تفاوت بین توکن و کوین


تفاوت بین توکن و کوین

توکن چیست و چه تفاوتی با کوین دارد؟

توکن چیست و چه تفاوتی با کوین دارد؟

قطعا اگر شما هم پیگیر مطالب مرتبط با کریپتوکارنسی بوده باشید، با کلمه ی کوین و توکن مواجه شده اید، در این مقاله می خواهیم به شما بگوییم که توکن چیست و چه تفاوتی با کوین دارد؟ پس اگر این سوال هم در ذهن شما وجود دارد، تا پایان این مقاله با ما همراه باشید.

بسیاری از افرادی که به دنیای بلاک چین و ارزهای دیجیتال وارد می شوند تعریف درستی از این دو ندارند که ما در این مطلب سعی کرده ایم این موضوع را به ساده ترین زبان ممکن برای شما شرح دهیم.

توکن چیست؟

به ارز دیجیتالی که خودش بلاک چین مستقل ندارد و روی شبکه های دیگر جا به جا می شود، توکن گفته می شود، شاید این جمله برای شما اندکی نا مفهوم باشد، اما ما در این بخش از مقاله می خواهیم این مساله را برای شما شفاف سازی کنیم؛

از بزرگترین توکن های بازار می توان به چین لینک، دای، تتر و بت اشاره کرد، این روزها حدود 2.800 ارز دیجیتال از 3.900 ارز دیجیتالی که در صرافی های آنلاین مورد معامله قرار می گیرند، توکن به شمار می آیند. توکن های رمز ارز معمولا با پردازش تراکنش های بلاک چین قابل استخراج هستند و هر بلاک چین هم روش خاص خود را برای استخراج داذد که از مهم ترین آن ها می توان به اثبات سهام، اثبات کار و اثبات مهارت و ترکیبی اشاره کرد.

توکن چیست و چه تفاوتی با کوین دارد؟ مهم ترین توکن ها کدام اند؟

کوین چیست؟

کوین یک ارز دیجیتالی است که بلاک چین مستقل خودش را دارد، ارزهای دیجیتالی چون بیت کوین، اتریوم، لایت کوین، کاردانو، بیت کوین کش و … همگی چون بلاک چین اختصاصی خودشان را دارند در دسته ی کوین ها قرار می گیرند.

توکن چیست و چه تفاوتی با کوین دارد؟

برای این که متوجه بشوید دقیقا توکن چیست و چه تفاوتی با کوین دارد و یا این که پی ببرید یک ارز دیجیتال کوین است یا توکن، باید به صفحه ی اختصاصی آن ها مراجعه کنید، هم چنین وب سایت کوین مارکت کپ هم می تواند اطلاعات خوبی در خصوص یک ارز دیجیتال در اختیار شما عزیزان قرار بدهد که تقریبا این ورزها همه ی تریدرها با نام این سایت آشنایی دارند.

ممکن است برخی توکن ها بعد از این که به مقدار کافی توسعه پیدا کردند، به دنبال ایجاد بلاک چین مختص خودشان بروند و تبدیل به کوین بشوند، اما نکته ی دیگری که وجود دارد این است که کوین ها هر یک کیف پول مخصوص خودشان را دارند اما توکن ها روی کیف پول های بلاک چین میزبان ذخیره می شوند.

اگر خواهیم تفاوت کوین و توکن را خلاصه تر بیان کنیم، می توانیم بگوییم که:

  • توکن ارز دیجیتالی است که بلاک چین اختصاصی ندارد اما کوین ارز دیجیتالی است که بلاک چین اختصاصی خودش را دارد.
  • اغلب توکن ها کاربردی هستند و در یک یا چند کار خاص کاربرد دارند، اما کوین ها به نوعی واسط پرداخت هستند.
  • توکن ها را می توان در تمام کیف پول های بلاک چین میزبان ذخیره و نگهداری کرد، اما کوین ها آدرس های اختصاصی خاص خودشان را دارند.

زمانی که یک توسعه دهنده توکن های اختصاصی خودش را ایجاد می کند، حق انتخاب دارد که چه تعداد از آن توکن را ایجاد کند و حتی می تواند برای توکن خود کیف پول اختصاصی در نظر بگیرید و تعیین کند که توکن پس از ایجاد به کجا فرستاده شود بنابراین می توان گفت که تفاوت اصلی بین کوین و توکن در ساختار آن هاست.

نحوه ساخت توکن ها

توسعه دهندگان برای ایجاد یک توکن باید با استفاده از زبان های برنامه نویسی، قرارداد هوشمند خود را ایجاد کنند و با استفاده از ابزارهای موجود، آن را در بلاک چین پیاده سازی کنند. در حال حاضر اتریوم میزبان بیش از 80 درصد توکن های موجود در بازار است اما مساله اینجاست که شاید ساخت یک توکن بسیار سریع و راحت باشد اما لزوما ایجاد آن نمی تواند ارزشمندی آن را تضمین کند.

چرا توکن ها محبوب اند؟

اغلب پروژه هایی که می خواهند کار روی شبکه و بلاک چین خود را شروع کنند، مسلما در ابتدا پول و سرمایه ی کافی ندارند به همین خاطر در ابتدا توکن خود را روی یک بلاک چین دیگری پیاده سازی می کنند، و به نوعی با این کار سعی در جذب سرمایه می کنند، تا با این کار بتوانند شبکه ی اصلی خود را راه اندازی کنند؛ هم چنین در بسیاری از مواقع توکن مربوطه اقدام به ساخت بلاک چین جداگانه نمی کند و پروژه را بر روی بلاک چین میزبان نگه میدارند.

شباهت کوین ها با پول

درست است که کوین ها برای انجام کاری بسیار فراتر از پول در نظر گرفته شده اند، اما در برخی از ویژگی ها هم شباهت زیادی به پول دارند:

  • قابل تقسیم بودن
  • قابل تعویض بودن
  • ماندگاری
  • قابل پذیرش
  • قابل انتقال

انواع توکن ها

توکن ها انواع مختلفی دارند که برخی از مهم ترین آن ها عبارتند از:

معمولا این نوع توکن ها شباهت زیادی به سهام، اوراق قرضه و … دارند.

  • توکن های کاربردی

از این نوع بیش تر برای نوعی تخفیف یا دسترسی خاص به کالا استفاده می شود.

  • توکن های پرداختی

این نوع ارزها قصد دارند تا کاربردی شبیه به یورو و یا دلار داشته باشند البته با این تفاوت بین توکن و کوین تفاوت که تحت نظارت و یا حمایت هیچ دولت و یا نهادی نیستند.

نتیجه گیری

به عنوان تفاوت بیت کوین و توکن باید گفت که کوین ها ارزهایی هستند که می توانند برای خرید و فروش مورد استفاده قرار بگیرند، اما توکن ها میتوانند بیانگر سهم یک شرکت باشند، شما قادر خواهید بود یک توکن را با کوین خریداری کنید اما مساله اینجاست که عکس این مساله امکان پذیر نیست زیرا کوین ها به صورت مستقل عمل می کنند اما تفاوت بین توکن و کوین توکن ها فقط برای یک پروژه ی خاص کاربرد دارند.

شما با داشتن دانش و اطلاعات کافی در حوزه ی کریپتوکارنسی می توانید، سرمایه گذاری سودده تر و موفق تری را تجربه کنید، اگر به دنبال وب سایت معتبری هستید که با عضویت در آن بتوانید دانش و اطلاعات بروزی را کسب کنید، یوریپتو یعنی همین وب سایت می تواند گزینه ی مناسبی برای شما عزیزان باشد، البته که شما میتوانید از این سایت ارز دیجیتال دلخواه خودتان را هم با بهترین نرخ و هم کم ترین کارمزد خریداری کنید.

