هج کردن در معاملات OTC


گلدمن ساکس

انجمن مدیریت دانشگاه پیام نور

به تدریج کشاورزان (فروشندگان) و دلالان (خریداران) شروع را پایه ریزی ( Futures ) به گرفتن نوعی تعهد جهت دریافت وجه نقد خود در آینده کردند و زمینه معاملات آتی کردند، بدین معنی که تولیدکننده موافقت نماید که محصول خود را به خریدار در تاریخ آینده (تاریخ تحویل کالا) با قیمت توافق شده بفروشد. در این راستا کشاورز از ق بل می داند که وجه خود را دریافت می کند و دلال نیز از قیمت کالا با خبر می شود و این معامله برای هر دو طرف معامله سودمند است . این نوع قراردادها به سرعت رایج شد و قراردادها را قبل از تاریخ تحویل دست به دست چرخاند . اگر دلالی احساس می کرد نیازی به گندم ندارد، قرارداد خود را به فردی که گندم را نیاز داشت می فروخت ، مشابه آن نیز ، تولیدکننده که قصد عدم تحویل گندم را داشت مسوولیت تحویل واقعی گندم را به دیگری منتقل می کرد . قیمت قرارداد وابستگی به وضعیت و حرکت قیمت گندم و سیستم عرضه و تقاضا در بازار داشت . این قر اردادها با اندکی تغییرات به سرعت تبدیل به ابزاری حمایتی برای طرفین معامله که بازار بر خلاف نظر آنها حرکت می کرد ، تبدیل شد . مثلا در شرایط بد آب و هوا ، افرادی که قرارداد فروش گندم منعقد کرده اند ، علاقه مند هستند ، قراردادهای ارزشمند خود را به دلیل کاهش عرضه گندم ، نگه دارند ، برخلاف آن ، چنانچه تولید مازاد بر تقاضا باشد ، ارزش قراردادهای فروش نیز کاهش می یابد . به علاوه ، این وضعیت معامله گرانی را که هج کردن در معاملات OTC قصد خرید و فروش گندم را نداشته و صرفا به عنوان پذیرش ریسک قیمت گندم و تحصیل سود وارد معامله شده اند نیز تر غیب می کند . درنتیجه معامله در قراردادهای آتی حالتی بسیار سودمند در سرمایه گذاری داشته و باعث ورود کالاهای دیگر به بازار آتی می شود و زمینه ای را ایجاد می کند که شکل در سال 1848 در آمریکا شکل می گیرد . CBOT قراردادهای آتی منظم و قانونمند می شوند و به دنبال آن بورس بنابراین به طور اساسی و زیربنایی محلی عمومی برای خریداران و فروشندگان ایجاد می گردد تا برای قراردادهای سلف و آینده خود مذاکره کنند .

در شیکاگو باعث رونق بازارهای محلی دیگر شد تا کالاهای CBOT شهرت قراردادهای آتی و موفقیت بورس معینی را بر اساس ساختا ر بومی کشورها پایه ریزی و معامله قراردادهای آتی را تسهیل کند . در اوایل قرن بیستم همان طور که سیستم حمل ونقل و ارتباطات رونق بیشتری یافت ، انبارهای مرکزی نیز در بازارهای اصلی برای توزیع کالاها به صورتی مقرون به صرفه و اقتصادی ساخته شدند . کالاهای کشاورزی ب ه طور وسیع تری مورد معامله قرار گرفتند ولی مادامی که بازار آتی برای هر کالایی خریداران و فروشندگان زیادی داشته باشد ، قابل توجه است .

(OTC) معاملات فر ابورسی

معامله فرابورسی نوعی از معامله جایگزین است که به شبکه معامله گرانی که به طور حضوری با یکدیگر ملاقات نمی کنند ، اطلاق می شود و از طریق تلفن ، و یا کامپیوتر با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند . معاملات مذکور اغلب بین موسسات مالی انجام شده و نیز می تواند به عنوان ابزارهای رایج میان بازارسازان تلقی گردد .

تمام سخنان معامله گران پشت تلفن ضبط می شود تا چنانچه اختلافی بین معامله گران رخ دهد به آن استناد شود.

خریدار و فروشنده می توانند نحوه قراردادهای معامله شده در بازارهای فرا بورسی(OTC) را به دلخواه خود در آورند، لذا نیازی نیست شرایط قرارداد عینا مشابه آنچه در بورس عمل می شود، تعیین گردد .

انواع بازارهای فر ابورسی (OTC)

در دنیا سه نوع بازار فرا بورسی وجود دارد :

1. بازار معاملاتی سنتی :

در این بازار معامله گران به عنوان بازار ساز ، قیمت خرید و فروش خود را اعلام می کنند .معامله گران قیمت های خود را پیشنهاد داده و قیمت قابل اجرا از طریق تلفن مذاکره شده و یا برخی اوقات از طریق سایت های مخابراتی اعلام می شود . این گونه معاملات به نام معامله دو طرفه خوانده شده زیرا دو طرف معامله از قیمتی که در یک مقطع زمانی توسط تلفن ارائه می شود ، مطلع می گردند .

2. بازار معاملاتی الکترونیکی :

این بازار تقریبا شبیه معا ملات الکترونیکی در بورس است ولی به این دلیل بازارهای فرابورسی خوانده می شود که از استاندارد کمتری برخوردار و فاقد قرارداد طراحی شده و فاقد معاملات مشتقه شفاف می باشد .

3. بازار معاملاتی بهینه :

بازار معاملاتی اخیر ترکیبی از دو بازار پیشین بوده و معامله گر بر اساس آنها به معاملات الکترونیکی می پردازد . معامله گر قیمت خرید و فروش خود را انحصارا به اطلاع فعالان بازار می رساند . معامله گر در این شکل معامله به عنوان طرف معامله در هر قرارداد عمل می کند ، لذا نصف ریسک اعتباری در بازار به او برمی گردد .

مفاهیم قرارداد سلف ، قرارداد آتی ، اختیار معامله

قرارداد سلف ، توافقی است بین دو طرف که خارج از بورس منعقد می شود و به منظور خرید یا فروش یک دارایی در تاریخ آینده با قیمت مورد توافق دو طرف هنگام امضای قرارداد تعیین می گردد و جزو قدیمی ترین و ابتدایی ترین قراردادهای مشتقه تلقی می شود .

قرارداد آتی توافقی است بین دو طرف که در بورس منعقد می شود و به منظور خرید یا فروش مقداری معین و با کیفیتی مشخص از یک دارایی در زمان مشخصی در آینده با قیمت مورد توافق هنگام امضای قرارداد تعیین می گردد.

