‌های لازم را انجام دهند و تحقیقات گسترده‌ای در مورد توکن‌هایی که در نظر دارند انجام دهند. این فرآیند باید شامل یک تحلیل بنیادی کامل باشد.

مهمترین قانون این است که هرگز بیش از حدی که تحمل دارید از دست بدهید، سرمایه‌گذاری نکنید. بازارهای رمزارزها به شدت بی ثبات هستند و این ریسک بزرگ وجود دارد که ارزش دارایی‌های شما به شدت کاهش یابد.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.