تفاوت کوین و توکن چیست ؟

کوین (Coin) ( تفاوت کوین و توکن چیست ؟ ) به هر رمزارزی که یک بلاکچین مستقل و پایدار داشته باشد گفته می‌شود . کوین، ارز دیجیتالی است که با استفاده از تکنیک‌های رمزنگاری ایجادشده و ارزش را در طول زمان ذخیره می‌کند . پروژه‌های کوین معمولاً از ابتدا طراحی و راه‌اندازی ، می‌شوند . برای مثال رمزارز بیت کوین ، با هدف حفظ ارزش در طول زمان ، بلاکچین اختصاصی بیت کوین را دارد . در مورد تفاوت کوین (Coin) و توکن (Token) به طور کلی می‌توان گفت که کوین‌ها روی بستر بلاک چین یا شبکه اختصاصی مربوط به خودشان فعالیت می‌کنند ، اما توکن ها بلاک چین اختصاصی ندارند و روی بستر بلاک چین کوین‌های میزبان فعالیت می‌کنند . تفاوت کوین و توکن چیست ؟

از کوین‌ها در چه مواردی استفاده می‌شود؟
نمونه‌ای از کوین‌ها ، همان ارز دیجیتال بیت کوین، لایت کوین و مونرو است از کوین‌های تفاوت بین توکن و کوین دیجیتالی به عنوان یک پول واقعی استفاده می‌شود . از موارد استفاده کوین‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1- کوین ها به عنوان یک ذخیره کننده ارزش هستند .
2- برای انتقال پول و یا دریافت و ارسال ارزشی می توانید از کوین ها استفاده کنید .
3- کوین ها یک نوع واحد ارزی از نوع دیجیتالی محسوب می‌شوند که می توان کالاها یا خدمات را براساس آن‌ها قیمت‌گذاری کنید . ( تفاوت کوین و توکن چیست )

توکن چیست ؟

همانطور که توضیح داده شد توکن بلاکچین اختصاصی ندارد و بر بستر لاکچین میزبان فعالیت می کند. توکن دارایی دیجیتالی است که می‌تواند به عنوان یک روش پرداخت عملکردهایی مشابه با کوین‌ها را انجام دهد . توکن‌ (Token)، یک استفاده منحصر به فرد از یک پلتفرم قرارداد هوشمند مانند اتریوم است . ویتالیک بوترین با بررسی بیت کوین و نقطه ضعف‌های آن ، رمزارزی را طراحی کرد که بهتر و سریع‌تر از بیت کوین عمل کند . اتریوم رمزارز بومی یک پلتفرم قرارداد هوشمند (Smart Contract) است که بر بستر بلاکچین فعالیت می‌کند و به کاربران اجازه می‌دهد که توکن‌هایی را که از مشتقات بلاکچین اصلی هستند ، ایجاد و مدیریت کنند . همچنین برای ایجاد یک توکن نیازی نیست که طراحی و کدنویسی آن را از صفر شروع کنید . بلکه از یک قرارداد هوشمند مانند اتریوم برای ایجاد آن می توان استفاده کرد. همین شیوه ساخت از برجسته‌ترین نقاط تفاوت کوین و توکن است . در حال حاضر بلاکچین اتریوم ( ERC20 ) ، محبوب‌ترین بلاکچین تفاوت بین توکن و کوین برای میزبانی توکن‌ها است . بسیاری از توکن‌های از جمله تتر و میکر بر بستر ERC20 قرار دارند . همچنین بلاکچین‌های ترون (Tron)، تزوس (Tezos) و کاسموس (Cosmos) بلاکچین‌های محبوب برای توکن‌ها هستند .

سه دلیل از مهم ترین دلیل اینکه تعداد توکن ها به مراتب بیشتر از کوین هاست عبارت است از :

زمان
کوین ها و توکن ها، در ابتدا توسط اشخاصی تشکیل می‌شوند که در اصطلاح به آن ها تیم های توسعه دهنده می‌گویند . یکی از مهم ترین دلایلی که این تیم ها برای شروع فعالیت ، توکن بودن را به کوین ترجیح می‌دهند صرفه جویی در زمان است . برای شخصی که اطلاعات و دانش کافی داشته باشد ساختن یک توکن در چند دقیقه یا چند ساعت ممکن است ، اما راه اندازی یک پلتفرم در بلاک چین به این سرعت ممکن نیست .
سادگی ایجاد توکن نسبت به کوین
ایجاد یک توکن، کار بسیار راحت تری نسبت به ایجاد کوین است . راه اندازی یک پلتفرم در سیستم بلاک چین پیچیدگی خاصی دارد که تخصص بالا نیاز دارد و برای ایجاد یک کوین، مراحل بسیار پیچیده‌ای باید انجام شود .

هزینه
هزینه راه اندازی یک شبکه بلاک چین به مراتب بیشتر از تولید توکنی است که بر بستر بلاک چین میزبان خود فعالیت می کند . ( تفاوت کوین و توکن چیست )

مقایسه کوین و توکن

به طور کلی، تفاوت کوین و توکن را می‌توان در چند جمله خلاصه کرد :
. کوین‌ها بلاکچین اختصاصی دارند اما توکن‌ها از بستر سایر بلاکچین‌ها برای فعالیت خود استفاده می‌کنند .
. توکن‌ها را می‌توان در تمام آدرس‌های بلاکچین میزبان ذخیره کرد . در حال حاضر بیشتر توکن ها از بستر بلاک چین اتریوم استفاده می کنند ، بنابراین، با داشتن یک کیف پول اتریوم می‌توانید توکن های این بلاک چین را خرید و فروش کنید . برای مثال؛ اگر قصد دارید معاملات تان را با ارز تتر انجام دهید می‌توانید برای خرید آن، آدرس کیف پول اتریوم را بدهید . اما هر کوین ، نیاز به کیف پول و آدرس اختصاصی دارد .
. کارمزد توکن‌ها معمولاً از رمزارز بومی بلاکچین کسر می‌شود اما کارمزد شبکه در کوین‌ها ، از خود کوین برداشت می‌شود .
. توکن‌ها کاربردهای مختلفی در شبکه دارند اما کوین‌ها معمولاً فقط واسطه معاملات هستند .

موارد استفاده از توکن چیست ؟

پلتفرم‌های ابر رایانه‌ای : Golem اولین ابر رایانه غیرمتمرکز جهان است که به طور انحصاری توسط دیتاسنترها ، لپ‌تاپ‌ها و رایانه‌های شخصی در سراسر جهان فعالیت می‌کند .
قراردادهای هوشمند : قرارداد هوشمند پروتکلی است که در صورت تحقق شرایط خود ، انجام تراکنش‌ها را به صورت خودکار انجام می‌دهد .
توکن های غیر قابل تعویض : ان اف تی که به اختصار به آن NFT می‌گویند ، یک نوع از توکن هایی است که به صورت دارایی های غیر قابل تعویض و منحصر بفرد هستند .
Dapps: اکثر توکن‌های رمزارزی به منظور فعالیت در اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (Dapps) در بلاکچین اتریوم طراحی شده‌اند . این توکن‌ها به عنوان درگاهی Dapps (مانند بازی‌ها یا سرویس‌های درخواستی که توسط اتریوم در بلاکچین مشترک خود طراحی شده‌اند) عمل می‌کنند . توکن‌های مبتنی بر اتریوم ، به یک جز اصلی در اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (Dapps) تبدیل شده‌اند .
هویت دیجیتال کاربران : توکن Civic، یک هویت‌سنجی دیجیتال غیرمتمرکز است که جهت تأیید دسترسی به خدمات دیجیتال ازجمله وبسایت‌ها و نرم افزارهای با محدودیت سنی انجام می شود . ( تفاوت کوین و توکن چیست )