قرارداد اختیار معامله :

این قرارداد دو طرف دارد :

1. خریدار اختیار معامله و قرارداد آن عبارت است از :

قراردادی که به دارنده آن حقی را جهت خرید یا فروش یک دارایی پایه (کالا) در زمانی مشخص و قیمتی معین در آینده بدون اینکه اجباری در معامله داشته باشد ، می دهد .

2. فروشنده اختیار معامله و قرارداد آن عبارت است از :

قراردادی که چنانچه خریدار تقاضای اجرای تعهد فروشنده را بنماید ، فروشنده موظف به اجرای تعهد و فروش دارایی (کالا) به خریدار می باشد . فروشنده اختیار مبلغی را به عنوان پشتوانه قیمت معامله به نام حق بیمه از خریدار دریافت می کند . ( Premium )

تفاوت بین بازار نقدی و آتی :

کالاها در دو بازار نقدی و آتی مورد معامله قرار می گیرند، گرچه دو بازار فوق از یکدیگر مجزا هستند ولی به هرحال به شکلی با هم مرتبط هستند . کالاها به صورت نقدی و بر اساس مذاکره در بازار نقدی که عموما بازار واقعی است، خرید و فروش می شوند.

نوعا قراردادها نیاز به تحویل واقعی کالای مورد معامله واقع شده را مطرح می کنند، به علاوه ممکن است در بحث تحویل، اشاره به تحویل فوری و یا در آینده زمان مشخصی تعیین شود.

به هرحال بازار آتی ها، خرید و فروش دارایی پایه را بر اساس توافقنامه ای که به قراردادی استاندارد تبدیل شده، تسهیل کرده و به کالایی مشخص اشاره شده و بدین معنی نیست که قطعا کالای فیزیکی رد و بدل شود. مبنای قرارداد آتی در ارتباط با کیفیت کالا، کمیت کالای قابل تحویل و تاریخ تحویل بسیار مشخص است. مع الوصف بازار آتی خود را درگیر انتقال مالکیت فوری کالایی نمی کند مگر اینکه نتیجه قرارداد به تحویل کالا ختم شود. بنابراین در بازارهای آتی بدون در نظر گرفتن اینکه فردی صاحب کالای تحت تملک خود باشد یا نباشد قراردادها قابل خرید و فروش هستند.

نحوه پرداخت وجه در بازارهای کالایی که معاملات در آنها به صورت نقدی یا سلف انجام می شود در هر کشوری فرق دارد، مثلا در هندوستان پرداخت وجه کالا تا 11 روز و تحویل کالا نیز 11 روز طول می کشد و اینگونه پرداخت ها توافق بین خریدار و فروشنده است .چنانچه عوامل پیش بینی نشده ای اتفاق افتد و منجر به عدم تحویل کالا شود، خریدار و فروشنده به طور توافقی موضوع را فیصله داده و با یکدیگر تسویه نقدی می کنند. در بازار معاملات آتی مبتنی بر تسویه مالی که یکی از هدف های آن خرید و فروش کالا برای آینده است، بر خلاف که شامل «مدیریت ریسک» بازاری که پشتوانه ت حویل کالا در آن است، معامله روی قرارداد آتی براساس و هدف هج کردن (پوشش ریسک) استوار شده، انجام می شود. لذا اکثرا چنین قراردادهایی پیش از تاریخ سررسید قرارداد تسویه مالی شده و خیلی به ندرت به تحویل کالا منجر شوند.

سرمایه گذاران و سوداگران ریسک پذیر ( Speculators ) که بازیگران کلیدی بازارهای آتی بوده، به دنبال شکار اینگونه قراردادها هستند تا از حرکت قیمت ها سود ببرند و چندان علاقه ای به تحویل گرفتن یا تحویل دادن کالای مورد معامله ندارند.

به تفاوت در قیمت های یک ک الا در معاملات نقدی در مقایسه با معاملات آتی مربوط ( Basis ) اصطلاح پایه و مبنا می شود.

قیمت نقدی یعنی قیمت واقعی یک کالای حقیقی موجود در بازار، در حالی که قیمت آتی اشاره به قیمت قراردادی دارد که در بازار آتی ها معامله می شود.گرچه به طور اساسی قیمت های نقد و آتی ها متفاوت هستند ولی به علت وابستگی آنها به یکدیگر تمایل به حرکت موازی نزدیک به هم دارند و بدون توجه به شرایط بازار به دلیل اهداف این قراردادها قیمت معاملات آتی و نقدی تمایل به یکسان شدن در تاریخ سررسید دارند . در راستای نزدیک و نزدیک تر شدن قیمت آتی ها با قیمت نقدی هر دو مدل قیمت ها تمایل به نشان دادن کمتر شدن تفاوت با یکدیگر دارند و معروف است به ( Convergence ) این فرایند تشابه قیمت آتی ها با قیمت نقد به نام تلاقی یا یکسویی قیمت ها گونه ای که هر قدر قرارداد آتی ها به تاریخ انقضا نزدیک می شود، در واقع قیمت قرارداد نقد را نمایان می سازد.

هج کردن در معاملات OTC

بازارهای مشتقه عمق بیشتری می گیرند

محمدتقی پور مقیم سرپرست مدیریت سرمایه گذاری شرکت تامین سرمایه تمدن در برنامه ای تحت عنوان “بازارهای مشتقه؛ اهمیت و انواع آن” که روز گذشته به صورت زنده از صفحه اینستاگرامی مرکز مالی ایران برگزار شد در تعریف بازارهای مشتقه گفت: بازارهای مشتقه در دنیا بازارهایی هستند که تاریخچه آنها به بیش از ۲۰۰ سال پیش باز می گردد و با معاملاتی که کشاورزان انجام می دادند شروع شد و معاملات قراردادهای آتی و مشتقه از بورس شیکاگو آغاز شد و این بورس در این زمینه پیشتاز است.

به گزارش کیوسک خبر به نقل از روابط عمومی تامین سرمایه تمدن ، وی افزود: در بازارهای مشتقه ارزش ابزارهایی که در آن معامله می شود مشتق و برگرفته از دارایی های پایه است و انواع کامودیتی ها، سهام، نرخ بهره و نرخ ارز را شامل می شود. حتی در یک دهه اخیر که اقبال نسبت به رمزارزها بیشتر شده، بر روی این دارایی نیز بازارهای مذکور توسعه یافته اند.

پور مقیم ادامه داد: نگاهی به بسته کلی ابزارهای مشتقه در دنیا نشان می دهد، ارزش این ابزارها به واسطه خاصیت اهرمی که دارند و سررسیدهای مختلفی که می تواند روی آنها اعمال شود، بعضا از ارزش دارایی های پایه یا دارایی های مورد معامله بیشتر است.

بازیگران بازارهای مشتقه

وی به بازیگران اصلی این بازارها اشاره کرد و گفت: هجرها یا پوشش دهنده های ریسک، سفته بازان یا سوداگران و آربیتراژکنندگان سه دسته بازیگران اصلی بازارهای مشتفه به شمارمی روند.

پورمقیم در توضیح این سه دسته بازیگران اصلی بازارهای مشتقه گفت: یک دسته از بازیگران که می توانند نقش فعالی در این بازارها داشته باشند هجرها یا پوشش دهنده های ریسک هستند. همانگونه که اشاره شد پیدایش ابزارهای مشتقه از معاملات میان کشاورزان و با هدف پوشش نوسانات قیمتی بود لذا تولیدکنندگان و فروشندگان قادرند از این ابزار برای پوشش ریسک استفاده کنند.

دسته دوم بازیگران این بازار، سفته بازها یا سوداگران هستند. این افراد برای نوسان های کوتاه مدت از این ابزارها استفاده می کنند و در ایران نیز اغلب فعالان بازار مشتقه و آپشن ها حقیقی ها هستند که با دید کوتاه مدت وارد این بازارها می شوند. دسته سوم هم آربیتراژکنندگان هستند که از تفاوت قیمت ها سود می برند و به نوعی کسب سود بدون ریسک به شمار می رود.

انواع ابزارهای مشتقه

وی در ادامه صحبت های خود و در توضیح انواع ابزارهای مشتقه عنوان کرد: دسته اول به پیمان آتی معروف هستند و در کنار آن قرارداد آتی به عنوان دسته دوم قرار دارد. در این دو دسته خریدار و فروشنده متعهد می شوند دارایی پایه را با قیمت شخص و در زمان سررسید بین خودشان رد و بدل کنند. این دو دسته اصولا قرارداد با بازی صفر هستند و اگر فروشنده در قراردادی سود یا زیان ببیند عکس آن برای خریدار اتفاق می افتد. اگرچه پیمان آتی و قرارداد آتی هج کردن در معاملات OTC هج کردن در معاملات OTC از نظر ماهیتی شبیه هم هستند اما پیمان آتی شکل غیر استانداردتری دارد و در بازارهای جهانی فرابورس (OTC)ها معامله می شود و چون مکانیزم تسویه اتاق پایاپای در آن اعمال نمی شود معامله ریسک بالاتری را به نسبت قرارداد آتی دارد. لذا با هدف کاهش ریسک های اعتباری، قراردادهای آتی مطرح شد.

سرپرست مدیریت سرمایه گذاری شرکت تامین سرمایه تمدن افزود: در قراردادهای آتی سهام در بورس ضریب ۲۰ درصد به عنوان ودیعه اولیه در نظر گرفته شده است و این موضوع ریسک اعتباری را کاهش می دهند. از اینرو قرارداد آتی حالت استانداردتری دارد.

وی اظهار کرد: دسته سوم انواع ابزارها را می توان قراردادهای سواپ یا تاخت عنوان کرد که در موعد سررسید، دو طرف معامله، جریان های نقدی که پشتوانه آن قراردادها می باشد نظیر نرخ بهره یا نرخ ارز را معاوضه می کنند. دسته چهارم ابزارهای مشتقه، آپشن ها یا اختیار معامله ها هستند که جزو پر معامله ترین ها در بازار سرمایه ایران محسوب می شوند. در قراردادهای اختیار معامله برخلاف پیمان و قرارداد آتی بحث تعهد در یک طرف معامله مطرح نیست و حقی است که معامله می شود. دو نوع آپشن وجود دارد یکی اختیار خرید و دیگری اختیار فروش. به لحاظ مدل و جنس این قراردادها ممکن است به مدل اروپایی و امریکایی نیز تقسیم بندی شوند. در اختیار اروپایی در مدت باقیمانده تا سررسید اختیار معاملات ثانویه وجود ندارد ولی در اختیار آمریکایی این امکان موجود است.

به گفته سرپرست مدیریت سرمایه گذاری شرکت تامین سرمایه تمدن در اختیار خرید یا فروش ۴ حالت به وجود می آید. در اختیار خرید و همینطور فروش، طرف های خریدار یا فروشنده می توانند موقعیت خرید یا فروش را اتخاذ کنند. در هر دو این موقعیت ها، قیمتی که روی تابلو به نمایش در می آید حاصل مکانیزم عرضه و تقاضاست ولی ارزش ذاتی با توجه به روش هایی قابل محاسبه است و تفاوت این دو ارزش با یکدیگر، ارزش زمانی قرارداد نامیده می شود و هر چه به سررسید نزدیک تر شویم ارزش زمانی به سمت صفر حرکت می کند و ارزش ذاتی و قیمت اختیارها معادل هم می شود.

وی عنوان کرد: نوع دیگری از اختیارها که در بازار سرمایه ایران نیز به صورت گسترده استفاده می شود، اختیار فروش های تبعی است که در دوقالب بیمه و تامین مالی صورت می گیرد.

پورمقیم در پاسخ به این سوال که کدام ابزارها در ایران موثرترند و چگونه ریسک را کنترل و کاهش می دهند؟ گفت: هماهنگونه که اشاره شد در بازار ایران آپشن ها مورد اقبال قرار گرفتند و در میان اختیار خرید و فروش، اختیار خریدها عمق بیشتری دارند چون اختیار فروش ریسک بیشتری دارد.

وی درخصوص اهداف تعریف اختیار تبعی از سوی ناشران نیز گفت: اختیار تبعی ها که مختص اشخاص حقیقی با سرمایه های خرد است با هدف بیمه کردن سهامداران و تامین مالی منتشر می شود. لذا این مدل به همراه فروش اختیار خرید در نهادها یا صندوق ها، می تواند به عنوان پوشش ریسک و هج کردن استفاده شود. به بیان ساده تر هر چه بسته ابزارهای مشتقه کامل تر و دو طرف عمق بیشتری داشته باشد با توجه به استراتژی هایی که وجود دارد پوشش ریسک به راحتی صورت می گیرد.