موارد استفاده از کوین چیست ؟

حواله‌جات بین‌المللی : کوین ریپل (XRP) جهت تسهیل بدون وقفه پردازش تراکنش‌های بین‌المللی طراحی شده و پرداخت‌های آن به مجوز یا تأیید طرف مقابل نیازی ندارد.
ذخیره ارزش : کوین‌هایی مانند بیت‌کوین قصد دارند جایگزینی برای سیستم متمرکز بانکداری فعلی باشند ، بیت‌کوین با ارائه تراکنش‌های غیرمتمرکز، به یک دارایی ارزشمند قابل اعتماد تبدل شده است.
پول دیجیتال : دش (Dash) برخلاف سایر رمزارزها ، به دنبال بهبود ناشناس بودن است و تمرکز دش بر روی معاملات دیجیتال است .
انواع توکن و کاربرد آن چیست ؟

دسته‌بندی توکن‌ها صرفاً برای آسان‌تر کردن فهم روش کار آن‌ها است و هر توکن، ممکن است در دو دسته‌بندی تعریف شود ، و لزوما در یک دسته بندی قرار نمی گیرد .
توکن تتر که پشتوانه آن یک دلار آمریکا است ، با هدف حفظ ارزش سرمایه فعالان بازار در برابر نوسانات به وجود آمد .

توکن‌ها انواع مختلفی دارند که شامل دسته بندی های زیر می شوند :

. توکن‌های امنیتی (Security token)
توکن‌های امنیتی که به آن‌ها توکن اوراق بهادار هم گفته می‌شود ، به عنوان حق مالکیت فرد بر یک دارایی دیجیتالی یا غیر دیجیتالی استفاده می‌شوند . و حق توزیع دارایی را در اختیار افراد قرار می‌دهد. به لحاظ عملکرد ، این توکن‌ها شبیه به سهام ، اوراق ‌قرضه یا مشتقات هستند .
این نوع توکن‌ها در اثر افزایش نگرانی‌های دولت‌ها بر سر نظارت بر دارایی‌ها شکل گرفت.

. توکن‌های کاربردی (Utility tokens)
توکن‌های کاربردی ، خدمات خاصی را ارائه می‌کنند که فقط در شبکه خودشان قابل استفاده است .این دسته از توکن‌ها ، دسترسی به کالاها و خدمات یک پروژه خاص را فراهم می‌کند . همچنین می‌توان از آن‌ها به عنوان نوعی تخفیف یا دسترسی ویژه به کالا و خدمات یک پروژه استفاده کرد . برای مثال توکن Vethor که بر بستر بلاکچین Vechain فعالیت می‌کند ، به عنوان کارمزد و سوخت شبکه استفاده می‌شود .

. توکن‌های معاملاتی (Transactional Token)
معمولاً توکن‌های معاملاتی ، مانند ارزهای سنتی عمل می‌کنند و برای خرید و فروش کالا و خدمات مناسب هستند . در حالت کلی، هدف کریپتوکارنسی‌ها ذخیره ی ارزشی است (مانند پول نقد و طلا) که از طریق آن امکان خرید ، فروش و سایر تراکنش‌های مالی فراهم ‌شود . این ارزها قصد دارند تا کارکردی مانند دلار و یورو داشته باشند ، با این تفاوت که تحت حمایت دولت و یا هیچ نهاد دیگری نباشند . استیبل کوین‌هایی مانند تتر یا دای (Dai) از جمله این توکن‌ها هستند . ( تفاوت کوین و توکن چیست )

توکن و کوین (token vs coin): تفاوت در چیست؟

توکن و کوین

امروز، ما موضوعی را بررسی می‌کنیم که اغلب افرادی را که در حوزه ی ارزهای دیجیتال تازه کار هستند گیج می‌کند. گاهی اوقات افراد از واژه “coin” برای اشاره به آنچه دیگران “token” می‌نامند و از “token” برای اشاره به آنچه دیگران با عنوان “coin” استفاده می‌کنند، استفاده می‌نمایند.

برخی از افراد از هر دو نام برای اشاره به تمام دارایی‌های دیجیتالی موجود استفاده می‌کنند. با این حال، تفاوت‌های بسیار زیادی بین سکه‌های رمزنگاری و توکن‌های رمزنگاری وجود دارد. بنابراین مهم است که بدانید آنها چیستند؟

کوین چیست؟

سکه دیجیتال (کوین) دارایی‌ای است که بومیِ بلاک چین خود می‌باشد. بیت کوین، لایت کوین یا اتر را در نظر بگیرید. هر یک از این کوین ها در بلاک چین مخصوص به خود وجود دارند. بنابراین ، برای روشن تر شدن مطلب:

بیت کوین بر روی بلاک چین بیت کوین اجرا و کار می‌کند.
اتر بر روی بلاک چین اتریوم اجرا و کار می‌کند.
NEO بر روی بلاک چین NEO اجرا می‌شود و کار می‌کند .

معاملات سکه‌های دیجیتالی می‌تواند از فردی به فرد دیگر انجام شود. با این حال ، هنگام ارسال و دریافت، هیچ سکه فیزیکی جابجا نمی‌شود. همه “کوین ها” به عنوان داده‌های یک پایگاه داده عظیم جهانی وجود دارند. این پایگاه داده (یا بلاک چین) تمام تراکنش‌ها را پیگیری می‌کند و توسط رایانه‌های سراسر جهان بررسی و تأیید می‌شوند.

نکته: قبل از ادامه خواندن این مطلب – اگر هنوز با فناوری بلاک چین آشنا نیستید، مقاله‌ی بلاک چین ما را بخوانید.
مهم است که قبل از درک تفاوت بین کوین و توکن ، بلاک چین را بفهمید!

چگونه از کوین استفاده می‌شود؟

کوین های دیجیتال عموماً همانند سکه های واقعی استفاده می‌شوند (به عنوان پول). می‌توانید به کوین هایی مانند بیت کوین ، لایت کوین و مونرو، درست مانند سکه های کیف پول یا قلک خود فکر کنید. اغلب، آنها هیچ هدف دیگری جز استفاده به عنوان پول و ایجاد سود ندارند.

از کوین ها برای موارد زیر استفاده می‌شود

برای انتقال پول (می‌توانید با استفاده از آنها مبلغی را بدهید و یا دریافت کنید).
به عنوان ذخیره ارزش (می‌توان آنها را ذخیره کرد و بعداً با چیزی مفید جایگزین کرد).
استفاده به عنوان واحد حساب (می‌توانید کالاها یا خدمات را با استفاده از آنها قیمت گذاری کنید).

بیایید از بیت کوین به عنوان مثال استفاده کنیم تا مطمئن شویم که جملات بالا را درک کرده اید. BTC می‌تواند برای پرداخت کالا و خدمات در سراسر اینترنت و در بسیاری از مکان‌های دنیای واقعی نیز مورد استفاده قرار گیرد. می‌توانید آن را برای مدت طولانی ذخیره کنید و هیچ اتفاقی برای آن نمی افتد. همچنین می‌توانید بعداً آن را با چیزی با ارزشِ برابر عوض کنید.

به غیر از این استفاده‌های پولی، هیچ کاربرد دیگری برای بیت کوین وجود ندارد و صرفا از آن به عنوان پول استفاده می‌شود. با این حال ، برخی از کوین های دیجیتال (مانند Ether ، NEO و DASH) دارای ویژگی های بیشتری هستند و فقط به عنوان یک پول مفید نیستند.

مواردی از استفاده‌ی توکن و کوین ها غیر از مصارف پرداختی و مالی

•اتر (ETH) برای تقویت معاملات در شبکه اتریوم استفاده می‌شود. توکن ها می‌توانند بر روی اتریوم ساخته شوند. همچنین هزینه‌های استخراج را تأمین می‌کند (به رایانه‌هایی که تراکنش‌های شبکه اتریوم را تأیید می‌کنند پاداش می‌دهد).