نقش تامین سرمایه تمدن در بازار مشتقه

وی در بخش دیگری از صحبت های خود درباره تجربیات تامین سرمایه تمدن در حوزه ابزارهای مشتقه گفت: در گروه تامین سرمایه تمدن، کارگزاری بانک توسعه صادرات که زیرمجموعه تمدن است مجوز ابزارهای مشتقه را دارد و هم در زمینه کالایی و هم سهامی فعال است و این پکیج از طریق نرم افزار صحرا و کارگزاری مربوطه به مشتریان ارائه می شود. از سوی دیگر، معاونت تامین مالی تمدن نیز در زمینه اختیار فروش تبعی چه در بحث تامین مالی و چه پوشش ریسک فعال است و در زمینه مشاوره و تعهد پذیره نویس در اوراق تبعی تامین مالی نقش آفرینی می کند. علاوه بر این در بحث سرمایه گذاری با توجه به صندوق هایی که موجود است ورود کرده و نقش مثبتی را ایفا می کنیم و به دنبال عمق بخشی به بازار و بازی برد-برد هستیم.

سرپرست مدیریت سرمایه گذاری شرکت تامین سرمایه تمدن پیشنهاد داد: صندوق های مختص ابزار مشتقه با هدف بازارگردانی اوراق مشتقه و همچنین اختصاص درصد زیادی از دارایی های صندوق به بازار مشتقه راه اندازی شود.

پورمقیم در پاسخ به سوالی پیرامون پیش بینی شاخص بورس گفت: پیش بینی شاخص دشوار است اما دو عامل اصلی شامل بحث گشایش های سیاسی (برجام) و کامودیتی ها مطرح است. در موضوع اول بازار همچنان در حالت انتظار است و در بحث دوم در یک سال تا یک سال و نیم اخیر با توجه به سیاست بانک های مرکزی دنیا، شاهد افزایش نرخ تورم کشورهای مختلف بودیم و فدرال رزرو تغییر نرخ بهره را خواهد داشت. جنگ اوکراین بازی را وارد مرحله دیگری کرد و بر قیمت کامودیتی ها اثرگذار بوده و با جمیع این موارد از بهمن ماه تا به امروز رشدی را در شاخص شاهد بودیم اما فضایی کنونی نقطه تعادلی است. به عبارت دیگر اگر ثبات نرخ کامودیتی ها را داشته باشیم می توانیم بگوییم بازار تعادلی است. با این حال چون پارامترها خیلی متغیر است درخصوص روند بلندمدت نمی توان با اطمینان اظهار نظر کرد.

وی در خاتمه تاکید کرد: یکی از نقاط ضعف قراردادهای اختیار معامله عمق پایین بازار و سررسیدها کوتاه مدت است و بهتر است سررسید آن بالاتر برود. با این حال آمارهای رسمی گویای رو به جلو بودن این ابزارهاست و با آموزش هایی که اکنون صورت می گیرد بازار مشتقه در آینده عمق بیشتری خواهد یافت.

تجزیه و تحلیل بازار معاملات OTC Crypto-Fiat – وبلاگ CoinCheckup

بدون شک، ظهور ارزهای دیجیتال در دنیای امروز ما، به ویژه در بخش مالی، تغییرات زیادی کرده است. اکنون بسیاری از افراد از طریق فرآیندی که به عنوان تجارت خارج از بورس یا OTC شناخته می شود، ارزهای دیجیتال را به راحتی معامله می کنند. تجارت خارج از بورس یک سیستم فناوری مالی است که به بازارهای تجارت خارج از یک پلت فرم مبادله معمولی اجازه می دهد. به زبان ساده، با توجه به بازار کریپتو و بیت کوین، معاملات OTC یک بازار معاملات خصوصی برای خرید یا فروش ارز دیجیتال است.

معمولاً تراکنش‌های مربوط به معاملات فرابورس در صرافی‌های معمولی یا معمولی انجام نمی‌شوند، به همین دلیل است که نیازی به ثبت سفارش عمومی ندارند، به همین دلیل است که معاملات فرابورس حریم خصوصی بیشتری را برای خریداران و فروشندگان ارزهای دیجیتال فراهم می‌کند. ناشناس بودن و حداقل تأثیر بر قیمت‌های بازار، جذابیت اصلی مصرف‌کنندگان فرابورس است. «نهنگ‌هایی» که می‌خواهند ارزهای رمزپایه زیادی بخرند یا بفروشند، از سوی فرابورس پشتیبانی می‌شوند. این “نهنگ ها” اگر بخواهند مقدار قابل توجهی ارز دیجیتال را در یک صرافی بخرند، دچار لغزش قابل توجهی در تراکنش خواهند شد. به همین دلیل، افرادی که به دنبال انجام معاملات قابل توجه هستند، ممکن است معاملات فرابورس را انتخابی جذاب بدانند. تصور می شود بیش از نیمی از معاملات ارزهای دیجیتال به صورت ناشناس انجام می شود. علاوه بر این، برخی بر این باورند که تجارت فرابورس ارزهای دیجیتال دو تا سه برابر بیشتر از معاملات در صرافی‌های سنتی رایج است.

نحوه عملکرد معاملات فرابورس

معامله گران OTC شبکه ای از خریداران و فروشندگان ارزهای دیجیتال را حفظ می کنند. شرکت‌های بزرگ‌تر OTC نیز موجودی چند ارز دیجیتال را برای برآورده کردن تقاضای پیش‌بینی‌شده خود در هر زمان خاص نگه می‌دارند. معامله گران فرابورس همیشه از خرید، فروش و زمان ایده آل برای تکمیل یک معامله خاص آگاه هستند. هر زمان که سفارش خرید یا فروش دریافت شود، کارگزار ارز دیجیتال یا فیات مورد نیاز برای تکمیل تراکنش را به دست خواهد آورد. تجارت ارزهای رمزنگاری شده از طریق پیشخوان (OTC) در سراسر جهان محبوبیت پیدا می کند.

اندازه بازار فرابورس

بازار روزانه OTC توسط بلومبرگ بین 250 تا 30 میلیارد دلار در آوریل 2018 تخمین زده شد. در مقایسه با مبادلات ارزهای دیجیتال، این تقریباً 15 میلیارد دلار در روز است. اگرچه، مقادیر گزارش شده در محدوده وسیعی قرار دارند. در ماه آوریل، Bravecoin.com اعلام کرد که حجم روزانه OTC سه برابر بیشتر از سطح مبادلات است. ارزش بازار فرابورس هر روز توسط گروه TABB و 250 میلیون دلار توسط Digital Asset Research به ترتیب 12 میلیارد دلار بود. علیرغم این واقعیت که بازار مبهم است، عموماً پذیرفته شده است که حجم روزانه OTC برای ارزهای دیجیتال بسیار بیشتر از حجم معاملات در بورس است. با این حال، ادعاهایی مبنی بر اینکه مبادلات ارزهای دیجیتال عمداً حجم اعلام شده خود را افزایش داده اند، فقط به پیچیده تر کردن مسائل کمک می کند.

مزایای معاملات فرابورس

  • کتاب های سفارش در صرافی های ارز دیجیتال نقدینگی کمی دارند. سفارشات تجاری بزرگ می توانند به سرعت توسط میزهای فرابورس پردازش شوند در حالی که آنها به دنبال نقدینگی بازار هستند.
  • حفاظت از قیمت، ناشناس ماندن – انتقال سفارش‌های بزرگ از طریق پیشخوان (OTC) روشی هوشمندانه برای انتقال بیت‌کوین بدون تأثیر بر قیمت است. عمق سفارش در صرافی ظاهر نمی شود.
  • بدون فیات onramp – صرافی‌های ارزهای دیجیتال زیادی با فیات onramps وجود ندارد (اگرچه بایننس در حال کار بر روی آن است و در حال حاضر راه‌حل‌هایی در آسیا دارد).
  • جلوگیری از “لغزش” قیمت – در صرافی ها، لغزش قیمت زمانی اتفاق می افتد که قیمت اجرا شده با قیمت پیش بینی شده متفاوت باشد.

توجه: صندوق های تامینی و ماینرها در حال حاضر بزرگترین خریداران و فروشندگان در معاملات فرابورس هستند. Reddit Rumors در اکتبر 2018 اعلام کرد که شرکت های هج در حال خرید مقادیر قابل توجهی تجهیزات استخراج از معدنچیان هستند. سایر ویژگی های معاملات OTC کریپتو عبارتند از:

  • دلال – نمایندگی مجاز (به حساب).
  • میزهای فرابورس برای مبادلات ارزهای دیجیتال (حساب)

آسیا و آمریکای شمالی مناطقی هستند که محرک های اصلی معاملات فرابورس هستند.

انواع معاملات فرابورس

  • فروشنده، معامله گر – با پول خود یا “از طرف” شخصی از طریق حساب خود تجارت کنید.
  • دلالان – واسطه ای که خریداران و فروشندگان را پیدا می کند.
  • میزهای OTC Exchange – صرافی‌های رمزنگاری که میزهای OTC را اجرا می‌کنند (خدمت به مشتریانی که نمی‌خواهند در بورس معامله کنند).

خریدار و فروشنده چگونه یکدیگر را پیدا می کنند؟

• از طریق چت روم های خصوصی، عمومی و دلال خاص:

کارگزار میزبان اتاق های گفتگوی امن بود.

چت روم های IRC #bitcoin-otc.

چت روم های اسکایپ (به میزبانی کامبرلند).

حتی لینکدین (طبق گزارش فوربس) – معاملات شش رقمی رایج است.

• از طریق کارگزاران OTC

بازار خارج از بورس چگونه اجرا می شود؟

  • از طریق کارگزاران OTC مانند Octagon Strategy، Genesis Trading و Circle.
  • SFOX همچنین نرم افزار پیشرفته ای را برای کشف قیمت و اجرای قیمت ارائه می دهد. به عنوان مثال، آنها می توانند اجرای بالای تمام سفارشات در صرافی ها و اجرای میانگین وزنی را فعال کنند.
  • اکثر کارگزاران بر اساس درخواست برای نقل قول (RFQ) و “پر کردن یا کشتن” (FOK) اجرا می کنند.

مشکلات OTC چیست؟

  • ریسک تسویه – هیچ تضمینی وجود ندارد که دارایی تحویل داده شود یا پول نقد پرداخت شود. انتقال سکه اغلب بسیار سریعتر از انتقال سیمی (اغلب چندین ساعت) انجام می شود.
  • بدون راه حل نگهداری – اکثر کارگزاران OTC راه حل نگهداری (یا ارائه خدمات بسیار محدود) ارائه نمی دهند، که می تواند تسویه حساب و ریسک عملیاتی را افزایش دهد.
  • مسائل مربوط به KYC چند حوزه قضایی – برخورد با کشورهایی که مقررات KYC ضعیفی دارند می تواند یک معامله شکن باشد • اگر از طریق یک کارگزار OTC اجرا می کنید، برای مثال باید BTC را به کارگزار تحویل دهید. هیچ تضمینی برای پرداخت مشتری کارگزار وجود ندارد.
  • هر چه سفارش بزرگتر باشد، خطر نکول با چندین طرف دیگر بیشتر است.
  • ارزهای دیجیتال OTC ابزارهای نظارت و نظارت سیستم های معاملاتی سنتی را ندارند.

آیا نرم افزارهای نوظهور این مشکلات را حل می کنند؟

  • رمپ های فیات در حال ساخت هستند.
  • Fidelity، پنجمین مدیر دارایی بزرگ جهان، ذخیره و معامله ارزهای دیجیتال را آغاز می کند تا از بازارهای فرابورس برای سرمایه گذاران نهادی تامین شود.
  • نرم افزار باید سیستم های تسویه حساب، تسویه حساب و مدیریت ریسک را تکرار کند.
  • OTCXN – ایجاد یک راه حل چند متولی با مکانیزم تسویه و تسویه که ارائه دهندگان نقدینگی را به هم متصل می کند. ایجاد یک شبکه لایه 2 در بالای دفتر کل عمومی.
  • OTCXN – با Kingdom Trust و Prime Trust (هر دو متولیان ثبت شده و واجد شرایط در SEC) شریک می شود.
  • کاسپین – اخیراً 20 میلیون دلار از طریق ICO جمع آوری کرده است. می خواهد یک رابط کاربری واحد بسازد که به صرافی های اصلی متصل شود. همکاری با BC2C.

تفاوت بین پلتفرم های معاملاتی Crypto OTC

بازار فرابورس (OTC) یک بازار ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز برای اوراق بهادار غیر بورسی است که موقعیت فیزیکی ندارد و در عوض به شبکه ای از ابزارهای ارتباطی مانند رایانه، تلفن، ایمیل و سایر دستگاه ها برای مذاکره مستقیم بین طرفین درگیر در معامله متکی است. . از آنجایی که هیچ صرافی رسمی برای معاملات فرابورس وجود ندارد، اغلب از آن به عنوان معاملات خارج از بورس یاد می شود. کالاهای مالی مانند اوراق قرضه، سهام، ارز و غیره. همه آنها عمدتاً در بازار فرابورس معامله می شوند، صرف نظر از اینکه معامله بین دو شرکت یا مؤسسه مالی انجام می شود. به طور کلی، فرابورس یک بازار معامله‌گری است که خرید و فروش کالاهای مالی را امکان‌پذیر می‌سازد که در آن سرمایه‌گذاران مستقیماً با نمایندگی‌هایی که مایل به فروش کالاهای خود هستند تماس می‌گیرند.