• سود سهام NEO در کیف پول دیجیتالی مخصوصش واریز می‌شود. این سود با عنوان GAS شناخته می‌شود. توکن ها می‌توانند بر روی NEO ساخته شوند‌، درست مانند اتریوم. هنگام ارسال توکن در شبکه NEO، باید GAS را به عنوان هزینه تراکنش بپردازید. به همان روشی که Ether برای پرداخت هزینه Ethereum استفاده می‌شود.

•در نهایت، نگه داشتن مقدار کافی‌ای از Dash به کاربران اجازه می‌دهد تا در مورد تصمیمات مهم شبکه Dash رای دهند. اگر ایده ای برای ارتقاء شبکه DASH وجود داشته باشد، کسانی که دارای Dash کافی هستند می‌توانند تصمیم بگیرند که آیا ارتقا باید انجام شود یا خیر. این حق رأی به دارندگان DASH اجازه می‌دهد تا در مورد چگونگی تکامل پروژه نظر دهند.

نمونه هایی از کوین ها:

امروزه همه دارایی های دیجیتالی با ارزش بازار به عنوان کوین (سکه) تعریف می شوند. با این حال، همه سکه ها ارزش بازار بالایی ندارند. وب سایت Coinmarketcap بیش از 900 نمونه مختلف کوین را فهرست کرده است.

توکن و کوین

توکن چیست؟

توکن ها اغلب سکه های دیجیتال نامیده می شوند. اما این درست نیست و تفاوت عمده ای وجود دارد! توکن ها در بلاک چین های موجود ایجاد می‌شوند. در حقیقت، به لطف ایجاد و تسهیل قراردادهای هوشمند، رایج ترین پلتفرم توکن، بلاک چین اتریوم است. توکن هایی که بر روی پلتفرم اتریوم ساخته شده اند به عنوان توکن ERC-20 شناخته می‌شوند.

موارد دیگری مانند NEO ، Waves ، Lisk و Stratis وجود دارند. همانطور که در بالا ذکر شد، توکن های روی بستر اتریوم به عنوان توکن ERC-20 شناخته می‌شوند، اما NEO از توکن های معروف به توکن های NEP-5 استفاده می‌کند. هر کسی می‌تواند توکن سفارشی خود را در یکی از این سیستم عامل ها ایجاد کند.

نحوه ایجاد توکن ها:

در واقع به طرز شگفت آوری توانایی فنیِ کمی نیاز دارد. ما آن را به یک مبتدی توصیه نمی کنیم، اما برای کسی که تجربه برنامه نویسی کمی هم دارد، آنقدرها که فکر می‌کنید طول نمی‌کشد. با این حال ، توسعه دهنده ،باید برخی از کوین های بومی را برای آن بلاک چین هزینه کند.

به عنوان مثال ، اگر توکن در بستر Ethereum ایجاد می شود، سازنده باید مقداری Ether هزینه کند تا ماینرهای شبکه اعتبار تراکنش را تأیید کنند. مهم است که به خاطر داشته باشید که هزینه‌ها برای همه معاملات توکن در بلاک چین باید پرداخت شود، نه فقط برای ایجاد توکن.

بنابراین ، هر برنامه ای که بر روی اتریوم ساخته شده است، باید از کوین‌های اتر برای انتقال توکن‌های خاص برنامه از یک کاربر به کاربر دیگر یا بین برنامه و کاربر استفاده کند. این همان چیزی است که معاملات کوین ها نیاز به پرداخت هزینه به کسانی که امنیت شبکه را پرداخت می کنند، دارد.

هدف از ایجاد توکن ها

اکثر توکن ها برای استفاده با برنامه های غیر متمرکز یا dApps وجود دارند. هنگامی که توسعه دهندگان در حال ایجاد توکن خود هستند، می‌توانند تصمیم بگیرند که چند واحد می‌خواهند بسازند و این توکن های جدید در هنگام ایجاد به کجا ارسال می‌شوند. پس از ایجاد ، اغلب از توکن ها برای فعال کردن ویژگی‌های برنامه ای که برای آنها طراحی شده اند، استفاده می شوند.

به عنوان مثال ، Musicoin توکنی است که به کاربران امکان می دهد به ویژگی های مختلف بستر Musicoin دسترسی داشته باشند. از جمله این ویژگی‌ها می‌تواند تماشای موزیک ویدئو یا پخش آهنگ باشد.

مزیت بزرگ ایجاد یک توکن:

از آنجا که توسعه دهنده dApp و توکن مجبور نیست بلاک چین خود را ایجاد کند، در وقت و منابع آنها صرفه جویی می‌شود. آنها می‌توانند در عین بهره مندی از امنیت بلاک چین بومی، از ویژگی‌های ارزهای رمزنگاری شده با برنامه خود استفاده کنند.

زمان تنها چیزی نیست که آنها را نجات می دهد. (اگر آنها بلاک چین و کوین خود را به جای dApp و توکن ایجاد می‌کردند، باید ماینرها را نیز برای تأیید تراکنش های خود پیدا کنند). برای ایجاد یک بلاک چین قوی که قابل حمله نیست، به ماینرهای زیادی نیاز است. بسیار منطقی است که بسیاری از رایانه‌ها روی یک بلاک مشترک که چندین برنامه می‌توانند روی آن کار کنند، فعالیت نمایند، تا هزاران بلاکچین ضعیف و عمدتا متمرکز وجود داشته باشد.

سپس می‌توانید از همان دستگاه برای تأیید هویت خود در نقاط مختلف مسیر (فرودگاه ، هتل و غیره) استفاده کنید.
هر شرکت یا سازمانی که از هویت دیجیتالی خود در آن استفاده می‌کنید، می‌تواند داده‌ها را با استفاده از بلاک چین تأیید کند.

پلتفرم Civic

هرچه بیشتر از برنامه استفاده شود، اعتماد شخص ثالث به هویت دیجیتالی ذخیره شده در Civic بیشتر می‌شود. توکن CVC برای معامله در خدماتی مرتبط با هویت استفاده می‌شود. برای پرداخت شناسه (بانک‌ها ، دولت‌ها و سایر منابع مورد اعتماد) برای انجام چک‌های مورد نیاز در ” Know your customer ” استفاده می‌شود.

سوابق این مورد در بلاک چین ذخیره می‌شود. برخی از CVCها نیز برای شما، کاربر ارسال می کنند. این امر برای تشویق استفاده از سیویک است زیرا شرکت‌هایی که نیاز به تأیید اسناد دارند، تفاوت بین توکن و کوین در نهایت باید از کاربران توکن بیشتری بخرند.
این موضوع باعث ایجاد اقتصادی می‌شود که در آن، همه برای مشارکت پاداش می‌گیرند.

همانطور که مشاهده می‌کنید ، توکن سیویک به گونه ای عمل می‌کند که فراتر از استفاده پولی است. همچنین ، پلتفرم Civic BTC ، ETH یا NEO را برای استفاده از خدماتِ آنها نمی پذیرد. (این فقط در مورد توکن CVC است). اما هر تراکنش به مقداری Ether نیز احتیاج دارد، زیرا بر روی بلاک چین اتریوم ساخته شده است و ماینرها باید برای انجام تراکنش‌ها پول پرداخت کنند.

تفاوت کوین و توکن چیست؟

تفاوت کوین و توکن

تفاوت کوین Coin و توکن Token مسئله ای است که اغلب افرادی که تازه وارد دنیای رمزارز می شوند، سردرگم می کند؛
سکه (کوین) و نشانه (توکن).

گاهی اوقات مردم از اصطلاح «سکه» برای اشاره به آنچه دیگران «توکن» می نامند، استفاده می کنند و گاهی «نشانه» برای آنچه دیگران «سکه» می خوانند. برخی از افراد برای همه دارایی های دیجیتال موجود را با هر دو نام می خوانند.

اما تفاوت های زیادی بین سکه های رمزنگاری شده و توکن های رمزنگاری شده وجود دارد؛ لذا مهم است که بدانید هر کدام از آن ها چیست. این مقاله با بررسی دلیل سردرگمی در مورد این دو اصطلاح آغاز می شود و سپس توضیحاتی را درباره اینکه سکه چیست و توکن چیست ارائه می دهد. همچنین نمونه هایی از سکه ها و توکن ها و نحوه استفاده از هر کدام از آن ها را شرح می دهد.

سکه دیجیتال (کوین) چیست؟

تعریف سکه دیجیتال این است: یک دارایی که روی بلاک چین مخصوص خود ایجاد شده است. بیت کوین ، لایت کوین، اتر و سکه‌هایی مثل کونوس اچ (CCH) را در نظر بگیرید. هر کدام از این سکه ها برای خود بلاک چین مستقل و ویژه ای دارند که روی آن اجرا می شوند.

برای اینکه واضح تر بگوییم:

  • بیت کوین در بلاک چین بیت کوین کار می کند
  • اتریوم (ETH) در بلاک چین اتریوم کار می کند
  • کونوس اچ در بلاک چین خود یعنی بلاک چین کونوس اچ کار می کند (NEO) در بلاک چین نئو (NEO) کار می کند

تراکنش های سکه های دیجیتال از یک شخص به شخص دیگر انجام می شود. البته هیچ سکه فیزیکی هنگام ارسال و دریافت آنها منتقل نمی شود. همه «سکه ها» داده هایی در یک دیتابیس عظیم جهانی است. این پایگاه داده (یا بلاک چین) همه تراکنش ها را ردیابی می کند و توسط تفاوت بین توکن و کوین رایانه هایی در سراسر جهان بررسی و تأیید می شود.

نکته: قبل از ادامه مقاله باید این نکته را بدانید. اگر با فناوری بلاک چین آشنایی ندارید، مقاله بلاک چین را بخوانید تا بیشتر با آن آشنا شوید. قبل از تلاش برای درک تفاوت سکه و توکن، باید بلاکچین را درک کنید.

سکه دیجیتال چگونه استفاده می شود؟

سکه های دیجیتال معمولا به همان روشی که سکه در زندگی واقعی به کار می رود، به عنوان پول استفاده می شوند. می توانید سکه هایی مانند بیت کوین، مونرو، کونوس اچ یا لایت کوین را مانند سکه هایی بدانید که در کیف پول دیجیتالی تان یا قلکتان هست.

برخی سکه ها اغلب کاربردی جز استفاده به عنوان پول ندارند. این سکه های «صرفا نقد» برای این موارد استفاده می شوند:

  • انتقال پول (می توانید با آنها ارسال و دریافت ارزش کنید)
  • ذخیره ارزش (می توان آنها را ذخیره و بعدا با چیز مفیدی مبادله کنید)
  • واحد محاسبه (می توانید کالاها یا خدمات را با آنها قیمت گذاری کنید)

بیایید از مثال بیت کوین استفاده کنیم تا مسائل مطرح شده را بهتر درک کنیم:

  • از بیت کوین می توان برای پرداخت هزینه کالاها و خدمات در سراسر اینترنت و همچنین در بسیاری از مکان های دنیای واقعی استفاده کرد.
  • می توانید آن را برای مدت زمانی طولانی ذخیره کنید و در این مدت اتفاقی برای آن نمی افتد. بعدا می توانید آن را با کالا یا خدمات با ارزشی مبادله کنید.
  • کالا یا خدماتی را که خریداری می کنید، می توان با بیت کوین ارزش گذاری کنید.

بیت کوین غیر از این کاربردهای پولی هیچ کاربرد دیگری ندارد. نمی توان برای به دست آوردن بیت کوین بیشتر، بیت کوین موجود را سهام گذاری (سپرده دارای سود) کرد. همچنین، بیت کوین برای اجرای هیچ نرم افزار خاصی مورد استفاده قرار نمی گیرد. فقط و فقط به عنوان پول استفاده می شود و بس.

اما برخی از سکه های دیجیتال (مانند اتر، نئو، کونوس اچ) ویژگی هایی فراتر از صرف پول را دارد. در میان این ویژگی ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

اتر (ETH) برای تأمین تراکنش های شبکه اتریوم استفاده می شود. می توان روی اتریوم توکن ایجاد کرد، اما همچنان اتر برای ارسال توکن لازم است. هزینه های استخراج هم با این سکه تأمین می شود (پاداش رایانه هایی که تراکنش ها را تایید می کنند).

نئو (NEO) برای کسب سود در کیف پول سهام گذاری می شود. این سود سهام به عنوان گس (GAS) شناخته می شود. می توان در نئو درست مثل اتریوم توکن ایجاد کرد. اما هنگام ارسال یک توکن در شبکه نئو، باید برای کارمزد تراکنش، گس (یا همان سکه نئو) پرداخت کرد.

در مورد دش (DASH) هم دارندگان این سکه می توانند در تصمیم گیری های مهم شبکه مشارکت کنند. اگر ایده ای برای به روزرسانی شبکه دش پیشنهاد شده باشد، کسانی که به اندازه کافی سکه دش دارند می توانند برای تصمیم گیری در مورد بروزرسانی رأی دهند.

سکه های کونوس نیز از ویژگی ها مشابهی برخوردارند:

کونوس اچ (CCH)؛ این سکه اما قابلیت های بسیار فراتری نیز دارد. بلاک چین کونوس اچ قرار است امکان ایجاد توکن های خدماتی و کالایی مانند توکن های سهام و کالاهایی مثل طلا، نقره، گندم و… را فراهم کند که سکه کونوس اچ نقش مهمی در فعالیت این توکن ها ایفا خواهد کرد.

نمونه هایی از سکه های دیجیتال

امروزه همه دارایی های دیجیتالی که بالاترین ارزش کل بازار را دارند، به عنوان سکه شناخته می شوند. اما همه سکه ها ارزش کل بازار بالایی ندارند. وب سایت کوین مارکت کپ (Coinmarketcap) بیش از 900 نمونه مختلف از سکه ها را فهرست کرده است.
البته ما قصد نداریم تک تک سکه های دیجیتال را در اینجا فهرست کنیم. لیست کامل را می توانید در کوین مارکت کپ مشاهده کنید. ما برخی از موارد آشنا تر و ویژگی های آنها را آوردیم که می تواند به درک شما از مفهوم اصطلاح «سکه» کمک کند.

توکن چیست؟

خیلی وقت ها به توکن ها سکه دیجیتال گفته می شود، اما این درست نیست. یک تفاوت عمده وجود دارد.
توکن ها در بلاک چین هایی ایجاد می شوند که از قبل وجود داشتند. اتریوم به لطف ایجاد و تسهیل قراردادهای هوشمند، متداول ترین پلتفرم بلاک چینی توکن است. توکن هایی که بر روی این پلتفرم ساخته می شوند، با عنوان توکن های ERC-20 شناخته می شوند.

اما بلاک چین های دیگری مانند نئو، ویوز (WAVES) و کونوس اچ وجود دارد که می توان روی آن ها توکن ایجاد کرد. به عنوان مثال توکن های نئو تحت عنوان NEP-5 شناخته می شوند. هرکسی می تواند توکن دلخواه خود را روی یکی از این پلتفرم ها ایجاد کند.