آنها چهار بهترین پلتفرم معاملاتی ارزهای دیجیتال OTC هستند که عبارتند از:

  1. AirCash
  2. LocalBitcoins.com
  3. دلپذیر
  4. MoonPay

1. AirCash

AirCash یک برنامه کاربردی از محیط زیست AIR است، و همچنین در حال حاضر سودمندترین و مرتبط ترین پلتفرم معاملاتی است زیرا امکان پرداخت هزینه اضافی مانند Binance، LocalBitcoins.com، Paxful و MoonPay را نمی دهد. علاوه بر این، Aircash اولین و بزرگترین پلتفرم OTC جهان است. با استفاده از این پلتفرم می‌توانید کالاها را به صورت غیرمتمرکز بدون مواجهه با موانع یا کارهای بیهوده خرید و فروش کنید.

یکی از دلایل جذاب ترجیح AirCash به Binance این است که تأیید هویت، مقررات KYC و ایجاد حساب های شخصی مرتبط نیستند. علاوه بر این، دیگر اجازه اطلاعات شخصی، امنیت و حریم خصوصی را نمی دهد. این یک محیط قابل اعتماد برای معامله گران و سرمایه گذاران ایجاد می کند. با این حال، AirCash از مکانیزم معاملاتی P2P پشتیبانی می کند و شما تنها کسی هستید که از ویژگی های معاملات خود آگاه هستید.

یکی دیگر از عوامل مهم برتری AirCash نسبت به بایننس و سایر پلتفرم های معاملاتی فرابورس این است که هزینه تراکنش را دریافت نمی کند، در حالی که بایننس برای همه تراکنش ها 0.38 درصد هزینه دریافت می کند. اگر نمی‌خواهید پلتفرم‌های OTC از دارایی‌های شما کسر شود، استفاده از AirCash ترجیح داده می‌شود، زیرا تراکنش شما دقیقاً طبق برنامه‌ریزی‌شده و بدون هیچ کارمزد یا کسر مالیات انجام می‌شود. وقتی صحبت از تمرکززدایی به میان می آید، بایننس، localBitcoins.com، Paxful و MoonPay پلتفرم های تجاری غیرمتمرکز نیستند. با این حال، AirCash است. و این همچنان عامل دیگری است که AirCash را نسبت به سایر پلتفرم های معاملاتی فرابورس برای انجام وظیفه مورد نظر ترجیح می دهد. در نتیجه، در مقایسه با سایر پلتفرم‌های معاملاتی، AirCash دارای ویژگی‌های سودمندتری است.

تجزیه و تحلیل بازار معاملات OTC Crypto-Fiat – وبلاگ CoinCheckup

بدون شک، ظهور ارزهای دیجیتال در دنیای امروز ما، به ویژه در بخش مالی، تغییرات زیادی کرده است. اکنون بسیاری از افراد از طریق فرآیندی که به عنوان تجارت خارج از بورس یا OTC شناخته می شود، ارزهای دیجیتال را به راحتی معامله می کنند. تجارت خارج از بورس یک سیستم فناوری مالی است که به بازارهای تجارت خارج از یک پلت فرم مبادله معمولی اجازه می دهد. به زبان ساده، با توجه به بازار کریپتو و بیت کوین، معاملات OTC یک بازار معاملات خصوصی برای خرید یا فروش ارز دیجیتال است.

معمولاً تراکنش‌های مربوط به معاملات فرابورس در صرافی‌های معمولی یا معمولی انجام نمی‌شوند، به همین دلیل است که نیازی به ثبت سفارش عمومی ندارند، به همین دلیل است که معاملات فرابورس حریم خصوصی بیشتری را برای خریداران و فروشندگان ارزهای دیجیتال فراهم می‌کند. ناشناس بودن و حداقل تأثیر بر قیمت‌های بازار، جذابیت اصلی مصرف‌کنندگان فرابورس است. «نهنگ‌هایی» که می‌خواهند ارزهای رمزپایه زیادی بخرند یا بفروشند، از سوی فرابورس پشتیبانی می‌شوند. این “نهنگ ها” اگر بخواهند مقدار قابل توجهی ارز دیجیتال را در یک صرافی بخرند، دچار لغزش قابل توجهی در تراکنش خواهند شد. به همین دلیل، افرادی که به دنبال انجام معاملات قابل توجه هستند، ممکن است معاملات فرابورس را انتخابی جذاب بدانند. تصور می شود بیش از نیمی از معاملات ارزهای دیجیتال به صورت ناشناس انجام می شود. علاوه بر این، برخی بر این باورند که تجارت فرابورس ارزهای دیجیتال دو تا سه برابر بیشتر از معاملات در صرافی‌های سنتی رایج است.

نحوه عملکرد معاملات فرابورس

معامله گران OTC شبکه ای از خریداران و فروشندگان ارزهای دیجیتال را حفظ می کنند. شرکت‌های بزرگ‌تر OTC نیز موجودی چند ارز دیجیتال را برای برآورده کردن تقاضای پیش‌بینی‌شده خود در هر زمان خاص نگه می‌دارند. معامله گران فرابورس همیشه از خرید، فروش و زمان ایده آل برای تکمیل یک معامله خاص آگاه هستند. هر زمان که سفارش خرید یا فروش دریافت شود، کارگزار ارز دیجیتال یا فیات مورد نیاز برای تکمیل تراکنش را به دست خواهد آورد. تجارت ارزهای رمزنگاری شده از طریق پیشخوان (OTC) در سراسر جهان محبوبیت پیدا می کند.

اندازه بازار فرابورس

بازار روزانه OTC توسط بلومبرگ بین 250 تا 30 میلیارد دلار در آوریل 2018 تخمین زده شد. در مقایسه با مبادلات ارزهای دیجیتال، این تقریباً 15 میلیارد دلار در روز است. اگرچه، مقادیر گزارش شده در محدوده وسیعی قرار دارند. در ماه آوریل، Bravecoin.com اعلام کرد که حجم روزانه OTC سه برابر بیشتر از سطح مبادلات است. ارزش بازار فرابورس هر روز توسط گروه TABB و 250 میلیون دلار توسط Digital Asset Research به ترتیب 12 میلیارد دلار بود. علیرغم این واقعیت که بازار مبهم است، عموماً پذیرفته شده است که حجم روزانه OTC برای ارزهای دیجیتال بسیار بیشتر از حجم معاملات در بورس است. با این حال، ادعاهایی مبنی بر اینکه مبادلات ارزهای دیجیتال عمداً حجم اعلام شده خود را افزایش داده اند، فقط به پیچیده تر کردن مسائل کمک می کند.