توکن چگونه ایجاد می شود؟

جالب است بدانید که ساخت توکن توانایی فنی چندانی نیاز ندارد. ایجاد توکن برای فردی که کاملا تازه وارد است توصیه نمی شود، اما برای کسی که کمی تجربه برنامه نویسی دارد، کار زیادی نمی برد. البته توسعه دهنده باید مقداری سکه بومی بلاک چین مورد نظر را برای ایجاد توکن هزینه کند.

به عنوان مثال، اگر توکن در اتریوم ایجاد می شود، سازنده باید کمی اتر خرج کند تا استخراج کنندگان شبکه بتوانند تراکنش (ایجاد) توکن را تأیید کنند.

همچنین، اگر قرار است توکن در بلاک چین کونوس اچ ساخته شود، توسعه دهنده باید مقداری سکه کونوس اچ برای کارمزد ایجاد خرج کند.

به یاد داشته باشید که کارمزدها برای همه تراکنش های مربوط به توکن در یک بلاک چین باید پرداخت شود، نه فقط برای ایجاد توکن. بنابراین، هر نرم افزار ساخته شده روی اتریوم باید از سکه های اتر برای انتقال توکن های خاص برنامه از یک کاربر به کاربر دیگر یا بین برنامه و کاربر استفاده کند.

این کار دقیقا به همان روشی تفاوت بین توکن و کوین انجام می شود که در مورد تراکنش سکه ها، باید به کسانی که تامین امنیت شبکه را به عهده دارند، سکه پرداخت شود.

هدف توکن ها

بیشتر توکن ها برای استفاده در نرم افزارهای غیرمتمرکز یا dApp ایجاد می شوند. وقتی توسعه دهندگان توکن خود را ایجاد می کنند، می توانند تصمیم بگیرند که چند واحد از آن ایجاد شود و پس از ایجاد به کجا ارسال شوند. توسعه دهنده در این مرحله باید مقداری از سکه بومی آن بلاک چین را پرداخت کند.

توکن ها پس از ایجاد اغلب برای فعال کردن قابلیت های نرم افزاری که برای آن طراحی شده اند، به کار می روند. به عنوان مثال، موزیکوین (Musicoin) توکنی است که به کاربران امکان دسترسی به ویژگی های مختلف پلتفرم موزیکوین (Musicoin) را می دهد. این ویژگی ها می تواند شامل تماشای یک نماهنگ یا پخش یک موزیک باشد.

صرافی بایننس (Binance) نیز توکن مخصوص خود را با نام BNB دارد. کاربرانی که برای انجام معاملات خود از BNB استفاده کنند، 50 درصد کارمزد کمتری پرداخت می کنند.

اما برخی از توکن ها با هدفی کاملا متفاوت ایجاد می شوند؛ یعنی نمایندگی اقلام فیزیکی. فرض کنید می خواهید خانه خود را با استفاده از یک قرارداد هوشمند بفروشید. از نظر فیزیکی نمی توانید خانه خود را در این قرارداد هوشمند قرار دهید، می توانید؟ معلوم است که نمی توانید.

اما در عوض می توانید از یک توکن استفاده کنید که نمایانگر خانه شما باشد. وی پاور (WePower) نمونه خوبی از توکنی است که به منزله یک کالای فیزیکی است. این توکن نماینده انرژی برق است. پروژه وی پاور یک نرم افزار غیرمتمرکز است که به کاربران اجازه می دهد با استفاده از قراردادهای هوشمند اقدام به خرید و فروش برق کنند. هر توکن وی پاور (WPR) معادل مقدار مشخصی انرژی برق است.

توکن های تعویض ناپذیر یا NFT نیز از این دسته توکن ها هستد و نماینده یک کالای منحصر به فرد مانند کالای کلکسیونی، خانه، آثار هنری یا مواردی از این قبیل هستند. یعنی نمی توان یک توکن تعویض ناپذیر را با یکی دیگر تعویض کرد، چراکه ارزش آن ها متفاوت است. یک واحد بیت کوین دقیقا هم ارزش با یک واحد دیگر آن است و می توان آن دو را با هم عوض کرد. یا یک اسکناس 10 هزار تومانی را می توان با یکی دیگر عوض کرد. اما توکن تعویض ناپذیر را نمی توان اینگونه مبادله کرد.

مزیت بزرگ ایجاد توکن

این واقعیت که توسعه دهندگان نرم افزارهای غیرمتمرکز و توکن ها نیازی به ایجاد بلاک چین مخصوص خود ندارند، باعث صرفه جویی در وقت و منابع آنها می شود. آنها می توانند ضمن بهره مندی از امنیت بلاک چین بومی، از قابلیت های رمزارز آن بلاک چین نیز برای نرم افزار خود استفاده کنند.

زمان تنها چیزی نیست که در این روش در آن صرفه جویی می شود. اگر آنها بلاک چین و سکه خود را به جای نرم افزار غیرمتمرکز و توکن ایجاد کنند، برای تأیید تراکنش های خود نیز باید استخراج کنندگان یا اعتبارسنج هایی را پیدا کنند.
برای ایجاد یک بلاک چین قوی که از خطر حملات مصون باشد، به تعداد زیادی ماینر، سهام گذار یا تاییدکننده نیاز است.

برای بسیاری از رایانه ها منطقی تر است که روی یک بلاک چین مشترک که چندین برنامه دارد، کار کنند تا اینکه هزاران بلاک چین ضعیف و اغلب متمرکز وجود داشته باشند که فقط یک پروسه بسیار طولانی تر و بسیار گران ترند.

نگاهی دقیق تر به عملکرد توکن ها

توکن ها برای تعامل با نرم افزارهای غیرمتمرکز که روی بلاک چین های مختلف ساخته شده اند نیز استفاده می شوند. یک مثال خوب سیویک (Civic) است. سیویک از توکنی به نام CVC استفاده می کند.

این نرم افزار هویت های رمزگذاری شده در بلاکچین اتریوم را ردیابی می کند. هدف آن ارائه روشی ارزان تر، مطمئن تر و کارآمدتر برای بررسی هویت است. در اینجا نگاهی به نحوه کار آن می اندازیم.

اگر به سفر خارجی بروید، باید هویت خود را در خیلی جاها تایید کنید. اولین جا احتمالا فرودگاه است. اگر این شرکت هواپیمایی شریک شرکت سیویک باشد، یک کد QR برای شما ارسال می کند تا از شما (مسافر) اطلاعاتی بخواهد.

شما هم با استفاده از نرم افزار سیویک، اطلاعات هویتی خود را مستقیما از گوشی تلفن همراه خود به شرکت ارسال می کنید. اطلاعات در گوشی شما ذخیره شده، اما کاملا رمزگذاری شده است. این کار از سرقت آن جلوگیری می کند. اثر انگشت یا اسکن چشم اثبات می کند که شما مالک داده های دریافتی هستید.

از همان گوشی برای تأیید هویت خود در جاهای دیگر مثل فرودگاه ، هتل و غیره هم استفاده کنید. هر شرکت یا سازمانی که در آن از هویت دیجیتالی خود استفاده می کنید، می تواند داده ها را با استفاده از بلاک چین اعتبارسنجی کند.

توکن CVC برای تراکنش های این سرویس های مربوط به هویت استفاده می شود. این توکن برای پرداخت به تاییدکننده هایی مثل بانک ها، دولت ها و سایر منابع معتبر برای انجام بررسی هایی نظیر KYC (مشتری خود را بشناس) به کار می رود. سوابق این ها در بلاک چین ذخیره می شود.

توکن اوراق بهادار، توکن سهام، توکن خدماتی

در پایان این بخش، اجازه بدهید نگاهی هم به دیگر انواع توکن ها داشته باشیم. این توکن ها با عناوینی مثل توکن اوراق بهادار یا دارایی، توکن پرداخت، توکن سهام و توکن خدماتی شناخته می شوند.

در فوریه 2018، نهاد تنظیم مقررات مالی سوئیس (FINMA) دستورالعمل هایی را منتشر کرد که تعریف توکن های اوراق بهادار یا دارایی، خدماتی یا پرداختی را مشخص می کرد. این تعاریف به نهادهای دولتی کمک می کند که نحوه رفتار با توکن های مختلف را بدانند.

توکن اوراق بهادار: بیشتر توکن هایی که در عرضه اولیه سکه (ICO) صادر می شوند، اوراق بهادار هستند. عرضه اولیه سکه فرایندی مشابه عرضه اولیه سهام در بازارهای بورس است که شرکت های رمزارز طی آن سکه ها یا توکن های خود را در معرض فروش عمومی می گذارند.

افرادی که اقدام به خرید توکن ها در عرضه اولیه سکه می کنند، این کار را با انتظار سود انجام می دهند. طبق قوانین سوئیس، با این توکن ها مانند اوراق بهادار سنتی رفتار می شود.

توکن های سهام: اگر یک توکن نشان دهنده سهم یا سهامی در شرکت صادرکننده آن باشد، توکن سهام نام دارد. البته تعداد کمی از شرکت ها عرضه اولیه سکه ای را به این شرکت امتحان کرده اند، چراکه دستور العمل های قانونی زیادی در مورد قانونی یا غیرقانونی بودن آن وجود ندارد.

توکن های خدماتی: توکن های کاربردی نیز نامیده می شوند. این توکن ها برای دسترسی مردم به یک محصول یا خدمات خاصی به کار می روند. این توکن ها همچنین به لحاظ تعداد عرضه محدود هستند، چراکه انتظار می رود از محل همین محدودیت ارزش خود را بالا ببرند.

توکن های پرداختی: این توکن ها هدف دیگری غیر از پرداخت هزینه کالاها و خدمات ندارند.
نهاد تنظیم مقررات سوئیس هنگام دسته بندی توکن های موجود، مراقب بود که هشدار دهد ممکن است یک توکن در بیش از یک دسته قرار گیرد.

به احتمال زیاد با تثبیت بیشتر فضای توکن ها، تنظیم کنندگان مالی دیگر کشورها تعاریف متفاوت تری ارائه دهند. عرضه های اولیه سکه و توکن هنوز هم مفاهیم بسیار جدیدی هستند، به همین خاطر اینکه قوانین هنوز از این فضا عقب هستند، قابل درک است.

نتیجه گیری

اکنون باید دانسته باشید که وقتی کسی می گوید «سکه» (کوین) یا «توکن»، منظور او دقیقا چه چیزی است. خیلی هم گیج کننده نبود، نه؟

حالا باید بدانید که ساده ترین تعریف سکه و توکن اینگونه است: سکه ها روی بلاک چین خودشان قرار می گیرند. اما توکن ها بلاک چین مخصوص خود را ندارند، بلکه روی یک بلاک چین دیگر ایجاد می شوند.

همچنین باید فهیمده باشید که سکه ها اغلب فقط و فقط به عنوان جایگزین پول به کار می روند، اگرچه برخی از سکه ها کاربردهای دیگری هم دارند که البته آن هم تا حدود مربوط به ارزش پولی آن ها است.

اما توکن ها هدف دیگری دارند. اگر برای استفاده در نرم افزار غیرمتمرکز ایجاد شده باشند، هدف آنها به خود نرم افزار وابسته است. در بعضی موارد، برای قابلیت هایی مانند حق رأی استفاده می شوند. در موارد دیگر، برای تراکنش های داخلی نرم افزار غیرمتمرکز یا پاداش دادن به کاربران با مواردی مانند تخفیف کارمزد (مثل بایننس) به کار می روند.

در موردی دیگر توکن ها برای نمایاندن یک کالای فیزیکی منحصر به فرد به کار می روند که در این صورت به آن ها توکن تعویض ناپذیر (NFT) گفته می شود.

اکنون با این دانسته ها می توانند با دقت تشخیص دهید که در بازار بزرگ رمزارزها چه چیزی کوین است و چه چیزی توکن.

توکن ارز دیجیتال چیست؟ و چه کاربردی دارد؟

توکن ارز دیجیتال چیست؟ و چه کاربردی دارد؟

اگر در مورد رمز ارز و بلاک چین مطالعه کرده باشید، ممکن است در مورد « توکن‌ ارز دیجیتال » شنیده باشید. برای این که بدانید توکن ها چه هستند و چه تفاوتی با کوین هایی مانند بیت کوین دارند؟ ادامه ی مقاله ی «”توکن ارز دیجیتال چیست؟ و چه کاربردی دارد؟”» را بخوانید.

توکن (token) چیست؟

اصطلاح توکن به مسئله رمز ارز ها اشاره دارد. و توکن نمونه ای از رمز ارز ها است. می توان به صورت کلی رمز ارز ها را به کوین یا توکن تقسیم بندی کرد. یکی از مهم ترین تفاوت های توکن و کوین، در این است که کوین ها بلاک چین مخصوص خود را دارند، اما توکن ها از بلاک چین کوین ها استفاده می کنند. و وجه مشابه ی هر دوی آن ها، استفاده از بلاک چین است.

توکن ‌ها معمولا برای سرمایه گذاری استفاده می ‌شوند، اما این توانایی را دارند تفاوت بین توکن و کوین که در مسائل دیگر هم استفاده شوند. این توکن‌ ها به طور معمول از طریق فرآیند استاندارد ارائه اولیه کوین ( ICO ) ایجاد می‌ شوند، توزیع می ‌شوند، فروخته می‌ شوند و به گردش در می ‌آیند.

توکن ارز دیجیتال چیست؟ و چه کاربردی دارد؟ | صرافی روتیکس

توضیحات مختصر در رابطه با توکن ‌ها:

* توکن ها نوعی ارز دیجیتال محسوب می شوند که نشان دهنده یک دارایی در بلاک چین هستند.

* توکن ها را می توان برای مقاصد سرمایه گذاری، حفظ ارزش دارایی یا خرید استفاده کرد.

* کوین ها و توکن ارز دیجیتال از انواع رمز ارز ها با عملکرد‌ های متفاوت هستند.

توکن‌‌ ها چگونه کار می کنند؟

توکن ارز دیجیتال چیست؟ و چه کاربردی دارد؟ همان طور که در بالا ذکر شد، توکن ها نوعی ارز دیجیتال هستند. رمز ارز ها هم جزئی از خانواده ارز ها هستند که روی بلاک چین قرار دارند. بلاک چین ها پایگاه های داده ویژه ای هستند که اطلاعات را در بلوک هایی ذخیره می کنند که سپس به هم متصل می شوند. این بدان معناست که توکن‌ های رمز نگاری شده، که رمز ارز نیز نامیده می‌ شوند، واحد ارزش خاصی را نشان می ‌دهند.

در رمز ارز ها از الگوریتم ها و تکنیک های مختلف رمز نگاری استفاده شده است، تا از داده ها به خوبی محافظت شود. مانند رمز گذاری منحنی بیضوی، جفت‌ های کلید عمومی-خصوصی، و توابع هش و… از سوی دیگر، ارز های دیجیتال سیستم‌ هایی هستند که امکان پرداخت آنلاین امن را فراهم می ‌کنند که به عنوان خرید مجازی نامیده می ‌شود.