مزایای معاملات فرابورس

  • کتاب های سفارش در صرافی های ارز دیجیتال نقدینگی کمی دارند. سفارشات تجاری بزرگ می توانند به سرعت توسط میزهای فرابورس پردازش شوند در حالی که آنها به دنبال نقدینگی بازار هستند.
  • حفاظت از قیمت، ناشناس ماندن – انتقال سفارش‌های بزرگ از طریق پیشخوان (OTC) روشی هوشمندانه برای انتقال بیت‌کوین بدون تأثیر بر قیمت است. عمق سفارش در صرافی ظاهر نمی شود.
  • بدون فیات onramp – صرافی‌های ارزهای دیجیتال زیادی با فیات onramps وجود ندارد (اگرچه بایننس در حال کار بر روی آن است و در حال حاضر راه‌حل‌هایی در آسیا دارد).
  • جلوگیری از “لغزش” قیمت – در صرافی ها، لغزش قیمت زمانی اتفاق می افتد که قیمت اجرا شده با قیمت پیش بینی شده متفاوت باشد.

توجه: صندوق های تامینی و ماینرها در حال حاضر بزرگترین خریداران و فروشندگان در معاملات فرابورس هستند. Reddit Rumors در اکتبر 2018 اعلام کرد که شرکت های هج در حال خرید مقادیر قابل توجهی تجهیزات استخراج از معدنچیان هستند. سایر ویژگی های معاملات OTC کریپتو عبارتند از:

  • دلال – نمایندگی مجاز (به حساب).
  • میزهای فرابورس برای مبادلات ارزهای دیجیتال (حساب)

آسیا و آمریکای شمالی مناطقی هستند که محرک های اصلی معاملات فرابورس هستند.

انواع معاملات فرابورس

  • فروشنده، معامله گر – با پول خود یا “از طرف” شخصی از طریق حساب خود تجارت کنید.
  • دلالان – واسطه ای که خریداران و فروشندگان را پیدا می کند.
  • میزهای OTC Exchange – صرافی‌های رمزنگاری که میزهای OTC را اجرا می‌کنند (خدمت به مشتریانی که نمی‌خواهند در بورس معامله کنند).

خریدار و فروشنده چگونه یکدیگر را پیدا می کنند؟

• از طریق چت روم های خصوصی، عمومی و دلال خاص:

کارگزار میزبان اتاق های گفتگوی امن بود.

چت روم های IRC #bitcoin-otc.

چت روم های اسکایپ (به میزبانی کامبرلند).

حتی لینکدین (طبق گزارش فوربس) – معاملات شش رقمی رایج است.

• از طریق کارگزاران OTC

بازار خارج از بورس چگونه اجرا می شود؟

  • از طریق کارگزاران OTC مانند Octagon Strategy، Genesis Trading و Circle.
  • SFOX همچنین نرم افزار پیشرفته ای را برای کشف قیمت و اجرای قیمت ارائه می دهد. به عنوان مثال، آنها می توانند اجرای بالای تمام سفارشات در صرافی ها و اجرای میانگین وزنی را فعال کنند.
  • اکثر کارگزاران بر اساس درخواست برای نقل قول (RFQ) و “پر کردن یا کشتن” (FOK) اجرا می کنند.

مشکلات OTC چیست؟

  • ریسک تسویه – هیچ تضمینی وجود ندارد که دارایی تحویل داده شود یا پول نقد پرداخت شود. انتقال سکه اغلب بسیار سریعتر از انتقال سیمی (اغلب چندین ساعت) انجام می شود.
  • بدون راه حل نگهداری – اکثر کارگزاران OTC راه حل نگهداری (یا ارائه خدمات بسیار محدود) ارائه نمی دهند، که می تواند تسویه حساب و ریسک عملیاتی را افزایش دهد.
  • مسائل مربوط به KYC چند حوزه قضایی – برخورد با کشورهایی که مقررات KYC ضعیفی دارند می تواند یک معامله شکن باشد • اگر از طریق یک کارگزار OTC اجرا می کنید، برای مثال باید BTC را به کارگزار تحویل دهید. هیچ تضمینی برای پرداخت مشتری کارگزار وجود ندارد.
  • هر چه سفارش بزرگتر باشد، خطر نکول با چندین طرف دیگر بیشتر است.
  • ارزهای دیجیتال OTC ابزارهای نظارت و نظارت سیستم های معاملاتی سنتی را ندارند.

آیا نرم افزارهای نوظهور این مشکلات را حل می کنند؟

  • رمپ های فیات در حال ساخت هستند.
  • Fidelity، پنجمین مدیر دارایی بزرگ جهان، ذخیره و معامله ارزهای دیجیتال را آغاز می کند تا از بازارهای فرابورس برای سرمایه گذاران نهادی تامین شود.
  • نرم افزار باید سیستم های تسویه حساب، تسویه حساب و مدیریت ریسک را تکرار کند.
  • OTCXN – ایجاد یک راه حل چند متولی با مکانیزم تسویه و تسویه که ارائه دهندگان نقدینگی را به هم متصل می کند. ایجاد یک شبکه لایه 2 در بالای دفتر کل عمومی.
  • OTCXN – با Kingdom Trust و Prime Trust (هر دو متولیان ثبت شده و واجد شرایط در SEC) شریک می شود.
  • کاسپین – اخیراً 20 میلیون دلار از طریق ICO جمع آوری کرده است. می خواهد یک رابط کاربری واحد بسازد که به صرافی های اصلی متصل شود. همکاری با BC2C.