نکته مهم: کوین ها اشکالی از ارز هستند که می توان از آن ها برای خرید یا معامله استفاده کرد، اما شما می توانید از توکن برای دلایل دیگری نیز استفاده کنید، از جمله به عنوان ذخیره ی دارایی بدون افت شدید قیمت، اعتبار سنجی، پرداخت شرطی و حتی رای گیری! و خیلی از موارد دیگر…

تفاوت توکن (token) و آلت کوین (altcoin) و کوین (coin) در چیست؟

اصطلاح توکن ارز دیجیتال اغلب به اشتباه در دنیای ارز های مجازی به جای دو کلمه کوین و آلت کوین استفاده می شود، ولی این اصطلاحات کاملا از هم دیگر متفاوت هستند.

کوین یا آلت کوین یک ارز استاندارد هستند که برای انجام یا دریافت پرداخت ‌ها در بلاک چین استفاده می ‌شوند. و محبوب ‌ترین رمز ارز، در حال حاضر بیت کوین (BTCUSD) است که خود او یک کوین محسوب می شود.

آلت کوین ها یکی از انواع ارز های دیجیتال هستند که پس از موفقیت بزرگی که بیت کوین به دست آورد راه اندازی شدند. این اصطلاح به معنای کوین های جایگزین به غیر از بیت کوین یا بعد از بیت‌ کوین محسوب می شود. آن ها به عنوان جایگزین های پیشرفته بیت کوین راه اندازی شدند که ادعا می کنند در برخی از موارد نسبت به بیت کوین برتری بیشتری دارند.

لایت کوین یا Lightcoin (LTCUSD)، بیت کوین کش یا Bitcoin Cash (BCHUSD)، نیم ‌کوین یا Namecoin و دوج ‌کوین Dogecoin (DOGEUSD) نمونه‌ های رایج آلت ‌کوین ‌ها هستند. اگر چه هر کدام طعم سطوح مختلفی از موفقیت را چشیده اند، اما هیچ کدام نتوانسته اند محبوبیتی مشابه بیت کوین کسب کنند.

کوین ها و آلت کوین ها اساساً ارز های مجازی هستند که دارای بلاک چین اختصاصی خود هستند و در درجه ی اول به عنوان ارزی برای پرداخت های دیجیتال استفاده می شوند. از سوی دیگر، توکن ‌ها به‌ عنوان وسیله‌ ای برای ایجاد و اجرای برنامه‌ های غیر متمرکز و قرارداد های هوشمند استفاده می شوند. و همچنین از توکن ‌ها می توان برای تسهیل تراکنش‌ ها استفاده کرد.

طبق گفته ی سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (FINRA)، عده ای سعی می کنند با عرضه ی اولیه توکن های نا معتبر خود، جذب سرمایه کنند. بنابراین مطمئن شوید که قبل از سرمایه‌ گذاری در هر ارز دیجیتال، تحقیقات خود را انجام بدهید، به همان روش و دقتی که موقع سرمایه گذاری در هر سهام دیگری تحقیقات انجام می‌ دهید.

توکن ارز دیجیتال چیست؟ | صرافی ارز دیجیتال روتیکس

توکن غیر قابل تعویض یا توکن غیر مثلی چیست؟

برخی از محبوب ‌ترین انواع توکن ‌ارز دیجیتال « توکن ‌های غیرقابل تعویض » یا NFT هستند. به آن ها “غیر قابل تعویض” گفته می شود چون که قابل تعویض با یک دیگر نیستند. هر توکن نشان دهنده مالکیت یک دارایی خاص، مانند یک کار هنری، یک دارایی دیجیتالی، یا حق انجام دادن یک کار، مانند: رای دادن است.

برخی از انواع توکن ها

توکن‌ ها روی یک بلاک چین شامل توکن ‌های پاداش، توکن ‌های ارزی، توکن ‌های کاربردی، توکن های nft، توکن ‌های امنیتی و توکن ‌های دارایی و… می شوند.

توضیحات مختصر در مورد برخی از توکن ها :

توکن ارزی:

یک از رایج ترین انواع توکن است که از آن برای عملیات پرداخت استفاده می‌شود.

توکن دارایی:

از این توکن در مواردی مانند اثبات اسناد استفاده می شود.

توکن‌ جایزه:

برای دادن امتیاز به مشتریان و کارمندان وفادار و… استفاده می شود.

توکن‌های بهادار:

برای سرمایه گذاری طولانی مدت می توان توکن ‌های بهادار استفاده کرد.

توکن ‌های کاربردی:

توکن‌ های کاربردی اساساً رمز ارز هایی هستند که برای هدف خاصی مانند خرید یک کالا یا خدمات استفاده می شوند. به عنوان مثال، اگر می ‌خواهید اطلاعاتی را به صورت آنلاین ذخیره کنید، رایج‌ ترین راه امروزه این است که مشتری یک سرویس میزبانی مانند Google Drive، Dropbox یا خدمات وب آمازون شوید.

توکن های امنیتی:

هدف این توکن ‌ها اعطای مالکیت در مواردی مثل اوراق بهادار سنتی ( سهام و اوراق قرضه ) است. اما مورد استفاده اصلی آن ها فروش سهام یک شرکت (بسیار شبیه سهام یا سهام کسری که از طریق بازار های معمولی فروخته می شود) یا سایر شرکت ها و دارایی ها بدون نیاز به کارگزار است. بر اساس گزارشات شرکت‌ های بزرگ و استارت‌ آپ ‌ها در حال فکر به جایگزینی توکن‌ های امنیتی به عنوان روش ‌های جذب سرمایه هستند.

سوالات متداول درباره توکن ارز دیجیتال چیست؟ و چه کاربردی دارد؟

هدف توکن ها چیست؟

توکن ‌های رمز نگاری می ‌توانند نشان دهنده سهام سرمایه‌ گذار در شرکت باشند یا می‌ توانند به یک هدف اقتصادی خدمت کنند، درست مانند مناقصه قانونی. این بدان معناست که دارندگان توکن می توانند از آن ها برای خرید استفاده کنند یا می توانند مانند سایر اوراق بهادار برای کسب سود، توکن ها را معامله کنند.

بیت کوین، توکن است یا کوین؟

بیت ‌کوین یک ارز دیجیتال است، که جز دسته کوین‌ ها محسوب می شود. چون این ارز دیجیتال دارای بلاک ‌چین اختصاصی خود است.

تفاوت بین کوین و توکن چیست؟

کوین های رمز نگاری شده به مردم این امکان را می دهند که با استفاده از ارز دیجیتال، پرداخت انجام دهند و چیزی را خریداری کنند. اما مردم می توانند برای دلایل بسیار بیشتری از توکن ها استفاده کنند. آن ‌ها می‌ توانند از توکن‌ ها برای ترید روزانه، نگهداری به‌ عنوان یک سرمایه، انتخابات، شناسه مالکیت و البته به‌ عنوان شکلی از ارز و در موارد دیگری استفاده کنند.

سخن آخر “توکن ارز دیجیتال چیست؟”

وبلاگ روتیکس در مقاله ی ” توکن ارز دیجیتال چیست؟ و چه کاربردی دارد؟ ” به بررسی توکن‌ ارز دیجیتال پرداخت. توکن ها نوعی از ارز دیجیتال هستند که مانند کوین ها، بلاک چین اختصاصی برای خود ندارند. و از توکن ها در موارد بیشتری از کوین ها می توان استفاده کرد.

در آخر باید بگویم که توکن ارز دیجیتال زمان کوتاهی هست که وارد تکنولوژی های جهان امروز شده اند. اما همه انتظار دارند که شاهد نوآوری های زیادی در مورد نحوه ی استفاده از آن ها در مسائل مختلف، در سال های آینده باشیم. برای سرمایه گذاری در این بازار می‌توانید از طریق صرافی روتیکس اقدام کنید. در پایان از این که مقاله ی “توکن ارز دیجیتال چیست؟ و چه کاربردی دارد” را به طور کامل مطالعه کردید از شما ممنونیم.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.