تفاوت بین پلتفرم های معاملاتی Crypto OTC

بازار فرابورس (OTC) یک بازار ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز برای اوراق بهادار غیر بورسی است که موقعیت فیزیکی ندارد و در عوض به شبکه ای از ابزارهای ارتباطی مانند رایانه، تلفن، ایمیل و سایر دستگاه ها برای مذاکره مستقیم بین طرفین درگیر در معامله متکی است. . از آنجایی که هیچ صرافی رسمی برای معاملات فرابورس وجود ندارد، اغلب از آن به عنوان معاملات خارج از بورس یاد می شود. کالاهای مالی مانند اوراق قرضه، سهام، ارز و غیره. همه آنها عمدتاً در بازار فرابورس معامله می شوند، صرف نظر از اینکه معامله بین دو شرکت یا مؤسسه مالی انجام می شود. به طور کلی، فرابورس یک بازار معامله‌گری است که خرید و فروش کالاهای مالی را امکان‌پذیر می‌سازد که در آن سرمایه‌گذاران مستقیماً با نمایندگی‌هایی که مایل به فروش کالاهای خود هستند تماس می‌گیرند.

آنها چهار بهترین پلتفرم معاملاتی ارزهای دیجیتال OTC هستند که عبارتند از:

  1. AirCash
  2. LocalBitcoins.com
  3. دلپذیر
  4. MoonPay

1. AirCash

AirCash یک برنامه کاربردی از محیط زیست AIR است، و همچنین در حال حاضر سودمندترین و مرتبط ترین پلتفرم معاملاتی است زیرا امکان پرداخت هزینه اضافی مانند Binance، LocalBitcoins.com، Paxful و MoonPay را نمی دهد. علاوه بر این، Aircash اولین و بزرگترین پلتفرم OTC جهان است. با استفاده از این پلتفرم می‌توانید کالاها را به صورت غیرمتمرکز بدون مواجهه با موانع یا کارهای بیهوده خرید و فروش کنید.

یکی از دلایل جذاب ترجیح AirCash به Binance این است که تأیید هویت، مقررات KYC و ایجاد حساب های شخصی مرتبط نیستند. علاوه بر این، دیگر اجازه اطلاعات شخصی، امنیت و حریم خصوصی را نمی دهد. این یک محیط قابل اعتماد برای معامله گران و سرمایه گذاران ایجاد می کند. با این حال، AirCash از مکانیزم معاملاتی P2P پشتیبانی می کند و شما تنها کسی هستید که از ویژگی های معاملات خود آگاه هستید.

یکی دیگر از عوامل مهم برتری AirCash نسبت به بایننس و سایر پلتفرم های معاملاتی فرابورس این است که هزینه تراکنش را دریافت نمی کند، در حالی که بایننس برای همه تراکنش ها 0.38 درصد هزینه دریافت می کند. اگر نمی‌خواهید پلتفرم‌های OTC از دارایی‌های شما کسر شود، استفاده از AirCash ترجیح داده می‌شود، زیرا تراکنش شما دقیقاً طبق برنامه‌ریزی‌شده و بدون هیچ کارمزد یا کسر مالیات انجام می‌شود. وقتی صحبت از تمرکززدایی به میان می آید، بایننس، localBitcoins.com، Paxful و MoonPay پلتفرم های تجاری غیرمتمرکز نیستند. با این حال، AirCash است. و این همچنان عامل دیگری است که AirCash را نسبت به سایر پلتفرم های معاملاتی فرابورس برای انجام وظیفه مورد نظر ترجیح می دهد. در نتیجه، در مقایسه با سایر پلتفرم‌های معاملاتی، AirCash دارای ویژگی‌های سودمندتری است.

گلدمن ساکس وارد باند واگن ارزهای دیجیتال شد و در معاملات کریپتو OTC را ارائه کرد

گلدمن ساکس

گلدمن ساکس

ارزهای دیجیتال به‌عنوان نتیجه‌ای از خلأهای موجود در رژیم‌های مالی سنتی مانند بانک‌های مرکزی و موسسات مالی، که قدیمی بودند و کنترل‌های غیرضروری داشتند، به وجود آمد. ماهیت DeFi ارز دیجیتال مورد علاقه توده‌ها قرار گرفت و اکنون پذیرفته‌شده‌تر شده است. بانک ها و موسسات مالی بزرگ در حال باز شدن و پذیرش هستند ارز رمزنگاری در یک راه بزرگ. آخرین بانک گلدمن ساکس است که اولین بانکی بود که تجارت ارزهای دیجیتال OTC را ارائه کرد.

بانک گلدمن ساکس تمایل خود را در تجارت کریپتو بیشتر می کند و یک گزینه بیت کوین غیرقابل تحویل را از طریق Galaxy Digital ارائه می دهد.

این تصمیم به لحظه ای تبدیل خواهد شد و نماد اولین حمله هر بانکی به تجارت بیت کوین و بازار ارزهای دیجیتال به جای مشتریان خود خواهد بود.

رژیم های بانکداری سنتی، از جمله بانک های مرکزی، تمایلی به پذیرش دارایی های رمزنگاری شده مانند بیت کوین (BTC) در اکوسیستم خود نداشتند. بسیاری از مؤسسات مالی که میزبان صندوق های پوشش ریسک بودند، به دنبال روش هایی برای گنجاندن بیت کوین در اکوسیستم اقتصادی خود بودند. افزایش سررسید هج برای این نهادهای مالی سودمند خواهد بود و آنها را قادر می سازد بدون داشتن مالکیت مستقیم آنها شرط بندی کنند.

با این حال، بانک گلدمن ساکس یک گام فراتر برداشته و در تمام این تراکنش ها به عنوان اصلی تبدیل شده است. با این حال، با محصولات بیت کوین CME Group مبتنی بر صرافی خود ریسک حساب شده ای را پذیرفته است.

آخرین اقدام در پی درک این موضوع است که یک تغییر منظم و مرتبط در آینده آتی بازارها و محصولات مبتنی بر مبادلات در حال ایجاد است. همچنین نشان می‌دهد که علی‌رغم ریسک‌های مرتبط، بانک‌ها با ایمان بیشتری به ارزهای دیجیتال نگاه می‌کنند و آن را یک سرمایه‌گذاری بالغ می‌دانند.

شن و ماسه نازک معاملات کریپتو OTC یا خارج از بورس

معاملات ارزهای دیجیتال OTC یا خارج از بورس یک معامله خصوصی برای فروش یا خرید دارایی های رمزنگاری بدون دخالت واسطه است. هر طرفی می تواند یک شکل از دارایی های کریپتو را با دیگری مبادله کند. اگرچه ریسکی است، اما جدیدترین اقدام بانک انتخاب های گسترده تری را در تجارت کریپتو امکان پذیر می کند و همچنین امکان قرار گرفتن در معرض سفارشی سازی در بازار کریپتو را فراهم می کند.

ما را در اینستاگرام دنبال کنید (@uniquenewsonline) و فیس بوک (@uniquenewswebsite) برای دریافت به‌روزرسانی‌های منظم اخبار به صورت رایگان



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.